رژیم آلکالاین یا رژیم قلیایی چیست؛ هرآنچه باید درمورد این رژیم غذایی بدانید

رژیم آلکالاین برمبنای این ایده شکل گرفته که جایگزینی خوراکی‌های اسیدساز با خوراکی‌های قلیایی یا آلکالاین می‌تواند سلامتی انسان را تقویت کند. طرفداران این رژیم ادعا می‌کنند که رژیم آلکالاین می‌تواند در مقابله با بیماری‌های سختی مانند سرطان هم مفید باشد. در این مقاله شما را با رژیم آلکالاین، خوراکی‌های اسیدی و قلیایی، مقدار PH خون، تاثیر محیط اسیدی و قلیایی روی بدن و تاثیر رژيم آلکالاین روی سلامتی صحبت خواهیم کرد.

رژیم آلکالاین یا رژیم قلیایی چیست؟

رژیم آلکالاین به نام‌های رژیم اسیدی قلیایی و رژیم خاکستر قلیایی هم معروف است. فرض رژیم آلکالاین بر این است که می‌تواند سطح pH، یا همان اندازه‌ی اسیدی یا قلیایی بودن بدن را تغییر بدهد.

سوخت و ساز بدن، یعنی تبدیل غذا به انرژی، گاهی‌اوقات با آتش مقایسه می‌شود. هردوی این‌ها دربردارنده‌ی واکنشی شیمیایی هستند که توده‌ی جامد را تجزیه می‌کند. اما واکنش‌های شیمیایی در بدن آهسته و کنترل‌شده اتفاق می‌افتند. وقتی چیزی می‌سوزد، خاکسترش باقی می‌ماند. غذایی هم که ما می‌خوریم «خاکستری» به جا می‌گذارد که به‌نام ضایعات متابولیکی معروف است.

مشخص شده که این ضایعات متابولیکی می‌توانند قلیایی (خنثی) یا اسیدی باشند. طرفداران رژیم آلکالاین ادعا می‌کنند که ضایعات متابولیکی به‌طور مستقیم روی اسیدی‌بودن بدن تأثیر می‌گذارند. به‌عبارت دیگر، اگر خوراکی‌هایی مصرف کنید که خاکستر اسیدی به‌جا می‌گذارند، خون‌تان اسیدی‌تر می‌شود. اگر خوراکی‌هایی بخورید که خاکستر قلیایی به‌جا می‌گذارند، خون‌تان قلیایی‌تر می‌شود.

طبق این فرضیه، خاکستر اسیدی فرد را نسبت به بیماری آسیب‌پذیر می‌کند؛ درحالی‌که خاکستر قلیایی نقش حفاظتی دارد. اگر خوراکی‌های قلیایی‌تر مصرف کنید، بدن‌تان را قلیایی می‌کند و سالم‌تر می‌شوید.

معرفی خوراکی های اسیدی و قلیایی

خوراکی‌هایی که خاکستر اسیدی به‌جا می‌گذارند، عبارت‌اند از پروتئین، فسفات و گوگرد؛ درمقابل خوراکی‌های قلیایی عبارت‌اند از کلسیم، منیزیم و پتاسیم. گروه‌های غذایی به سه دسته‌ی اسیدی، قلیایی و خنثی تقسیم می‌شوند:

  • اسیدی: گوشت، مرغ، ماهی، لبنیات، غلات و الکل؛
  • خنثی: چربی‌های خنثی، نشاسته‌ها و قندها؛
  • قلیایی: میوه‌ها، مغزها، حبوبات و سبزیجات.

سطح معمول pH در بدن

اندازه‌ گیری pH خوراکی‌ ها در رژیم آلکالاین

اگر بخواهیم درباره‌ی رژیم آلکالاین صحبت کنیم، باید ابتدا pH را بشناسیم. به‌طور خلاصه، pH معیار اندازه‌گیری مقدار اسیدی یا قلیایی‌بودن هر چیزی است. مقدار pH از ۰ تا ۱۴ متغیر است:

  • اسیدی: ۰ تا ۶/۹
  • خنثی: ۷
  • قلیایی: ۷/۱ تا ۱۴

بسیاری از طرفداران رژیم آلکالاین توصیه می‌کنند سطح pH ادرار را کنترل کنیم تا مطمئن شویم که قلیایی است (بیشتر از ۷) و نه اسیدی (کمتر از ۷). اما باید توجه داشت که سطح pH بسیار متفاوت است. برخی قسمت‌ها اسیدی هستند، بقیه قلیایی؛ سطح یکسان مشخصی وجود ندارد.

شکم پر از هیدروکلریک اسید است. pH این ماده ۲ تا ۳/۵ است؛ یعنی خیلی اسیدی محسوب می‌شود. این میزان اسیدی‌بودن برای تجزیه‌ی غذا ضروری است. از سوی دیگر، خون انسان همیشه کمی قلیایی است و pH بین ۷/۳۶ تا ۷/۴۴ دارد.

وقتی pH خون از سطح نرمال پایین‌تر می‌آید، باید حتما درمان شود؛ وگرنه خطرناک است. اما این فقط در بیماری‌های خاصی اتفاق می‌افتد، مثل کتواسیدوز (ketoacidosis) که ناشی از دیابت، گرسنگی یا مصرف الکل است، و ربط چندانی به رژیم غذایی ندارد.

غذا روی pH ادرار اثر می‌گذارد، اما روی خون اثر ندارد

ثابت‌ماندن سطح pH خون برای سلامتی انسان بسیار مهم است. اگر از حیطه‌ی وضعیت عادی خارج شود، سلول‌ها از کار می‌افتند و انسان می‌میرد. به‌همین‌دلیل، بدن راه‌های مؤثر فراوانی برای تنظیم سطح pH دارد. این را به‌نام هوموتازیست (homeostasis) مبتنی بر اسید می‌شناسند. اما مسلما غذا می‌تواند مقدار pH ادرار را تغییر دهد؛ اگرچه اثرش تاحدودی متغیر است.

دفع اسیدها ازطریق ادرار یکی از مهم‌ترین راه‌های تنظیم pH خون در بدن است. اگر یک استیک بزرگ بخورید، به فاصله‌ی چند ساعت، ادرارتان اسیدی‌تر از آن می‌شود که بدن بتواند ضایعات متابولیکی را از بدن‌تان خارج کند. بنابراین ادرار شاخص ضعیفی برای pH کلی بدن و سلامت عمومی است. عوامل دیگری به‌جز رژیم هم می‌توانند روی آن تأثیر بگذارند.

غذاهای اسیدساز و پوکی استخوان

رژیم آلکالاین ضد غذاهای اسیدساز

پوکی استخوان بیماری استخوانی پیشرفته‌ای است که ویژگی اصلی آن کاهش استحکام استخوان است. این بیماری میان زنان یائسه شایع است و خطر شکستگی استخوان را به‌شدت افزایش می‌دهد.

بسیاری از طرفداران رژیم آلکالاین عقیده دارند که برای حفظ ثبات pH خون، بدن مواد معدنی مانند کلسیم را از خون می‌گیرد تا اثر اسیدهای دریافتی از غذاهای اسیدساز را کاهش دهد.

براساس این نظریه، رژیم‌های اسیدسازی مانند رژیم استاندارد غربی، باعث کاهش تراکم استخوان می‌شوند. این نظریه به‌نام «فرضیه‌ی خاکستر اسید پوکی استخوان» (acid-ash hypothesis of osteoporosis) معروف است.

اما این نظریه عملکرد کلیه‌ها را نادیده می‌گیرد؛ کلیه‌هایی که برای ازبین‌بردن اسیدها و تنظیم pH خون بسیار مهم هستند. کلیه‌ها یون‌های بی‌کربناتی تولید می‌کنند که اسیدها را در خون خنثی می‌کند و بدن را قادر می‌سازند تا pH خون را کنترل کند.

سیستم تنفسی بدن انسان هم در کنترل pH خون دخالت دارد. وقتی یون‌های بی‌کربنات کلیه‌ها به اسیدهای خون می‌چسبند، دی‌اکسیدکربن و آب تشکیل می‌دهند که انسان دی‌اکسیدکربن را بازدم کرده و آب را به‌شکل ادرار دفع می‌کند.

فرضیه‌ی خاکستر اسید یکی از دلایل اصلی پوکی استخوان را هم نادیده می‌گیرد و آن هم کاهش پروتئین کلاژن استخوان است. ازقضا، این کاهش کلاژن با سطح پائین دو اسید در رژیم غذایی، یعنی اسید آرتروزیلیک و اسید اسکوربیک، یا ویتامین C به‌شدت در ارتباط است.

به یاد داشته باشید که شواهد علمی که اسید رژیمی را به تراکم استخوانی یا خطر شکستگی ربط می‌دهند، متفاوت هستند. اگرچه مطالعات مشاهده‌ای فراوان هیچ ارتباطی نیافته‌اند، اما بعضی هم حاکی از ارتباط قابل‌توجهی هستند.

آزمایش‌های بالینی که دقیق‌تر هم هستند، نتیجه گرفته‌اند که رژیم‌های اسیدساز تأثیری روی سطح کلسیمِ بدن ندارند. اگر داشته باشند هم، این رژیم‌ها با افزایش ذخیره کلسیم و فعال‌نمودن هورمون IGF-1 که بازسازی عضله و استخوان را تحریک می‌کند، سلامت استخوان را تقویت می‌کنند. به این ترتیب، رژیم سرشار از پروتئین و اسیدساز به احتمال زیاد با سلامت بیشتر استخوان ارتباط دارد.

محیط اسیدی بدن و سرطان

خیلی‌ها معتقدند که سرطان فقط در محیط اسیدی رشد می‌کند و می‌توان با رژیم آلکالاین جلوی رشد آن را گرفت و حتی درمانش کرد. اما بررسی‌های جامع درباره‌ی رابطه‌ی بین اسیدوز ناشی از رژیم، یا همان افزایش اسیدی‌بودن خون بر اثر رژیم غذایی با سرطان، حاکی از آن است که هیچ ارتباط مستقیمی وجود ندارد.

اول اینکه غذا تأثیر آن‌چنانی بر pH خون ندارد. دوم اینکه حتی اگر فرض کنید غذا می‌تواند مقدار pH خون یا سایر بافت‌ها را تغییر بدهد هم، سلول‌های سرطانی محدود به محیط‌های اسیدی نیستند.

درواقع سرطان در بافت طبیعی بدن رشد می‌کند که pH نسبتا قلیایی ۷/۴ دارد. آزمایش‌های فراوانی سلول‌های سرطانی را در محیطی قلیایی با موفقیت رشد داده‌اند. اگرچه تومورها در محیط‌های اسیدی سریع‌تر رشد می‌کنند، اما خودشان این اسیدی‌بودن را ایجاد می‌کنند. درواقع این محیط اسیدی نیست که باعث سرطان می‌شود، بلکه سرطان است که محیط اسیدی ایجاد می‌کند.

رژیم های اجدادی و اسیدی بودن

رژیم آلکالاین سرشار از میوه و سبزی

بررسی نظریه‌ی اسیدی قلیایی هم از منظر تکامل و هم از منظر علمی، تفاوت‌هایی را آشکار می‌کند. مطالعه‌ی معروفی که تخمین می‌زد ۸۷ درصد از انسان‌های پیشاکشاورزی از رژیم آلکالاین استفاده می‌کردند، استدلال اصلی خود را مبنای رژیم آلکالاین مدرن قرار داده است.

تحقیقات جدیدتر تخمین می‌زنند که نیمی از انسان‌های پیشاکشاورزی از رژیم‌های قلیاساز خالص استفاده می‌کردند؛ درحالی‌که نصف بقیه رژیم‌های اسیدساز خالص داشتند.

باید بدانید که اجداد دور شما در اوضاع جوی بسیار گوناگونی روزگار می‌گذراندند و غذاهای مختلفی مصرف می‌کردند. درواقع هرقدر مردم درجهت شمال خط استوا نقل مکان می‌کردند و از نواحی استوایی دور می‌شدند، رژیم‌های اسیدساز رواج بیشتری داشتند.

گفته می‌شود علی‌رغم این حقیقت که حدود نیمی از شکارچیان، رژیم اسیدساز خالص داشتند، بیماری‌های مدرن رواج کمتری داشتند.

جمع‌بندی

رژیم آلکالاین بسیار سالم و دربردارنده‌ی میوه و سبزی و غذاهای سالم گیاهی فراوانی است و مصرف هله‌هوله و غذاهای ناسالم را هم محدود می‌کند.

اما این مسئله که رژیم آلکالاین به‌خاطر آثار قلیایی‌اش سلامت انسان را تقویت می‌کند، جای شک دارد. برخی مطالعات، اثرات مثبت آن را روی بعضی‌ها نشان می‌دهند. رژیم قلیایی‌شده که پروتئین اندکی دارد، می‌تواند برای بیماری مزمن کلیه مفید باشد.

به‌طور کلی، رژیم آلکالاین سالم است، چون سرشار از غذاهای کامل و فراوری‌نشده است. فواید این رژیم ربطی به سطح pH بدن ندارند.

مشاهده ادامه مطلب

هرم وارونه‌ تعزیه ویژهش؛ ابزاری برای نوشتن متن‌های جذاب و گیرا

یکی از ویژگی‌های یک خبرتعزیه ویژه خوب توانایی بیان روشن و خلاصه‌ی ماجرا به شکلی است که از همان آغاز خواننده را جذب کند. با نگاهی به روزنامه‌ها مثال‌های زیادی از چگونگی بیان داستان به کوتاه‌ترین شکل ممکن خواهید یافت. این مهارتی است که در محیط کار سود بسیاری برای‌تان خواهد داشت. مثلا تهیه و خواندن یک گزارش کوتاه و گیرا که از همان آغاز اطلاعات مهم را به خوبی خلاصه کرده است، باعث صرفه‌جویی در وقت می‌شود. با این روش، نویسنده ترجیح می‌دهد روی موارد مهم تمرکز کند و در سوی دیگر خواننده مجبور به خواندن و تحمل طوماری از اطلاعات و توصیفات نخواهد بود. این سبک تعزیه ویژهش «هرم وارونه» نام دارد. در این مقاله به چگونگی استفاده از این روش و مزایا و معایب آن می‌پردازیم.

هرم وارونه

هرم وارونه‌ روشی کارامد برای تهیه‌ی محتوایی گیرا و قابلِ‌فهم در کوتاه‌ترین زمان است. این روش شامل عناصر تعزیه ویژهشی مانند مقدمه، توصیفات، پایان‌بندی و شرح و تفسیرهاست و آنها را بر پایه‌ی اهمیت‌شان رتبه‌بندی می‌کند.

در هرم وارونه‌ی تعزیه ویژهش، جایگاه نخست متعلق به مهم‌ترین اطلاعات است. شروعِ نوشته با بارگذاری مهم‌ترین و ارزشمندترین نکته‌ها در بند نخست باید شامل چکیده‌ای از کل مطلب باشد؛ بندهای بعدی شامل مطالب کم‌اهمیت‌تر هستند.

هرم وارونه بر این اصل استوار است که مهم‌ترین داده‌ها باید به سرعت و در همان آغاز متن به خواننده عرضه شوند. بنابراین اگر خواننده پس از یک یا دو بند دست از خواندن بکشد، در هر حال از مهم‌ترین نکته‌ها و مسائل آگاه شده است و در ادامه‌ی مطلب، هر زمان که بخواهد خواندن را پایان دهد، نکته‌ی مهمی‌ را از دست نخواهد داد. همچنین این روش به ویراستار امکان کوتاه کردن مطلب را برای تناسب با فضای مربوط به آن در روزنامه یا مجله می‌دهد.

استفاده از این روش برای تعزیه ویژهش متن های کاری هم مناسب است. هدف از هر مراوده و ارتباطی، دریافت و فهم پیام‌تان است؛ با استفاده از هرم وارونه‌ی تعزیه ویژهش در گزارش‌ها و ایمیل‌هایتان، خواننده فورا نکته‌ی اصلی پیام‌تان را درک می‌کند. همچنین مطالب و گزارش‌هایتان از مطالب‌ سنگین و شلوغ متمایز می‌شود و امکان اینکه از میان انبوه کاغذها، نامه و گزارش‌ها انتخاب شود، افزایش می‌یابد.

استفاده از هرم وارونه

استفاده از هرم وارونه‌ی تعزیه ویژهش شامل ۴ گام است.

۱. مهم‌ترین نکته‌ها و داده‌ها را مشخص کنید

مهم‌ترین بخش پیام‌تان را تعیین کنید و سپس کم‌ترین میزان اطلاعاتی را که برای انتقال آن لازم است مشخص نمایید. میزان اهمیت اطلاعات گوناگون و ترتیب نوشتن درباره‌ی هریک را مشخص کنید.

۲. بخش آغازین نوشته باید محکم و قدرتمند باشد

برای بخش مهم و اثرگذار آغازین ۳۰ کلمه یا دستِ‌بالا به اندازه‌ای که نیازی به بالا و پایین رفتن (scroll) صفحه‌ی نمایش نباشد، در نظر بگیرید. بهتر است این بخش در چند بند کوتاه اطلاعات کلیدی را ارائه کند و با مهم‌ترین نکته‌ها آغاز شود.

ممکن است پوشش دادن ۴ «چ» و ۲ «کاف» (چه چیزی، چه کسی، کی، کجا، چرا و چگونه) که در داستان نویسی به کار می‌رود، فراتر از نیازهای ما باشد. اولویت شما باید «چه چیزی» و «چه کسی» باشد، سپس «کجا» و «کی» و پس از آنها «چرا» و «چگونه». سادگی را فراموش نکنید؛ از زبان روزمره استفاده و از به کار بردن عبارت‌های تخصصی اجتناب کنید.

۳. اطلاعات و جزئیات تکمیلی را اضافه کنید

در این مرحله اطلاعات و موضوعات کلان را مطرح، مبانی را تبیین، مشکلات را توصیف یا مطالب لازم را برای درک بهتر موضوع مطرح می‌کنید. شکل‌ها، نقل قول‌ها و آمار هم در این قسمت ارائه می‌شوند. این جزئیات به فهم بهتر کمک می‌کنند اما برای آگاهی از اصل مسئله و پیام‌تان ضروری نیستند.

این بخش باید شفاف و کوتاه باشد. نسبت به مقدمه در این قسمت دست‌تان بازتر است اما نباید خواننده را با انبوه جزئیات بمباران کنید، این کار احتمال از دست دادن خواننده را افزایش می‌دهد. نکته‌های اساسی را در چند بند بیان کنید؛ هر بند را با اشاره به اصل موضوع آغاز و در ادامه آن را تبیین کنید.

۴. متن را با اطلاعات پس‌زمینه‌ای یا اضافه تمام کنید

می‌توانید نوشته را با اطلاعاتی که رابطه‌ی مستقیم با موضوع ندارند اما به درک بهتر آن کمک می‌کنند پایان دهید. این اطلاعات ممکن است نکته‌هایی از پس‌زمینه یا تاریخچه‌ای از مسئله‌ی مورد بحث باشد.

هرم وارونه روش بسیار کارآمدی برای تهیه‌ی ایمیل است. با این روش احتمال فوران اطلاعات را در ایمیل‌هایتان کاهش می‌دهید. همچنین در تهیه گزارش هایی که باید شامل جزئیات باشند، می‌توانید خلاصه‌ی مدیریتی را بر مبنای این روش بنویسید.

اجتناب از اشتباهات احتمالی

هرم وارونه کاربردهای گوناگونی دارد اما ابزار جامعی نیست که در همه‌ی موقعیت‌ها راهگشا باشد. این روش راهکاری برای دسته‌بندی اطلاعات مشابه یا اولویت بندی آنها بر اساس زمان وقوع ارائه نمی‌کند. بنابراین اگر به خوبی اطلاعات را بررسی و دسته‌بندی نکنید ممکن است باعث سردرگمی خواننده شوید.

ریسک این وجود دارد که خوانندگان پس از مقدمه، مطلب را رها کنند چون همه‌ی اطلاعات مهم را به دست آورده‌اند و نیازی به باقی مطالب ندارند، اما اگر جزئیات نوشته‌تان به اندازه‌ی کافی جذاب باشد، لزوما چنین اتفاقی نمی‌افتد.

توجه داشته‌ باشید که این روش برای همه‌ی موقعیت‌های کاری مناسب نیست؛ بیشتر وقت‌ها لازم است در همان آغاز کار مخاطب را جذب کنید اما همیشه نمی‌توانید بدون مقدمه و یک‌راست سر اصل قضیه بروید. مثلا گاهی لازم است موضوع را به شکلی خوشایند و گام‌به‌گام بیان کنید یا از چارچوب توصیفی خاصی برای گزارش‌های کاری استفاده کنید. همچنین ممکن است مخاطب‌تان در دسته‌ی افرادی باشد که وقت آزاد زیادی دارند یا علاقه‌مند به سبکی رایج و قابل‌پیش‌بینی شامل مقدمه، بدنه و پایان باشند.

مثال

فرض کنید که برای یک تولیدکننده‌ی لوازم خانگی کار می‌کنید. گروه کنترل کیفیت متوجه نقص بزرگی در یکی از یخچال‌های تولیدی شده است و شما باید اعلانی با مضمون درخواست برای جمع‌آوری و بازگرداندن یخچال‌ها، برای رسانه‌ها بنویسید.

بار نخست چنین متنی می‌نویسید:

«شرکت ما فعالیتش را از سال ۱۳۷۰ آغاز کرده است و از آن زمان ابزار و لوازم خانگی برقی تولید می‌کند. محصولات تولیدی ما از بالاترین استانداردها و از امنیت بالایی برخوردارند. اما چندی پیش متوجه اشکالی در یخچال‌های مدل زاگرس شدیم که ممکن است باعث بروز خطراتی برای مصرف‌کنندگان شود. از دارندگان این مدل خواهش می‌کنیم در کوتاه‌ترین زمان از طریق custserv@protech.com با ما تماس بگیرید تا امکان بازپرداخت یا تعویض یخچال را با مدل سالم برای‌تان فراهم کنیم. این درخواست تنها مربوط به مدل‌های زاگرس تولید نیمه‌ی اول سال ۹۵ می‌شود.»

این اعلان نه کوتاه است و نه سرراست! نمونه‌ی زیر که با استفاده از هرم وارونه تهیه شده است، سرراست‌تر است و ارائه بهتری دارد:

«درخواست اضطراری جمع‌آوری محصول. با توجه به احتمال خطر بالقوه به دلیل نقص فنی در یخچال‌های مدل زاگرس شرکت «پروتِک»، از دارندگان این یخچال‌ها خواهشمندیم فورا برای بررسی و جمع‌آوری محصول اقدام کنند.
آزمایش‌های ما نشان داده‌اند سیم‌کشی درونی یخچال باعث داغ شدن بیش از حد موتور می‌شود که احتمال اتصالی برق را افزایش می‌دهد. این درخواست تنها یخچال‌های مدل زاگرس تولید شده در ۵ ماه از تاریخ اردیبهشت تا شهریور ۹۵ را شامل می‌شوند که از طریق فروشگاه‌های شهروند خریداری شده‌اند.
تاکنون هیچ مورد صدمه مالی و جانی گزارش نشده است اما برای احتیاط و احترام به مشتریان، از دارندگان یخچال‌های مدل زاگرس تولید شده در تاریخ پیش‌گفته تقاضا می‌کنیم دیگر از این محصول استفاده نکنند. برای اقدامات بعدی و هماهنگی برای بازپرداخت یا تعویض دستگاه با نمونه‌ی سالم از طریق custserv@protech.com یا شماره‌ی تلفن ۱۲۳۴۵۶۷۸-۰۲۱ با ما تماس بگیرید.»

متن با «چه کسی» و «چه چیزی» آغاز می‌شود، سپس به «کجا» و «کی» می‌پردازد و با «چرا» و «چگونه» پایان می‌یابد. در مجموع اعلان دوم بهتر و حرفه‌ای‌تر است اما امتیاز مهم‌تر این است که توجه مخاطب را جلب می‌کند و بی‌درنگ اطلاعات کلیدی را در اختیار آنها می‌گذارد.

مشاهده ادامه مطلب

تعزیه ویژه سازمان‌تان را در کنفرانس‌ها معرفی کنید؟

کنفرانس‌ها و نمایشگاه‌های تجاری روش‌های رایجی برای بازاریابی محصول خود و جلب توجه دیگران به کسب‌وکارتان هستند. مکان‌های مناسبی برای نمایش سازمان‌تان به افراد کلیدی موجود در صنعت مربوطه هم هستند. آیا هرگز از طرف شرکت‌تان، در کنفرانسی حضور یافته‌اید؟ در صورت حضور، آیا می‌دانید تأثیری که بر دیگران می‌گذارید، می‌تواند تا مدت زمانی طولانی در خاطر دیگران بماند؟ به همین دلیل است که باید به دقت قبل از حضور در کنفرانس، خودتان را برایش آماده کنید.

آمادگی قبل از کنفرانس

نقش شما در کنفرانس می‌تواند تغییر کند. ممکن است یکی از حضار باشید، ممکن است غرفه‌ای برای نمایش محصولات و خدمات شرکت خود داشته باشید، یا حتی ممکن است سخنران باشید. صرف نظر از مشارکت‌تان در کنفرانس، باید به جز نمایش و انتظار برای فرصت‌های کسب‌وکار جدید، کارهای بسیار بیشتری هم انجام بدهید. با برنامه ریزی دقیق، می‌توانید از سرمایه‌گذاری در کنفرانس، حداکثر سود را ببرید و از هر فرصت بالقوه‌ای برای کسب‌وکار، نهایت استفاده را بکنید.

اهداف خود را مشخص کنید

هدف شما از شرکت کردن در این رویداد چیست؟ آیا

  • به دنبال سرنخ‌های فروش هستید؟
  • می‌خواهید محصول جدیدی ارائه دهید؟
  • می‌خواهید وفاداری مشتری به وجود آورید؟
  • روابط جدیدی با عرضه‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و سایر ذی‌نفعان برقرار می‌کنید؟
  • در حال توسعه برند خودتان هستید؟

زمانی که از هدف خود آگاه هستید، راحت‌تر می‌توانید توجه‌تان را معطوف نقاط صحیح کنید. اطمینان حاصل کنید که اهداف کنفرانس را با راهبردهای کلی شرکت ارتباط می‌دهید.

بودجه تعیین کنید

چقدر استطاعت مالی دارید؟ این امر یکی از ملاحظات مهم قبل از کنفرانس است. این رویدادها می‌توانند بودجه‌های بازاریابی را به سرعت مصرف کرده و به اتمام برسانند. اگر بدانید که چقدر می‌خواهید خرج کنید؛ قادر خواهید بود طبق آن، نمایش و سایر فعالیت‌های بازاریابی‌تان را به دلخواه ارائه دهید. این موارد تبلیغاتی را در نظر داشته باشید:

  • بروشورها
  • کارت‌ ویزیت‌ها
  • اقلام تبلیغاتی (خودکار، ماگ، تی‌شرت و غیره)
  • غرفه‌ی نمایش (از غرفه‌های بسیار بزرگ و پیچیده گرفته تا غرفه‌های کوچک و ساده)
  • پرونده‌ی اخبار و آگهی‌ها (اطلاعیه‌های رسمی، عکس‌ها، مصاحبه‌ها، سی‌دی‌ها و غیره)

مشارکت خود را به اطلاع عموم برسانید

بگذارید مشتریانِ کلیدی شما بدانند که در کنفرانس یا نمایشگاه تجاری حضور خواهید یافت.

  • ایمیلی به مشتری‌هایتان ارسال کنید.
  • از وب‌سایت خود برای اعلام این رویداد استفاده کرده و افراد را به بازدید از غرفه‌تان دعوت کنید.
  • در فعالیت‌های تبلیغاتی و اطلاعیه‌های رسمی به این رویداد اشاره کنید.
  • در کنفرانس، حمایت از فعالیتی خاص را بر عهده بگیرید؛ مانند پذیرایی از بازدیدکننده‌ها و یا صبحانه برای سایر شرکت کننده‌ها.
  • لوگو خود را روی کیف‌ها و خودکارها و سایر اقلام تبلیغاتی نصب کنید.

سیستمی برای پیگیری مشتریان بالقوه به وجود بیاورید

این مرحله اغلب نادیده گرفته می‌شود. سرنخ‌های حاصل از کنفرانس‌ها بسیار مناسب و واجد شرایط هستند. مطمئن شوید که از نحوه‌ی رسیدگی به اطلاعات تماس هر شخص مطلع هستید. همه‌ی نام‌ها را وارد پایگاه داده کنید و بعد هم فردی را مأمور کنید تا پس از بازگشت به دفتر، فورا پیگیری کند.

سیستمی هم برای فروش مستقیم در کنفرانس داشته باشید. داشتن فردی که بتواند به این تقاضاها در دفتر رسیدگی کند، بسیار مهم است.

در مورد سایر شرکت‌کنندگان تحقیق کنید

تحقیق کنید که چه کسان دیگری در این رویداد حضور خواهند یافت و برنامه‌ای برای صحبت کردن با نمایندگان مهم آن‌ها تهیه کنید. شما چه برگزارکننده باشید و چه یکی از شرکت‌کنندگان، احتمالا باید با سخنرانان صحبت کنید، با پیشگامان صنعت و با سایر افراد رابطه برقرار کنید تا از زمان خود در کنفرانس حداکثر استفاده را ببرید.

حضورتان در کنفرانس

مدیریت «اثرگذاری»، مسئله‌ای کلیدی برای موفقیت در کنفرانس است. شما در معرض دید عموم هستید پس تأثیر خوبی به جای بگذارید و نماینده‌ی خوبی برای سازمان‌تان باشید.

محصول و کسب‌وکار خود را بشناسید

آمادگی هر پرسشی را داشته باشید. با پیشرفت‌های جدید آشنا شوید. درباره موضوعات مربوط به برنامه‌ی کاری کنفرانس تحقیق کنید و به چگونگی ارتباط سازمان‌تان با صنعت مربوطه پی ببرید.

منابع خود را آماده کنید

  • اگر برگزارکننده هستید، غرفه‌ی خود را ساده نگه دارید. پیامی اصلی انتخاب کنید و آن را با همه‌ی ابزارهای دراختیارتان تقویت کنید. مطمئن شوید که پیشنهاد فروش منحصربه‌فرد خود را فهمیده‌اید و با جدیت آن را دنبال می‌کنید. هر چه پیام‌تان متمرکزتر باشد، به خاطر آوردن آن و به خاطر آوردن شما برای مخاطبان‌تان آسان‌تر خواهد بود.
  • اگر سخنرانی دارید یا فعالیتی انجام می‌دهید، آن را از قبل آماده کنید. با گروه‌تان تمرین کنید و مطمئن شوید از موضوعات و مطالب خود برای سخنرانی خاطرجمع هستید. برای جزئیات بیشتر در مورد مهارت های سخنرانی، خواندن این مقاله و نکات طلایی برای یک سخنرانی بی‌نظیر می‌تواند مفید باشد.

همواره حرفه‌ای عمل کنید

  • ضوابطی برای لباس و پوشش مشخص کنید.
  • مطمئن شوید همیشه یک نفر در غرفه حضور دارد.
  • غرفه را تمیز نگه دارید. سعی کنید در غرفه چیزی نخورید و مطمئن شوید که فنجان‌های قهوه و دیگر اقلام شخصی کنار گذاشته شوند.
  • به خاطر داشته باشید که شما همواره نماینده‌ی شرکت‌تان هستید، چه در وقت ناهار باشید، چه در حال استراحت پس از شام، چه در مهمانی، یا صرفا در حال قدم زدن در سالن نمایش. چیزی نگویید یا کاری نکنید که بازتابی منفی برای سازمان‌تان داشته باشد یا برای کسی توهین‌آمیز تلقی شود.

توصیه:
اگر در رویدادی حضور دارید که عصر برگزار می‌شود، نباید بیش از حد غذا یا نوشیدنی بخورید. در صورتی که عصبی باشید، به سادگی پرخوری می‌کنید و در این صورت تأثیر بدی بر دیگران می‌گذارید.

شبکه‌ی خود را گسترش دهید

  • سعی کنید در هتل محل برگزاری کنفرانس بمانید. این باعث می‌شود که با دیگر حضار در ارتباط باشید.
  • کارت‌های ویزیت بسیاری با خود داشته باشید و با هر کسی که صحبت می‌کنید، کارتی به او بدهید.
  • تا حد امکان در فعالیت‌های مختلف شرکت کنید. فعالیت‌هایی را انتخاب کنید که با سازمان و اهداف‌تان ارتباط بیشتری دارند. شخصا از میزبان هر فعالیت و سخنران و غیره تشکر کنید.
  • سؤال بپرسید. تا می‌توانید، درباره‌ی کار و سازمان‌ها و محصولات دیگران سؤال بپرسید. کنفرانس زمان یادگیری و جمع‌آوری اطلاعات و همچنین فروش است. آنچه که می‌پرسید، باید مرتبط با موضوع باشد و صرفا به خاطر اینکه صحبتی کرده باشید، حرف نزنید. میانه‌روی، کلید عدم تأثیرگذاری منفی است.
  • تا می‌توانید با افراد مختلف صحبت کنید. ارتباط با افرادی که از قبل می‌شناسید و نوشیدن قهوه با آن‌ها در زمان‌های دیگر نیز امکان‌پذیر است. خود را مجبور به ملاقات با افراد جدید کنید و افراد گروه‌تان را نیز برای رسیدن به این هدف تا حد امکان دسته‌بندی کنید.

مشتاق باشید

شما آنجا هستید تا محصولات خود را بفروشید و نماینده‌ی مؤثری برای سازمان‌تان باشید. باید نشان بدهید که همواره انرژی و انگیزه بسیار بالایی دارید.

پس از کنفرانس

زمانی که کنفرانس تمام شد، احتمالا هم شما و هم اعضای گروه‌تان بسیار خسته هستید و فقط می‌خواهید استراحت کنید. متأسفانه بعدا باید این کار را بکنید. روزهای بعد از کنفرانس برای پیگیری مشتریان بالقوه‌ای که با آن‌ها ملاقات کرده‌اید بسیار مهم هستند.

مشتریان بالقوه خود را اولویت‌بندی کنید

به عنوان یک گروه، در مورد بهترین مشتریان بالقوه‌ای که در کنفرانس با آن‌ها برخورد کرده‌اید بحث کنید و برنامه‌ای را برای پیگیری آن‌ها ایجاد کنید و برای هریک از آن‌ها، اطلاعات تماس افراد کلیدی را داشته باشید. پیشرفت خود را دنبال کنید و هر مرحله‌ای را که پشت سر می‌گذارید ثبت کنید.

فرصت‌های راهبردی کسب‌وکار را بررسی کنید

فرصت‌هایی را بررسی کنید که در کنفرانس به آن پی بردید. آیا پیشرفت‌ها، گرایش‌ها، یا چالش‌های صنعتی‌ای وجود دارند که باید به آنها بپردازید؟

بازده سرمایه‌گذاری خود در کنفرانس را محاسبه کنید

از ارزیابی چنین مواردی استفاده کنید:

  • تعداد مشتریان بالقوه جذب شده
  • تعداد مشتریان قطعی
  • میزان فروش‌های حاصل‌شده
  • هزینه‌ی هر مشتری ایجاد شده

عملکرد خود را ارزیابی کنید

پس از رویداد نیز زمانی بسیار عالی برای ارزیابی عملکرد خود و شناسایی راه‌های بهبود آن است. مؤلفه‌های زیر را بررسی کنید:

  • آیا هدف گذاری و برنامه‌ریزیِ اولیه کافی بود؟
  • آیا چیدمان غرفه مناسب بود؟
  • کیفیت بازاریابی چگونه بود؟
  • آیا فعالیت‌های تبلیغاتی‌تان با استقبال روبه‌رو شدند؟
  • آیا سایر شرکت‌کنندگان کاری انجام دادند که شما بتوانید از آن ایده در رویداد دیگری استفاده کنید؟

عضویت در کمیته‌ی سازمان‌دهی برای کنفرانس سال آینده

این شیوه‌ای عالی برای مشارکت بیشتر در تعیین دستور کار، تعیین مضمون رویداد و اطمینان از هماهنگی کامل سازمان‌تان در رویداد است.

مشاهده ادامه مطلب

ایمپلنت دندان چیست؛ فواید و مراحل ایمپلنت دندان

این‌ روزها، انواع گوناگونی از وسایل بهداشتی و محافظتی برای داشتن دندان‌هایی سالم و زیبا به بازار عرضه شده‌اند، اما هنوز تعداد زیادی از افراد با مشکلات مختلف دهان و دندان دست‌وپنجه نرم می‌کنند. در گذشته‌هایی نه‌چندان دور، تنها راه‌حل مقابله با دندان‌های آسیب‌دیده، کشیدن آنها و گذاشتن دندان مصنوعی بود؛ اما اکنون وضع فرق کرده است و راهکار فوق‌العاده‌ای چون ایمپلنت دندان، مشکلات بسیاری را از میان برداشته است. در این مقاله شما را با مزایای ایمپلنت دندان، موفقیت عمل ایمپلنت دندان، مراحل ایمپلنت دندان و مراقبت از دندان ایمپلنت شده آشنا خواهیم کرد.

ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندان یعنی جایگزین کردن ریشه‌ها برای کار گذاشتن دندان پروتزی و پر کردن جای خالی دندان‌هایی که خراب و کشیده شده‌اند. ایمپلنت، پایه و بنیادی برای دندان‌های ثابت یا متحرکی ایجاد می‌کند که قرار است به‌جای دندان‌های از دست رفته بنشینند.

فواید ایمپلنت

ایمپلنت کردن دندان‌ها مزایای متعددی دارد. مثلا:

بهبود ظاهر

با ایمپلنت کردن، ظاهر بهتری خواهید داشت، گویی هیچ وقت دندان‌تان را از دست نداده‌اید، زیرا دندان‌های جدید دقیقا شبیه به دندان‌های واقعی هستند. ضمن اینکه این دندان‌ها در لثه ثابت می‌شوند و به‌طور دائمی قابل‌استفاده هستند.

بهبود ادای کلمات

دندان‌های مصنوعی گاها سُر می‌خورند و باعث می‌شوند فرد نتواند به‌درستی صحبت کند، اما با وجود ایمپلنت دندان این مشکل به وجود نمی‌آید. با ایمپلنت می‌توان بدون هیچ‌گونه نگرانی صحبت کرد.

آسایش بیشتر

از آنجا که با ایمپلنت، دندان‌های جدید به‌طور ثابت و دائمی در دهان قرار می‌گیرند، آسایش و آرامش بیشتری را برای فرد به وجود می‌آورند و دیگر مشکلات مربوط به دندان مصنوعی و پُل دندان (بریج) وجود نخواهد داشت.

غذا خوردن آسان‌تر

غذا خوردن با وجود دندان‌ مصنوعی کمی دشوار است، اما دندان‌های ایپملنت‌شده دقیقا شبیه به دندان‌های واقعی هستند و به فرد اجازه می‌دهند تا با اعتماد به نفس و بدون هیچ‌گونه نگرانی و درد غذا بخورد.

افزایش اعتماد به نفس

ایمپلنت کردن دندان‌ها، اعتماد به نفس ازدست‌رفته‌ی ناشی از فقدان دندان را به فرد بازمی‌گرداند و باعث می‌شود لبخند زیباتری روی صورت نقش ببندد.

بهبود بهداشت دهان و دندان

ایمپلنت دندان مانند بریج یا پُل دندان نیازی به کشیدن سایر دندان‌ها ندارد. زیرا دندان‌های مجاور برای دندان‌های ایمپلنت‌شده نقش نگه‌دارنده را ایفا نمی‌کنند؛ درنتیجه دندان‌های واقعی سالم باقی می‌مانند و بهداشت دهان و دندان‌ در بلندمدت حفظ می‌شود. ضمن اینکه ایمپلنت کردن دندان‌ها باعث می‌شود تا امکان رسیدگی به بهداشت میان فواصل دندان‌ها میسر شده و بهداشت دهان و دندان‌ها بیشتر حفظ شود.

دوام

ایمپلنت دوام زیادی دارد و سال‌ها بدون هیچ‌ مشکلی برای فرد کار می‌کند. اگر به‌خوبی نگهداری شود، تا آخر عمر دوام خواهد آورد.

راحتی

دندان‌های مصنوعی جدا می‌شوند، از دهان بیرون می‌آیند و برای ثابت نگه داشتن‌شان نیاز به چسب و کثیف‌کاری است. اما با ایمپلنت دندان دیگر هیچ‌یک از این مشکلات وجود نخواهند داشت.

عمل ایمپلنت دندان تا چه اندازه موفقیت‌آمیز است؟

درصد موفقیت عمل ایمپلنت دندان بنابه محل قرارگیری آن در آرواره متفاوت است. اما به‌طور کلی، موفقیت این عمل ۹۸ درصد است. با مراقبت درست، ایمپلنت برای تمام عمر سالم باقی می‌ماند و آنچه در لثه کار گذاشته می‌شود هیچ مشکلی برای فرد ایجاد نخواهد کرد.

آیا همه‌ی افراد می‌توانند از ایمپلنت استفاده کنند؟

ایمپلنت دندان - استفاده

به‌طور کلی هر فرد سالمی که می‌تواند عمل جراحی دندان و کشیدن آن را تحمل کند، برای انجام ایمپلنت دندان مشکلی نخواهد داشت. بیمارانی که تحت این عمل قرار می‌گیرند باید لثه‌های سالم و استخوان‌های کافی برای نگه داشتن ایمپلنت داشته باشند. لازم است، این افراد به بهداشت دهان و دندان به‌خوبی رسیدگی کرده و مرتب برای معاینه دندان به دندان‌پزشک مراجعه کنند. انجام ایمپلنت دندان برای کسانی که زیاد سیگار می‌کشند، تحت پرتو درمانی در نواحی سر و گردن قرار دارند یا به بیماری‌های مزمنی مانند دیابت و بیماری های قلبی دچار هستند نیاز به ارزیابی و معاینه دارد و پزشک باید درباره‌ی امکان انجام ایمپلنت دندان تصمیم بگیرد.

آیا بیمه هزینه‌های ایمپلنت دندان را پوشش می‌دهد؟

به‌طور کلی، بیمه هزینه‌های درمان ایمپلنت دندان را پوشش نمی‌دهد. شاید برخی از خدمات بیمه‌ی خصوصی برنامه‌هایی برای پوشش هزینه‌های این عمل داشته باشند که البته دلیل از دست دادن دندان در تعلق گرفتن بیمه به آن مهم است.

مراحل ایمپلنت دندان چیست؟

ایمپلنت دندان - مراحل

نخستین گام انجام ایمپلنت، برنامه‌ریزی انفرادی برای هر بیمار در روند درمان است. این برنامه از سوی دندان‌پزشک و با در نظر گرفتن نیازهای هر بیمار تنظیم می‌شود. پزشک، گزینه‌هایی را که با نیازهای فردی مطابقت دارند در برنامه‌ی درمانی لحاظ می‌کنند.

در گام بعدی، ریشه‌ی دندان در لثه کاشته می‌شود. این ریشه‌ی کوچک از جنس تیتانیوم است که در فک و به‌جای ریشه‌ی دندان ازدست‌رفته کار گذاشته می‌شود، بعد از ۶ تا ۱۲ هفته در فک ثابت می‌‌شود و استخوان فک هم بهبود پیدا می‌کند. پس از این مرحله باید قطعه‌ی پروتزی دیگری روی ریشه‌ی کوچک تیتانیومی نصب شود تا دندان جدید را به‌خوبی نگه دارد.

برای اینکه دندان جدید طبیعی و راحت باشد، دندان‌پزشک به ساختار و شکل دندان‌های دیگر نگاه می‌کند (نوع و آرایش دندان‌های دیگر مهم است). ایمپلنت کردن دندان یا دندان‌های جدید براساس شکل و آرایش دندان‌های واقعی صورت می‌گیرد. سپس تاج دندان روی دیگر اجزای پروتزی کار گذاشته‌شده در فک، نصب می‌شود.

برخی از بیماران به‌جای یک یا چند تاج منفرد، از اتصالاتی روی ایمپلنت استفاده می‌کنند که پروتزی متحرک را نگه می‌دارند. رنگ دندان جدید هم باید با دندان‌های قبلی مطابقت داشته باشد. از آنجا که با ایمپلنت کردن دندان، دندان‌های پروتزی جدید در فک کار گذاشته می‌شوند، شکل، عملکرد و حسی که ایجاد می‌کنند کاملا مشابه با دندان طبیعی خواهد بود.

آیا ایمپلنت دندان درد دارد؟

کسانی که ایمپلنت دندان را انجام داده‌اند، معمولا درطول درمان با درد و ناراحتی بسیار اندکی مواجه بوده‌اند. برای انجام این عمل به بی‌حسی موضعی نیاز است و درد آن نسبت به دردِ کشیدن دندان بسیار کمتر است. بعد از جراحی هم برای از بین بردن ناراحتی و درد خفیف می‌توان از داروهای مسکن بدون نسخه‌‌ای چون تیلنول (همان استامینوفن) و موترین (همان ایبو پروفن) استفاده کرد.

مراقبت از دندان ایمپلنت‌شده چگونه است؟

مراقبت‌های لازم برای دندان ایمپلنت‌شده دقیقا مانند مراقبت از دندا‌ن‌های عادی است و شامل مسواک زدن، نخ دندان، شست‌وشو با دهانشویه‌ی آنتی‌باکتریال و مراجعه به پزشک برای معاینه‌ی مرتب می‌شود.

سلامتی ارزشمندترین دارایی انسان است


۱۵۰۰۰تومان

مشاهده ادامه مطلب

طراحی بنر حرفه‌ای با کادرنو؛ بنر تبلیغاتی خود را آنلاین سفارش دهید

این روزها کسب‌و‌کارها هزینه زیادی بابت طراحی و ساخت بنرهای تبلیغاتی هزینه می‌کنند. جالب است بدانید متاسفانه بسیاری از این هزینه‌ها بی‌نتیجه است؛ چون بنرهایی تبلیغاتی به‌درستی طراحی نشده‌اند و جذابیتی که لازم است را برای مخاطبان ندارند.

بسیاری از مدیران بازاریابی و تبلیغات آنقدر درگیر انتخاب محل نمایش بنرها می‌شوند که از طراحی آنها باز می‌مانند در حالی‌که تجربه ثابت کرده است اگر طراحی بنر شما حرفه‌ای، اصولی و خلاقانه انجام گیرد، صرف‌نظر از محل نمایش، بازدهی خوبی خواهد داشت.

طراحان حرفه‌ای ما در کادرنو، کار را برای شما آسان کرده‌اند. وجه تمایز ما، به‌روز و همگام بودن با آخرین روندهای طراحی بنر در دنیاست. ما هر روز با مشاهده‌ی جدیدترین نمونه‌ها و مطالعه‌ی آخرین مقالات طراحی، همواره خود را به‌روز نگه می‌داریم. ما در کادر نو در تلاشیم بهترین و بالاترین کیفیت طراحی را به شما عرضه کنیم و میزان کلیک روی بنرهای تبلیغاتی شما را به‌طرز چشم‌گیری افزایش دهیم.

در ادامه به معرفی انواع بنرهای تبلیغاتی که می‌توانیم برای شما طراحی کنیم و ویژگی‌های هرکدام می‌پردازیم.

انواع بنرهای تبلیغاتی

طراحی بنر تبلیغاتی - انواع بنر

۱. بنر تبلیغاتی ثابت

بنرهای ثابت یا غیرمتحرک، این روزها بیشتر در کمپین‌های شبکه‌های اجتماعی به‌کار می‌روند؛ اما بد نیست بدانید در صورتی که در طراحی بنر ثابت خلاقیت لازم به کار گرفته شود می‌توانید انتظار بازدهی خوبی از تبلیغات بنری داشته باشید. حجم پایین این بنرها باعث می‌شود نسبت به بنرهای متحرک سریع‌تر به کاربران نمایش داده شوند و به اصطلاح زودتر لود شوند. این بنرها برای کاربران مزاحمتی ایجاد نمی‌کنند، بنابراین کاربر تلاش نمی‌کند که بنر شما را نادیده بگیرد.

بنرهای ثابت در صفحات اصلی سایت‌ها و در قالب اسلایدر، به تازگی بسیار پرطرفدار شده است. این اسلایدرها علاوه بر زیبایی، محصولات و خدمات جدید شما یا پیشنهادهای ویژه را به کاربران نمایش می‌دهد.

۲. بنر تبلیغاتی گیف

حتما به بنرهای متحرکی برخورد کرده‌اید که آن‌قدر برای‌تان مزاحمت ایجاد کرده‌اند که تصمیم گرفته‌اید بی‌آنکه محتوای آن صفحه را بخوانید از آن خارج شوید. می‌دانید مشکل دقیقا کجاست؟ اینکه بنر گیف به‌درستی طراحی نشده و فقط سرمایه یک کسب‌وکار را به هدر داده است. اگر طراحی بنر گیف اصولی انجام شود، نه‌تنها مزاحمتی برای کاربران ایجاد نمی‌کند بلکه توجه‌شان را جلب می‌کند و در نهایت نرخ کلیک روی بنر تبلیغاتی شما به‌طرز چشم‌گیری افزایش پیدا خواهد کرد.

نمونه طراحی بنر گیف

بنر‌های گیف یا Gif در حقیقت عکس‌ها یا فریم‌هایی هستند که پشت سر هم نمایش داده می‌شوند تا یک بنر متحرک را بسازند. مهم‌ترین مزیت بنرهای گیف نسبت به بنرهای ثابت، علاوه بر جذابیت و جلب توجه بیشتر، این است که می‌توانید پیام‌های بیشتری را به بازار هدف‌تان انتقال بدهید. در نمونه بنر گیف زیر می‌بینید که انواع خدمات سازمان تبلیغ‌دهنده به همراه نماد مرتبط، در بنر نمایش داده می‌شود.

نمونه طراحی بنر متجرک GIF

۳. بنر تبلیغاتی HTML5

بنرهای متحرک اِچ تی ام اِل ۵ (HTML5) به‌دلیل زیبایی و کارایی بیشتر، جایگزین بنرهای فلش و گیف شده‌اند. این بنرها به‌عنوان پربازده‌ترین بنرهای تبلیغاتی هر روز بیش از پیش مورد استفاده قرار می‌گیرند.
در بنر گیف طراحان مجازند حداکثر از ۲۵۶ رنگ استفاده کنند؛ به همین دلیل کیفیت عکس‌های واقعی که شامل چندین میلیون رنگ هستند به‌شدت کاهش پیدا می‌کند. این محدودیت در طراحی بنر HTML5‌ وجود ندارد. در این بنرها رنگ‌ها زنده‌تر و تحرک تصاویر بسیار روان و چشم‌نواز است.

بنرهای HTML5 می‌توانند تعاملی باشند این یعنی؛ شما به کمک این ویژگی می‌توانید ارتباط مؤثرتری با کاربران برقرار کنید. ارتباطی که آنها را مجاب کند کاری را که مدنظر شماست؛ نظیر خرید محصول، رزرو بلیط و … انجام بدهند یا حتی بخشی از محصولات شما را با کلیک کردن روی قسمتی از بنر مشاهده کنند.

فرآیند سفارش‌ بنر و تحویل سفارش در کادر نو چگونه است؟

برای سفارش کافی است نوع بنر مورد نظر خود را انتخاب کنید؛ سپس اطلاعات و جزئیات طراحی را برای ما ارسال کنید. مشاوران ما با شما تماس می‌گیرند تا از کامل بودن اطلاعات لازم برای طراحی بنر مطمئن شوند.

طراحی بنر در کمتر از سه روز کاری انجام می‌شود و برای گرفتن تأیید برای شما ارسال خواهد شد. در صورت نیاز، تغییرات مورد نظر شما تا ۳ بار اعمال می‌شود. پس از نهایی شدن طراحی، بنر مورد نظر در سایزهای درخواستی، آماده و برای‌تان ارسال می‌شود.

طراحی بنرهای شما بنا به درخواست‌تان می‌تواند مطابق با استاندارد‌های پلتفرم‌های بزرگ تبلیغات آنلاین کشور نظیر یکتانت و صباویژن باشد؛ در همین راستا ما پکیج‌های ویژه یکتانت با ۵ سایز استاندارد وب و صباویژن با ۱۱ سایز استاندارد وب را آماده کرده‌ایم؛ اگر مایل به تبلیغات در این پلتفرم‌ها باشید به‌راحتی می‌توانید سفارش بنر خود را ثبت کنید.

از بنرهای طراحی شده ما در کادرنو دیدن کنید و بنر دلخواهتان را به ساده‌ترین شکل ممکن سفارش دهید.

نمونه بنر تبلیغاتی

مشاهده ادامه مطلب

نگرش مناسب برای خدمت‌رسانی به مشتریان

مشتری در درجه‌ی اول اهمیت است. همیشه حق با مشتری است. با لبخند به مشتریان خوش‌آمدگویی کنید. تلفن را قبل از سومین زنگ پاسخ دهید.

جملات اینچنینی در حوزه‌ی خدمات‌رسانی به مشتری متداول هستند؛ اما آیا زمانی که می‌خواهید واقعا خدمات را ارائه دهید، باز هم این قواعد مفیدند؟ آیا اگر به کارکنان خود آموزش دهید «وقتی مشتری وارد می‌شود، با خوش‌رویی به او خوش‌آمدگویی کنند»، این امر واقعا بر چگونگی رسیدگی کارکنان به پرسش‌های مشتریان تأثیر دارد؟

وقتی مشتری‌ای بی‌نهایت عصبانی‌ به شما می‌گوید بی کفایت هستید و کاری می‌کند که اخراج شوید، هم‌چنان باور دارید که «همیشه حق با او» است؟ هنگامی که رئیس‌تان در همان زمانی که مسئول قسمت مالی به صورت‌حسابی از عملکردتان در پایان امروز نیاز دارد؛ گزارشی از شما می‌خواهد، آیا احتمال دارد که تلفن را به جای آنکه روی پیغام‌گیر برود، قبل از سومین زنگ پاسخ دهید؟ احتمالا نه.

برای ارائه‌ی خدمات استثنایی به مشتری، پیروی از مجموعه‌ی قواعد کلیشه‌ای معمولا کافی نیست. بنابراین به جای قواعد، باید نگرش یا ساختاری فکری اتخاذ کنید که بر اساس آن راضی کردن مشتری، اولین هدف شما باشد.

اگر ساختار فکری خدمات‌رسانی به مشتری را اتخاذ کنید و به اهمیت آن ساختار فکری برای سازمان، شغل و رضایت شغلی خود پی ببرید، در مسیرتان به سوی موفقیت به خوبی عمل می‌کنید. در واقع، خدمات‌رسانی عالی به مشتری به تمایل حقیقی برای خشنود و راضی ساختن مشتری بستگی دارد.

همه تا حدودی مشتری هستند

مبنای خدمات‌رسانی خوب به مشتری این تصور است که همه تا حدودی مشتری هستند. بدیهی است که مشتریان، مشتری هستند. روشن است که رئیس شما مشتری است و در اینجا سخت کار کردن به منظور راضی کردن مشتری امری معقولانه است.

زمانی که کار گروهی مورد نیاز است، همکاران‌تان مشتری هستند. وقتی افراد دیگر سازمان‌ها برای انجام کار خودشان، به کار شما وابسته‌اند، پس آنها نیز مشتری هستند. حتی تأمین‌کنندگان هم وقتی می‌خواهید مطمئن شوید که به موقع پول‌شان پرداخت شده است، مشتری هستند. با در نظر داشتن همه‌ی این موارد، در واقع روی بهتر کردن روابط تمرکز می‌کنید. وقتی این ساختار فکری را به کار بگیرید، همان سطحی از خدمات را به دیگران ارائه می‌دهید که در عوض از آنها انتظار دارید.

این یعنی چه؟ زمانی که مشتری وارد می‌شود، شما به تماس شخصی خود خاتمه می‌دهید. اگر سفارش‌تان گم شد، با تأمین‌کننده همکاری می‌کنید تا راه حل معقولی برای آن بیابید. یا نیم ساعت بیشتر می‌مانید تا به همکارتان کمک کنید تا طرح پیشنهادی را که رئیس‌تان صبح روز بعد روی میزش منتظر آن است، به پایان برساند.

داشتن نگرش مناسب برای خدمت رسانی به مشتریان شما را به سوی دستیابی به این موارد هدایت می‌کند:

  • فرقی نمی‌کند شما با چه کسی سروکار دارید، دیدگاه‌تان باید گروه‌محور باشد.
  • شما با همکاران، رؤسا، عرضه‌کنندگان و مشتریان خود کار می‌کنید تا مشکلات را حل کرده و نیازها را برآورده سازید.
  • شما از مخالفت‌ها و ناسازگاری‌ها به عنوان فرصت‌هایی برای یادگیری بیشتر در مورد دیدگاه‌های مشتریان خود استفاده می‌کنید.
  • درباره‌ی کسانی که با آنها کار می‌کنید، رویکرد مثبت‌تری دارید.

همه‌ی این ویژگی‌ها می‌توانند بر رضایت شغلی تأثیرگذار باشند و می‌توانند توانایی شما را برای ارائه‌ی خدمات ارزشمند به سازمان‌تان بهبود دهند.

نیازهای مشتریان را درک کنید

به منظور ایجاد یک ساختار فکری مناسب در خود و دیگران برای خدمات‌رسانی به مشتری، با درک شفافی از آنچه که مشتریان‌تان نیاز دارند و می‌خواهند، شروع کنید.

اگر برای مشتریان‌تان، خدمات‌رسانی سریع مهم است، پس استخدام نمایندگان بیشتر برای خدمات‌رسانی به مشتری امری معقولانه است. اگر به جای این کار، به نمایندگان فعلی خود تنها آموزش دهید که دانش محصولی خود را افزایش دهند، بعید است که رضایت مشتری افزایش یابد.

اگر رئیس‌تان بر املای درست و دستور زبان در گزارش‌ها تأکید زیادی دارد، زمانی را به تصحیح آنها اختصاص دهید. یا برعکس، اگر رئیس‌تان از نوآوری و کاربردی بودن ایده‌های شما راضی می‌شود، تصحیح بیشتر صفحه‌بندی و محتوای تعزیه ویژهشی گزارش ارزش چندانی برای مدیرتان ایجاد نخواهد کرد.

چگونه پی می‌برید که مشتری چه چیزی می‌خواهد؟ از آنها بپرسید. در حوزه خدمات‌رسانی به مشتری، ارتباط مؤثر با آنها کلید اصلی است.

برای مشتریان خارجی (بیرون سازمان) که شناخت کمی از آنها دارید می‌توانید از بررسی‌های پیمایشی، پرسش‌نامه‌های بازخوردی، یا حتی برنامه‌های خریدار مخفی استفاده کنید تا درک بهتری از دیدگاه‌های آنها به‌دست آورید. یکی از روش‌های سیستماتیک برای انجام این کار ایجاد نقشه‌ی تجربیات مشتری است.

این توصیه‌ها را روی مشتریان داخلی (درون سازمانی) خود به‌کار بگیرید:

  • با اعضای گروه‌تان، رئیس‌تان و افرادی که به شما گزارش می‌دهند مرتبا در ارتباط باشید.
  • مطمئن شوید که از آنچه نیاز دارند مطلع هستید و آنها نیز می‌دانند شما به چه چیزی نیاز دارید.
  • به اعضای گروه‌تان یادآوری کنید که همین کار را نسبت به دیگران انجام دهند.

تحویل کالاها

پی بردن به آنچه که مشتریان‌تان نیاز دارند بخش آسان خدمات‌رسانی است. تحویل آنچه که نیاز دارند مستلزم دقت زیادی است. همیشه به یاد داشته باشید که انتظارات مشتری را با توانایی خود تطبیق دهید. عدم موفقیت در انجام کاری که قول داده‌اید انجام دهید، می‌تواند برای رابطه‌تان بی‌نهایت زیان‌آور باشد.

در صورت تردید، کمتر از حد توان خود قول بدهید و بیشتر از قول خود (هم به صورت کمی و هم کیفی) ارائه دهید. محصول باکیفیتی در اختیار دیگران قرار دهید و سیستم‌هایی به وجود آورید که به شما امکان می‌دهد پیوسته خدمات‌رسانی فوق‌العاده‌ای داشته باشید. از لحاظ سازمانی، کارهای زیر را انجام دهید:

  • خدمات‌رسانی به مشتری را به اولویت راهبردی برای کسب‌وکارتان تبدیل کنید.
  • در مورد انتظارات شفاف خدمات‌رسانی به مشتری گفت‌وگو کنید و تصویری از اینکه خدمات‌رسانی فوق‌العاده به مشتری چه ویژگی‌هایی دارد ترسیم کنید.
  • عملکرد کارکنان در خدمات‌رسانی به مشتری را بشناسید و به آنها پاداش دهید.
  • به کارکنان اختیار دهید تا به مدیریت شکایت مشتری بپردازند.
  • اهداف خدمات‌رسانی به مشتری را مشخص کنید و پاداش را با این اهداف مرتبط کنید.
  • حجم کاری و شرح شغلی افراد را مورد ارزیابی قرار دهید تا مطمئن شوید که کارکنان زمان و منابع لازم برای تأمین سطح مورد انتظار خدمات را دارند.
  • میزان رضایت کارکنان را به عنوان مقیاسی از چگونگی برآورده شدن نیازهای مشتری درونی بسنجید.

همه‌ی تمرکز خود را بر تجربه‌ی مشتری معطوف کنید. هنگامی که این کار را انجام دادید، مفهوم خدمات‌رسانی به مشتری را درونی خواهید کرد. این توصیه‌ها را امتحان کنید:

  • کار و وظایفی را قبول کنید که می‌دانید از پس آنها بر می‌آیید و آنها را به پایان می‌رسانید.
  • در مورد چارچوب‌های زمانی معقول، مذاکره و به توافق برسید.
  • با مشتریان خود در مورد انتظارات‌شان صحبت کنید و آنچه را نیاز دارند، با دقت شفاف و مشخص کنید.
  • از دیدگاه مشتری به امور نگاه کنید. مشتری‌تان چه احساسی خواهد داشت؟ اگر مشتری بودید چه احساسی داشتید؟
  • پیوسته ارتباط برقرار کنید و بگذارید مردم هر چه زودتر در مورد مشکلات مطلع شوند.
  • موانع سازمانی که در مسیر تلاش‌هایتان در خدمات‌رسانی به مشتری وجود دارند را شناسایی کنید و راه‌حل‌های خلاقانه‌ای را به دیگران ارائه دهید.

وقتی مشتریان به خدماتی که می‌خواهند دست می‌یابند، قدردانی و سپاس‌گزاری می‌کنند؛ یا حداقل ناامید یا عصبانی نمی‌شوند. و این امر برای گروه‌تان بسیار خوشایندتر است. بنابراین اتخاذ ساختار فکری مؤثر در خدمات‌رسانی به مشتری نه تنها در جذب و حفظ مشتری، بلکه در جذب و جلوگیری از ترک شغل کارکنان نیز به شما کمک خواهد کرد.

توصیه‌ی ۱

حتی زمانی که با نیازهای مشتری‌تان آشنایی زیادی دارید و زمانی که واقعا خود را وقف کمک به آنها برای دریافت آنچه که نیاز دارند می‌کنید، ممکن است با مشتریانی مواجه شوید که نمی‌توانید آنها را به سادگی خشنود سازید. نهایت تلاش خود را بکنید، اما پس از آن مؤدبانه توضیح دهید که نمی‌توانید بیش از این کاری انجام دهید. شاید تأمین‌کننده‌ی دیگری را معرفی کنید که توانایی بیشتری برای برآوردن نیازهای آنها دارد.

توصیه‌ی ۲

همه‌ی شرکت‌ها به مدل واحدی برای خدمات‌رسانی به مشتری متکی نیستند. برخی از شرکت‌ها به هزینه‌های کم وابسته‌اند و ممکن است به جای آنکه انرژی خود را صرف خدمات‌رسانی رو در رو به مشتری کنند، آن را صرف لجستیک و سایر وظایف عملکردی کنند. خدمات‌رسانی اصلی آنها به مشتری ممکن است ارائه‌ی کمترین قیمت‌های ممکن باشد و مشتریان ممکن است خدمات ارزان قیمت را به خدمات رودررو ترجیح دهند. اگر این امر در شرکت شما نیز صادق است؛ تمرکز شدید بر خدمات‌رسانی به مشتری، برای‌تان ثمربخش نیست.

مشاهده ادامه مطلب

رفتار درمانی دیالکتیکی یا DBT و ۴ مهارتی که در آن یاد می‌گیرید

رفتار درمانی دیالکتیکی نوعی رفتار درمانی شناختی است که در سال‌های پایانی دهه‌ی هشتاد میلادی توسط «مارشا لینهان» (Marsha M. Linehan)، با هدف کمک به درمان بهتر اختلال شخصیت مرزی، معرفی و گسترش داده شد. درطول این سال‌ها از رفتار درمانی دیالکتیکی برای درمان انواع مختلف بیماری‌ها و اختلالات روانشناختی استفاده شده است. در این مقاله شما را با ویژگی‌های رفتار درمانی دیالکتیکی، رفتار درمانی دیالکتیکی انفرادی و گروهی و همچنین ۴ مهارت مهم که در رفتار درمانی دیالکتیکی گروهی یاد می‌گیریم آشنا خواهیم کرد.

رفتار درمانی دیالکتیکی یا DBT چیست؟

رفتار درمانی دیالکتیکی (DBT) نوعی روان درمانی برپایه‌ی رویکردهای شناختی-رفتاری است که بر ابعاد روانشناختی درمان تمرکز دارد. این رویکرد بر مبنای نظریه‌ای‌ست که می‌گوید: برخی انسان‌ها نسبت به برخی موقعیت‌های احساسی، واکنش‌های شدید‌تر و خارج‌ از قاعده نشان می‌دهند؛ به‌ویژه در روابط عاشقانه، خانوادگی و دوستانه. برمبنای نظریه‌ی DBT برخی افراد در موقعیت‌های این‌ چنینی بسیار سریع‌تر از افراد عادی برانگیخته می‌شوند، در نتیجه محرک‌های احساسی بیشتری در آنها فعال می‌شود و به زمان خیلی بیشتری برای بازگشت به حالت عادی نیاز دارند.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی دچار تغییرات شدید احساسی می‌شوند، معمولا دنیا را سیاه و سفید می‌بینند و به‌نظر می‌رسد همیشه درحال گذر از بحرانی به بحران دیگر هستند. معمولا عده‌ی کمی ممکن است چنین واکنش‌هایی را درک کنند، بنابراین آنها پشتوانه‌ای برای کنار‌آمدن با این تغییرات ناگهانی و هجوم شدید احساسات ندارند. DBT روشی است که مهارت‌هایی را به افراد می‌آموزد که به آنها برای کنار‌آمدن با چنین موقعیت‌هایی کمک می‌کند.

ویژگی‌های کلیدی رفتار درمانی دیالکتیکی

حمایت مداری از ویژگی های کلیدی رفتار درمانی دیالکتیکی است

حمایت مداری

این روش به فرد کمک می‌کند، نقاط قوتش را بشناسد و آنها را تقویت کند تا احساس بهتری نسبت به خود و زندگی‌اش داشته باشد.

شناخت محوری

این روش به شناسایی اندیشه‌ها، باورها و برداشت‌هایی که زندگی را دشوارتر می‌کنند، کمک می‌کند؛ افکاری مانند «من باید در هر کاری بهترین باشم»، «وقتی عصباتی ‌می‌شم، آدم نفرت‌انگیزی می‌شم». در مقابل به آنها یاد می‌دهد به‌گونه‌ای فکر کنند که زندگی‌شان آسان‌تر شود: «برای کسانی که منو دوست دارند، مهم نیست که من کامل و بی‌نقص نیستم. اونها همین‌طوری منو قبول دارند»، «هر آدمی عصبانی می‌شه، خشم یه حس طبیعیه».

همکاری

این روش درمانی نیازمند توجه پیوسته به رابطه‌ی بیمار و درمانگر است. در رفتار درمانی دیالکتیکی، درمانگر بیمار را تشویق می‌کند تا درباره‌ی مشکلاتش صحبت و برای رفع آنها تلاش کند. در این مسیر درمانگر هم به او کمک می‌کند. در این روش افراد باید تکلیف‌های گوناگونی را انجام دهند، با بازی نقش‌های مختلف، روش‌های مختلف تعامل با آدم‌ها را تمرین کنند و به تمرین مهارت‌هایی مانند آرام‌‌کردن خود در هنگام ناراحتی بپردازند. این مهارت‌ها را که بخشی حیاتی در DBT هستند، در جلسات هفتگی آموزش می‌دهند. افراد در تکالیف منظم هفتگی آنها را تمرین می‌کنند و تقریبا در هر جلسه‌ی گروهی به آنها اشاره می‌شود. درمانگر به بیمار در یادگیری و به‌کارگیری این مهارت‌ها و کسب توانایی بالا در اجرای آنها کمک می‌کند.

بخش های رفتار درمانی دیالکتیکی

به‌طور کلی رفتار درمانی دیالکتیکی دو بخش عمده دارد؛ روان‌ درمانی انفرادی و روان‌ درمانی گروهی.

۱. روان‌ درمانی انفرادی هفتگی

در این جلسه بر مشکلاتی که بیمار در هفته‌ی گذشته با آنها روبه‌رو شده و چگونگی رفع آنها تمرکز می‌شود. رفتارهای خود‌‌آزارانه و خودکشی‌گرایانه در اولویت قرار دارند، سپس به رفتارهایی که ممکن است مانعی بر سر درمان باشند، پرداخته می‌شود. گاهی درباره‌ی کیفیت زندگی و تلاش برای بهبود آن هم صحبت می‌شود. در جلسه‌های تک‌نفره همچنین بر کاهش اضطراب پس از حادثه و مهارت‌های کنار‌آمدن با آن تمرکز می‌شود. درعین‌حال درمانگر به بیمار کمک می‌کند که احترام‌ به‌ خود و عزت نفس‌اش را افزایش دهد.

درطول جلسه‌ و همچنین در فاصله‌ی بین جلسات، درمانگر به‌ شکلی فعال رفتارهای سازگارپذیرانه را آموزش می‌دهد و بر تقویت آنها تأکید می‌کند. تأکید درمانگر بر آموزش چگونگی مدیریت هیجان احساسی است، نه کاهش یا بی‌توجهی به آن. ارتباط تلفنی با درمانگر در فاصله‌ی بین هر جلسه روندی رایج در DBT است.

۲. رفتار درمانی گروهی هفتگی

گروه درمانی یکی از پایه های رفتار درمانی دیالکتیکی است

هر جلسه معمولا ۲ ساعت و نیم است که توسط درمانگر متخصص در رفتار درمانی دیالکتیکی مدیریت می‌شود. در این جلسه، افراد مهارت‌های متنوعی را در ۴ دسته‌ی مختلف فرا می‌گیرند؛ مهارت‌های اثربخشی بین فردی (ارتباط مؤثر)، مهارت پذیرش پریشانی (پذیرش واقعیت)، مهارت‌های تعدیل احساسات و مهارت‌های افزایش هوشیاری فراگیر.

مهارت های مهم که در رفتار درمانی دیالکتیکی گروهی یاد می‌گیریم

۱. افزایش هوشیاری فراگیر

هوشیاری فراگیر یا ذهن آگاهی مهارتی کلیدی است که در جلسه‌های گروه‌درمانی، آموزش داده می‌شود و هدف آن افزایش آگاهی از زمان حال است. این مهارت دارای دو بعد «چیستی» و «چگونگی» است؛ برای افزایش ذهن آگاهی «چه کنیم؟» و «چگونه؟».

آنچه باید برای افزایش ذهن آگاهی انجام دهید، مشاهده، توصیف و سهیم‌شدن است. این مهارت‌ها را باید بدون قضاوت کردن، با هوشیاری و به‌ شکلی اثربخش انجام دهید.

۲. اثربخشی میان فردی

برخی الگوهای واکنش‌های بین فردی که در جلسات DBT آموزش داده می‌شوند، با آنچه در کلاس‌های حل مشکلات میان‌فردی ارائه می‌شود، شباهت دارند. این مهارت‌ها شامل راهبردهای مؤثر برای پرس‌وجو از نیازهای طرف مقابل، «نه گفتن» قاطعانه و کنار‌آمدن با ناسازگاری‌های غیرقابل‌اجتناب، است که بین افراد پیش می‌آید.

مبتلایان به اختلال شخصیت مرزی پیوسته درحال کسب مهارت ارتباط بین‌فردی هستند. اما مشکل در به‌کارگیری آنها در موقعیت‌های خاص است؛ به‌ویژه در موقعیت‌های حساس و آسیب‌رسان احساسی. ممکن است فردی بتواند به‌ خوبی زنجیره‌ی رفتارهای اثربخش را در فردی دیگر در هنگام رویارویی با موقعیتی دشوار، شناسایی و توصیف کند؛ اما وقتی در موقعیتی مشابه قرار می‌گیرد، توانایی خلق و انجام همان رفتارها را نداشته باشد.

در این بخش بر موقعیت‌هایی تمرکز می‌شود که فرد می‌خواهد چیزی را تغییر دهد (مانند درخواست انجام کاری از کسی) یا دربرابر تغییری مقاوت کند (مانند نه گفتن). مهارت‌هایی که در این بخش آموزش داده می‌شوند، به فرد کمک می‌کند بدون آسیب‌زدن به رابطه‌اش با دیگران یا تضعیف عزت‌نفس خود، امکان پیشبرد اهدافش را بیشتر کند.

۳. پذیرش پریشانی

پذیرش پریشانی از مهارت های رفتار درمانی دیالکتیکی است

بسیاری از رویکردهای روان درمانی بر تغییر موقعیت‌ و فضای تنش‌زا تمرکز می‌کنند. این رویکردها توجه چندانی به پذیرش پریشانی، یافتن دلیلی برای آن و درنتیجه تحمل آن نمی‌کنند. آموزه‌های مذهبی معمولا چنین کاری را توصیه می‌کنند. رفتار درمانی دیالکتیکی هم بر یادگیری کنار‌آمدن با درد و دشواری تأکید می‌کند.

مهارت‌های تحمل پریشانی ‌به‌طور طبیعی نتیجه‌ی گسترش مهارت‌های هوشیاری فراگیر هستند. فرد باید توانایی پذیرش موقعیت کنونی و همچنین وضعیت فعلی خودش را بدون پیش‌داوری و قضاوت‌کردن، کسب کند. البته منظور از پذیرش بدون‌ قضاوت، تأیید وضعیت نیست! پذیرش واقعیت به‌معنی تأیید آن نیست.

هدف از مهارت‌های تحمل پریشانی، کنار‌آمدن با بحران‌ها و گذر از آنها با پذیرش رخدادهای زندگی است، همان‌گونه که در لحظه رخ می‌دهند. در این بخش ۴ مجموعه از مهارت‌های گذر از بحران آموزش داده می‌شود؛ منحرف‌کردن افکار، خودآرامش‌بخشی، بهره‌بردن از لحظه و فکر‌کردن به جنبه‌های مثبت و منفی. مهارت‌های پذیرش شامل پذیرش انقلابی، آماده‌کردن ذهن برای پذیرش و تمایل دربرابر اجبار است.

۴. تعدیل احساسات

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی یا افراد با گرایش خودکشی معمولا از نظر احساسی ناپایدار و به‌طور مکرر عصبانی، سرخورده، افسرده یا مضطرب هستند. آموزش مدیریت و تعدیل احساسات بی‌تردید برای چنین افرادی مفید است.

برخی از مهارت‌هایی که رفتار درمانی دیالکتیکی در این بخش ارائه می‌کند، عبارتند از:

  • آموزش شناسایی درست احساسات؛
  • شناسایی موانع تغییر احساسات؛
  • کاهش میزان آسیب‌پذیری احساسی؛
  • افزایش رخدادهای احساسی مثبت؛
  • افزایش هوشیاری نسبت به احساسات کنونی؛
  • انجام کارهای مثبت؛
  • به‌کارگیری مهارت‌های تحمل پریشانی.
مشاهده ادامه مطلب

ماینینگ چیست و ماینینگ بیت کوین چگونه انجام می‌شود؟

کلمه ماینینگ (mining) در لغت به معنای استخراج از معادن است. اما ماینینگ چه ارتباطی با دنیای ارز دیجیتال شده دارد؟ در این مقاله شما را با ماینینگ، نحوه کار ماینینگ بیت کوین، ماین کردن بیت کوین ها، سخت افزار ماینینگ بیت کوین، استخرهای ماینینگ و نکاتی در مورد ماینینگ آشنا خواهیم کرد.

فصل اول: ماینینگ بیت کوین چیست؟

ماینینگ بیت کوین پایه‌ی اصلی شبکه‌ی بیت کوین است. ماینرها وظیفه‌ی حفظ امنیت و تأیید تراکنش‌های بیت کوین را برعهده دارند. بدون ماینرهای بیت کوین، ممکن است که شبکه‌ موردحمله قرار بگیرد و کارایی خود را از دست بدهد.

کامپیوترهای تخصصی وظیفه‌ی ماینینگ بیت کوین را برعهده دارند. نقش ماینرها تأمین امنیت شبکه و پردازش تمام تراکنش‌های بیت‌کوین است. برای رسیدن به این هدف، ماینرها مسائلی محاسباتی را حل می‌کنند که به آنها اجازه می‌دهد تا بلاک‌هایی از تراکنش‌ها را به‌هم متصل کنند (که همان «بلاک چِین» معروف بیت‌کوین است). در ازای این سرویس،‌ ماینرها از بیت‌کوین‌هایی که تازه ساخته شده‌اند و هزینه‌های تراکنش، پاداش دریافت می‌کنند.

فصل دوم :ماینینگ بیت کوین تعزیه ویژه انجام می‌شود؟

ماینینگ بیت‌ کوین تعزیه ویژه انجام می‌ شود - ماینینگ چیست

ماینرها به‌ازای خدمت‌شان به شبکه‌ی بیت کوین، هر ده دقیقه یک‌بار، پاداشی به‌شکل بیت کوین های جدید دریافت می‌کنند.

ماینینگ بیت کوین جنبه‌ها و کارکردهای زیادی دارد، ازجمله:

  1. تضمین بیت کوین های جدید
  2. تأیید تراکنش‌ها
  3. امنیت

ماینینگ برای تولید بیت کوین های جدید به کار می‌رود

بانک‌های مرکزی ارزهای سنتی مثل دلار یا یورو را صادر می‌کنند. بانک مرکزی می‌تواند در هر زمان و با ایده‌ی کمک به رشد اقتصادی، ارز جدید صادر کند. اما بیت کوین فرق دارد. در شبکه‌ی بیت کوین، ماینرها هر ده دقیقه، بیت کوین های جدیدی پاداش می‌گیرند.

نرخ تولید بیت کوین در کد تنظیم شده است، بنابراین ماینرها نمی‌توانند سیستم را فریب دهند یا از خودشان بیت کوین تولید کنند. آنها باید از قدرت محاسباتی‌شان استفاده کنند تا بیت کوین های جدید تولید نمایند.

ماینرها تراکنش‌ها را تأیید می‌کنند

ماینرها تراکنش‌های ارسالی در شبکه‌ی بیت کوین را به بلاک‌های خود اضافه می‌کنند. تراکنش تنها زمانی امن و کامل در نظر گرفته می‌شود که به بلاکی اضافه شود. چرا؟ چون تنها زمانی که تراکنشی به بلاک اضافه می‌شود، رسما در بلاک چین بیت کوین جا می‌گیرد.

تأییدهای بیشتر برای پرداخت‌های بزرگ بهتر هستند. برای درک بهتر این موضوع، می‌توان گفت:

  • ممکن است که پرداخت‌های بدون تأیید لغو شوند.
  • یک تأیید برای پرداخت‌های کوچک بیت کوینی و کمتر از ۱۰۰۰ دلار کافی است.
  • اکثر صرافی‌ها ۳ تأیید را برای پرداخت‌های بین ۱۰۰۰ تا ۱۰ هزار دلار الزامی می‌دانند.
  • ۶ تأیید، میزان استانداردی برای امن در نظر گرفتن تمامی تراکنش‌هاست که معمولا برای پرداخت‌هایی با حجم بالا یعنی بین ۱۰ هزار تا ۱ میلیون دلار مورداستفاده است.

ماینرها باعث امنیت شبکه می‌شوند

ماینرها با دشوار کردن امکان حمله، ایجاد تغییر یا متوقف کردن فرایند، باعث امنیت شبکه‌ی بیت کوین می‌شوند. هرچه ماینرهای بیشتری فعال باشند، شبکه امن‌تر است. تنها راه لغو تراکنش‌های بیت کوین این است که بیشتر از ۵۱ درصد از قدرت هَش (hash) شبکه را در دست داشته باشید. قدرت هش توزیع‌شده در بین تعداد زیادی از ماینرهای مختلف باعث می‌شود تا بیت‌کوین امن باقی بماند.

فصل سوم: تعزیه ویژه باید بیت کوین را ماین کرد؟

تعزیه ویژه باید بیت‌ کوین را ماین کرد - ماینینگ چیست

آیا واقعا می‌خواهید ماینینگ بیت‌کوین را امتحان کنید؟ خب، چرا که نه؟ بااین‌حال این کار برای اکثر آدم‌ها سودده نیست، چون ماینینگ به صنعتی شدیدا تخصصی تبدیل شده است. ماینینگ بیت‌کوین اکثرا در انبارهای بزرگی انجام می‌شود که هزینه‌ی برق در آنها کم است.

باید واقع‌بین باشید:

امروزه بیشتر آدم‌ها نباید کار ماینینگ بیت کوین را انجام بدهند. بخش زیادی از ماینینگ بیت کوین، کاری تخصصی است و در انبارهای بزرگی انجام می‌شود که هزینه‌های بالایی دارند و رقابت با چنین رقیب قدری چندان سودده و موفقیت‌آمیز نخواهد بود.

بااین‌حال؛ برای ماینینگ تفریحی، گام‌هایی را به شما معرفی خواهیم کرد تا از همین حالا بتوانید ماینینگ بیت‌کوین را شروع کنید:

گام اول: سخت‌افزار ماینینگ بیت کوین تهیه کنید

شما بدون اسیک ماینر (ASIC miner) نمی‌توانید ماین کنید. اسیک ماینرها کامپیوترهایی تخصصی هستند که تنها با هدف ماینینگ بیت کوین ساخته شده‌اند. حتی سعی نکنید در کامپیوتر یا لپ‌تاپ خانگی‌تان ماینینگ را امتحان کنید! چون سالی کمتر از یک پنی درمی‌آورید و پول زیادی بابت برق خواهید پرداخت.

گام دوم: یک استخر ماینینگ انتخاب کنید

وقتی سخت‌افزار ماینینگ‌تان را خریدید، باید یک استخر ماینینگ انتخاب کنید.بدون استخر ماینینگ، اگر بلاکی را به‌تنهایی پیدا کنید تنها پول ماینینگ را دریافت می‌کنید. به این کار، سولو ماینینگ می‌گویند.سولو ماینینگ پیشنهاد نمی‌شود، چون بسیار غیرمحتمل است که نرخ هش سخت‌افزار شما حتی نزدیک به‌اندازه‌‌ای باشد که یک بلاک سولو ماینینگ پیدا کند.

استخرهای ماینینگ چه کمکی می‌کنند؟ با پیوستن به یک استخر ماینینگ، نرخ هش خود را با استخر به اشتراک می‌گذارید. وقتی استخر بلاکی را پیدا می‌کند، شما براساس نرخ سهم‌تان در استخر، پاداش می‌گیرید

اگر سهم‌تان ۱ درصد بوده باشد، از پاداش بلاک که درحال‌حاضر ۱۲٫۵ بیت‌کوین است، ۰٫۱۲۵ بیت‌کوین دریافت می‌کنید.

گام سوم: نرم‌افزار ماینینگ بیت کوین داشته باشید

با نرم‌افزار ماینینگ بیت کوین می‌توانید سخت‌افزار ماینینگ‌تان را در استخر ماینینگ موردنظر قرار دهید.

شما باید از نرم‌افزار استفاده کنید تا نرخ هش‌تان را در استخر نشان دهید.

همچنین در نرم‌افزار، به استخر می‌گویید که پاداش‌ها باید به کدام آدرس‌های بیت‌کوینی فرستاده شوند.

نرم‌افزارهای ماینینگ برای سیستم‌های مک، ویندوز و لینوکس در دسترس هستند.

گام چهارم: آیا ماینینگ بیت کوین در کشور شما قانونی است؟ از این قضیه مطمئن شوید

این کار در اکثر کشورها مشکلی ندارد.

برای اینکه بفهمید آیا ماینینگ بیت کوین قانونی است و از نظر مالیاتی چه وضعیتی دارد، با یک مشاور محلی مشورت کنید.

مانند تجارت‌های دیگر، می‌توانید هزینه‌هایی مثل برق و هزینه‌های سخت‌افزاری را که باعث سودآور شدن عملیات‌تان شده‌اند، از درآمد خود کم کنید.

گام پنجم: آیا ماینینگ بیت کوین برای شما سودآور است؟

آیا می‌دانید برای شروع چه باید کرد؟

باید محاسباتی انجام بدهید و ببینید آیا ماینینگ بیت کوین واقعا برای شما سودآور خواهد بود یا نه.

برای اینکه ایده‌ای کلی به دست بیاورید، می‌توانید از ماشین حساب ماینینگ بیت کوین کمک بگیرید.

می‌گوییم ایده‌ی کلی، چون عوامل زیادی که به سودآوری ماینینگ شما بستگی دارند، دائما تغییر می‌کنند.

دوبرابر شدن قیمت بیت کوین می‌تواند سود شما را هم دوبرابر کند.

اما:

از طرفی افزایش قیمت بیت‌کوین می‌تواند باعث رقابت بیشتر شود که در این صورت شاید سود شما تغییری نکند.

تعزیه ویژه در اندروید یا IOS ماینینگ انجام دهید؟

نکته‌ی جالب این است که همین حالا می‌توانید در هر دستگاهی با سیستم عامل اندروید کار ماینینگ را انجام بدهید.

می‌توانید از نرم‌افزارهایی مثل کریپتو ماینر (Crypto Miner) یا ایزی ماینر (Easy Miner) استفاده کنید که بیت‌کوین یا هر ارز دیگری را ماین می‌کنند.

اما نکته‌ی نه‌چندان جالب چیست؟

احتملا سالی کمتر از یک پنی درآمد خواهید داشت.

چرا؟

تلفن‌های اندرویدی صرفا به‌اندازه‌ی کافی قدرتمند نیستند که با سخت‌افزارهای ماینینگی که در عملیات‌ جدی از آنها استفاده می‌شود،‌ برابری کنند.

بنابراین، شاید راه‌اندازی یک ماینر روی تلفن اندرویدتان برای آشنایی با طرز کار ماینینگ جالب باشد، اما انتظار نداشته باشید که از آن پولی دربیاورید، تنها می‌توانید انتظار داشته باشید که مقدار زیادی از شارژ باتری گوشی‌تان هدر برود!

فصل چهارم: سخت‌افزار ماینینگ بیت کوین چیست

سخت‌ افزار ماینینگ چیست

سخت‌افزارهای ماینینگ بیت‌کوین (اسیک‌ها) کامپیوترهایی کاملا تخصصی هستند که برای ماینینگ بیت‌کوین به کار می‌روند.

صنعت اسیک پیچیده و رقابتی شده است.

امروزه سخت‌افزار ماینینگ تنها در مکان‌هایی قرار می‌گیرد که برق ارزان وجود داشته باشد.

وقتی ساتوشی بیت کوین را معرفی کرد، قصد داشت که بیت کوین روی واحد پردازش مرکزی کامپیوترها (CPU) ماین شود.

بااین‌حال؛ کدنویس‌های متهور خیلی زود فهمیدند که می‌توان از کارت‌های گرافیکی، قدرت هش بیشتری دریافت کرد، بنابراین نرم‌افزارهای ماینینگی نوشتند تا امکان این کار را فراهم آورند.

بدین ترتیب واحدهای پردازش گرافیکی (GPU) یکی پس از دیگری با کمک اسیک‌ها (مدارهای مجتمع با کاربرد خاص) پیشی گرفتند.

این روزها تمام ماینینگ های جدی بیت کوین در اسیک‌ها انجام می‌شود که معمولا مرکز داده‌هایی هستند که از نظر حرارتی تنظیم شده‌اند و به برق کم‌هزینه دسترسی دارند.

بنابراین اهمیت بعد اقتصادی منجر شد تا قدرت ماینینگ نسبت به چیزی که مدنظر بود، در دستان تعداد محدودتری متمرکز شود.

فصل پنجم: استخرهای ماینینگ چه هستند؟

استخرهای ماینینگ چیست

استخرهای ماینینگ به ماینرهای کوچک اجازه می‌دهند تا پاداش‌های ماینینگ بیشتری دریافت کنند.

با پیوستن به بقیه‌ی ماینرهای یک گروه، استخر به ماینرها اجازه می‌دهد تا بلاک‌ها را زود به زود یپدا کنند.

اما مشکلی هم در استخرهای ماینینگ وجود دارد.

همانند مسئله‌ی واحدهای پردازش گرافیکی و اسیک‌ها، ساتوشی ظاهرا در پیش‌بینی ظهور استخرهای ماینینگ هم موفق نبوده است.

استخرها گروه‌هایی از ماینرهای همکار هستند که به توافق می‌رسند تا پاداش بلاک‌های پیداشده را براساس نسبت سهم‌شان در قدرت ماینینگ با هم تقسیم کنند.

با اینکه استخرها با کاهش دشواری پاداش‌ گرفتن و قابل‌پیش‌بینی‌تر کردن این کار، برای ماینرهای متوسط مطلوب هستند، ولی متأسفانه قدرت را در دست مالک استخر ماینینگ جمع می‌کنند

فصل ششم: نکاتی درمورد ماینینگ

نکاتی درمورد ماینینگ - ماینینگ چیست

آیا ماینینگ اتلاف برق نیست؟

برخی از اقتصاددان‌های ارتدکس از ماینینگ به‌عنوان کاری بی‌فایده انتقاد کرده‌اند.

البته باید به‌‌ خاطر سپرد که این برق برای کار مفیدی صرف می‌شود:

فراهم کردن شبکه‌ی پولی به ارزش میلیاردها (و به‌طور بالقوه تریلیون‌ها) دلار!

در مقایسه با کربنی که از ماشین کارکنان پی‌پل (PayPal) تنها برای رفتن به سر کار در هوا منتشر می‌شود، می‌توان از اثر محیطی بیت‌کوین چشم‌پوشی کرد.

چون بیت‌کوین به‌سادگی می‌تواند جایگزین پی‌پل، شرکت‌های کارت‌های اعتباری، بانک‌ها و افرادی شود که برای تمام اینها قانونگذاری می‌کنند، سؤالی که مطرح می‌شود این است:

آیا امور مالی سنتی همگی نوعی اتلاف نیستند؟

نه فقط برق، بلکه پول، زمان و منابع انسانی!

دشواری ماینینگ

اگر قرار باشد کلا ۲۱ میلیون بیت کوین تولید شود، چرا تولید بیت کوین با افزایش قدرت سخت‌افزارهای ماینینیگ تسریع نشده است؟

تولید بیت کوین وابسته به دشواری است. دشواری الگوریتمی است که سختی اثبات کار را براساس اینکه بلاک‌ها در چارچوب زمانی مشخصی (تقریبا هر دو هفته یا ۲۰۱۶ بلاک) با چه سرعتی حل شوند، تنظیم می‌کند.

دشواری با قدرت هش به‌کارگرفته‌شده کم و زیاد می‌شود تا زمان متوسط بین هر بلاک را تقریبا روی ۱۰ دقیقه نگه دارد.

نصف شدن پاداش بلاک

ساتوشی بیت کوین را طوری طراحی کرد که پاداش بلاکی که ماینرها به‌طور خودکار برای حل آن دریافت می‌کنند،‌ بعد از هر ۲۱۰ هزار بلاک نصف شود (یا تقریبا هر ۴ سال یک‌بار).

از آنجا که قیمت بیت کوین بالا رفته است (و انتظار می‌رود با گذر زمان به افزایش خود ادامه دهد)، با وجود کاهش پاداش بلاک، ماینینگ همچنان کاری سودآور است، البته حداقل برای آن دسته از ماینرهایی که دارای پیشرفته‌ترین سخت‌افزارهای ماینینگ هستند و به برق ارزان‌قیمت دسترسی دارند.

ماینرهای درستکاری که اکثریت را تشکیل می‌دهند، شبکه‌ی را امن می‌سازند

برای اینکه حمله به شبکه‌ی بیت کوین با ساختن بلاک‌هایی با سوابق تراکنشی غلط موفقیت‌آمیز باشد، یک ماینر متقلب باید اکثریت قدرت ماینینگ را در دست بگیرد تا طولانی‌ترین زنجیره را حفظ کند.

به این کار حمله‌ی ۵۱ درصدی گفته می‌‌شود و به حمله‌کننده این امکان را می‌دهد که از مقدار مشخصی سکه چند بار استفاده کند و به اختیار خودش تراکنش‌های بقیه‌ی کاربرها را مسدود سازد.

برای رسیدن به این هدف، حمله‌کننده باید صاحب سخت‌افزارهای ماینینگ بیشتری نسبت به بقیه‌ی ماینرهای درستکار باشد.

برای چنین حمله‌ای،‌ باید هزینه‌ی مالی گزافی پرداخت.

در این مرحله از توسعه‌ی بیت کوین، محتمل‌تر است که تنها شرکت‌های بزرگ یا دولت‌ها بتوانند چنین هزینه‌ای را تقبل کنند… البته مشخص نیست که سود خالص (اگر اصلا سودی باشد) چنین افرادی از منحط کردن یا تخریب بیت‌کوین چقدر خواهد بود.

تمرکز ماینینگ

متأسفانه استخرها و سخت‌افزارهای تخصصی منجر به گرایش تمرکزی در ماینینگ بیت کوین شده‌اند.

به گفته‌ی گِرگ مکس‌ول (Greg Maxwell) توسعه‌دهنده‌ی بیت کوین: «اینکه تعدادی مؤسسه حجم اکثریتی از قدرت هشینگ را کنترل می‌کنند احتمالا به ضرر بیت‌کوین است.»

همچنین گفته می‌شود که حداقل ۵۰ درصد از سخت‌افزارهای ماینینگ در چین قرار دارند.

بااین‌حال، شاید بتوان گفت که تلاش برای چنین حمله‌ای، برخلاف منافع اقتصادی طولانی‌مدت هر ماینر است.

برآیند سقوط اعتبار بیت کوین، نرخ مبادله‌ی آن را به‌شدت کاهش می‌دهد و ارزش سرمایه‌گذاری ماینر برای سخت‌افزار و سکه‌هایش را تحلیل می‌برد.

چون اجتماع می‌تواند تصمیم بگیرد که زنجیره‌ی تقلبی را رد کند و به آخرین بلاک درست برگردد، حمله‌ی ۵۱ درصدی احتمالا نرخ ریسکی با پاداش کم برای ماینرها محسوب می‌شود.

ماینینگ بیت‌کوین قطعا بی‌عیب و نقص نیست، اما بهبودهای ممکن همیشه پیشنهاد‌ و در نظر گرفته می‌شوند.

طرز کار ماینینگ بیت کوین چگونه است؟

تصویری ساده برای توضیح به این شکل است:

طرز کار ماینینگ بیت کوین

۱. صرف هزینه

فرض کنیم کاربر سبز می‌خواهد کالاهایی از کاربر قرمز بخرد. کاربر سبز یک بیت‌کوین برای کاربر قرمز می‌فرستد.

۲. اعلام

کیف پول کاربر سبز، پرداخت یک بیت‌کوین به کیف پول کاربر قرمز را اعلام می‌کند. این اطلاعات که به تراکنش معروف است (و گاهی به‌طور خلاصه tx نوشته می‌شود) به هر تعداد فول نودی که به کیف پول سبز وصل هستند پخش می‌شود (که معمولا این عدد ۸ است). فول نود کیف پولی خاص و مربوط به تراکنش است که کپی فعلی از کل بلاک چین را نگه می‌دارد.

۳. انتشار

بعد فول نودها میزان پولی را که کاربر سبز هزینه کرده است با بقیه‌ی تراکنش‌های هزینه‌شده بررسی می‌کنند. اگر هیچ مغایرتی نباشد (مثلا کاربر سبز سعی نکرده باشد با خرج همان سکه هم برای کاربر قرمز و هم یک کاربر سوم تقلب کند)، فول نودها تراکنش را در شبکه‌ی بیت‌کوین منتشر می‌کنند. در این زمان، تراکنش هنوز وارد بلاک چین نشده است. اگر کاربر قرمز قبل از تأیید تراکنش کالایی برای کاربر سبز بفرستد، دست به ریسک بالایی زده است. خب حالا تراکنش‌ها تعزیه ویژه تأیید می‌شوند؟ اینجاست که ماینرها وارد عمل می‌شوند.

۴. پردازش توسط ماینرها

ماینرها مانند فول نودها کپی کاملی از بلاک چین را نگه می‌دارند و بر تراکنش‌های تازه اعلام‌شده در شبکه نظارت دارند. درواقع ممکن است که تراکنش کاربر سبز بدون اینکه از یک فول نود بگذرد مستقیما به یک ماینر برسد. در هر صورت، پس از آن ماینر در تلاش برای اینکه تمام تراکنش‌های جدید و معتبر را در بلاک فعلی جا بدهد،‌ مشغول به کار می‌شود.

ماینرها برای تکمیل کار با هم رقابت می‌کنند. این کار «بسته‌بندی» بلاک فعلی است تا برای بقیه‌ی شبکه قابل‌قبول باشد. بلاک‌های قابل‌قبول شامل راه‌حلی برای مسئله‌ای محاسباتی جهت اثبات کار هستند که به هش معروف است. هرچه ماینر قدرت محاسباتی بیشتری در کنترل خود داشته باشد، نرخ هش او بالاتر است و احتمال بیشتری وجود دارد که بلاک فعلی را حل کند.

اما چرا ماینرها در سخت‌افزارهای محاسباتی گران‌قیمت سرمایه‌گذاری می‌کنند و برای حل بلاک‌ها با هم رقابت می‌کنند؟ چون به‌عنوان پاداش برای اعتبارسنجی و ثبت تراکنش‌های هر شخص، ماینرها پاداش بیت‌کوینی قابل‌توجهی برای هر بلاک حل‌شده دریافت می‌کنند!

و هش چیست؟ خب، سعی کنید تمام کاراکترهای پاراگراف بالا را از «اما» تا «می‌کنند!» در یک نرم‌افزار هشینگ وارد کنید. اگر پاراگراف را به‌درستی وارد کنید (یعنی به‌عنوان یک هش ردیفی بدون فاصله بعد از علامت تعجب) الگوریتم اس‌اچ‌اِی-۲۵۶ که در بیت‌کوین استفاده می‌شود، باید چنین چیزی تولید کند:

“۶afc21238f2d33e24e168195888721dd5ace05d76196671d6739789af92201ed.”

اگر کاراکترها حتی به‌شکل جزئی جابه‌جا شوند، نتیجه یکسان نخواهد بود. پس، هش راهی است تا صحیح بودن هر مقدار داده اعتبارسنجی شود. برای حل یک بلاک، ماینرها داده‌های غیرتراکنشی در بلاک فعلی را به‌شکلی تغییر می‌دهند که نتیجه‌ی هش آنها با تعداد مشخصی صفر شروع شود. اگر به‌شکل دستی این ردیف را تغییر دهید تا به یک نتیجه‌ی ۰… برسید، خیلی زود متوجه می‌شوید که چرا به این فرایند «اثبات کار»‌ گفته می‌شود!

۵. تأیید بلاک چین

اولین ماینری که بلاک دارای پرداخت کاربر سبز به قرمز را حل کند، بلاک تازه حل‌شده را در شبکه اعلام می‌کند. اگر بقیه‌ی فول نودها موافق باشند که بلاک معتبر است، بلاک جدید به بلاک چین اضافه می‌شود و کل فرایند از نو شروع می‌شود. وقتی که پرداخت کاربر سبز در بلاک چین ثبت شود، وضعیتش از معلق به تأییدشده تغییر می‌کند.

حالا کاربر قرمز شاید ارسال کالا برای کاربر سبز را در نظر بگیرد. بااین‌حال، هرچه بلاک‌های جدیدی روی بلاکی قرار بگیرند که پرداخت کاربر سبز را در خود دارد، لغو کردن آن تراکنش سخت‌تر می‌شود. برای مقادیر قابل‌توجه پول، توصیه می‌شود که برای حداقل ۶ تأیید صبر کنید. با توجه به اینکه بلاک‌های جدید به‌طور متوسط هر ده دقیقه یک‌بار تولید می‌شوند، این انتظار نباید بیشتر از یک ساعت طول بکشد.

طولانی‌ترین زنجیره‌ی معتبر

شاید شنیده باشید که تراکنش‌های بیت‌کوین برگشت‌پذیر نیستند، پس چرا توصیه می‌شود که برای چند تأیید صبر کنید؟ جواب به‌نوعی پیچیده است و نیاز به فهم کاملی از فرایند ماینینگ دارد:

دو ماینر را فرض کنید، «الف» در چین و «ب» در ایسلند که بلاک فعلی را تقریبا هم‌زمان حل می‌کنند. بلاک «الف» (الف۱) از طریق اینترنت از پکن منتشر می‌شود و به نودهای شرق می‌رسد. بلاک «ب» (ب۱) اولین بلاکی است که به نودهای غرب می‌رسد. حالا دو نسخه‌ی رقیب از بلاک چین وجود دارد!

کدام بلاک چین برتری دارد؟ کاملا ساده است:‌ طولانی‌ترین زنجیره‌ی معتبر به نسخه‌ی رسمی اتفاق‌ها تبدیل می‌شود. پس، فرض کنیم ماینر بعدی که بلاکی را حل می‌کند آن را به زنجیره‌ی «ب» اضافه می‌کند و «ب۲» را می‌سازد. اگر «ب۲» قبل از پیدا شدن «الف۲» در کل شبکه منتشر شود، پس زنجیره‌ی «ب» برنده است. «الف» پاداش ماینینگ و پول تراکنشش را که تنها در زنجیره‌ی «الف» غیرمعتبر وجود دارد، از دست می‌دهد.

با برگشتن به مثال پرداخت کاربر سبز به قرمز، فرض کنید این تراکنش را «الف» در بلاک چین وارد می‌کرد، اما «ب» آن را رد می‌کرد و خواستار هزینه‌ای بالاتر از آنچه کاربر سبز در نظر گرفته بود می‌شد. اگر زنجیره‌ی «ب» برنده شود، آنگاه تراکنش کاربر سبز در زنجیره‌ی «ب» ظاهر نخواهد شد (طوری که اتعزیه ویژه هیچ پولی از کیف پول کاربر سبز خارج نشده باشد).

گرچه چنین انشعاب‌هایی در بلاک چین نادر هستند، باز هم ریسک قابل‌توجهی به‌حساب می‌آیند. هرچه تأییدهای بیشتری انجام شود، تراکنش امن‌تر در نظر گرفته می‌شود.

مشاهده ادامه مطلب

آداب معاشرت کاری با رئیس، همکاران و مشتریان چگونه است؟

تصور کنید شرکت‌تان به مناسبت کسب موفقیتی بزرگ جشنی تدارک دیده است و همه‌ی افراد شرکت را به یک شام دعوت کرده و شما هم حضور دارید. موسیقی ملایمی در پس‌زمینه پخش می‌شود و همه‌ی مهمانان در دسته‌های پراکنده در حال صحبت با یکدیگر هستند. با این حال، تعدادی از افراد حاضر بیشتر از بقیه جلب توجه می‌کنند. آنها پر سروصداترین حاضرین در اتاق هستند. و دائما با صدای بلند قهقهه می‌زنند.

یکی از اعضای این گروه اتعزیه ویژه حال خوشی ندارد! زیاد از حد با بقیه گرم می‌گیرد. در هر گوشه‌ای سرک می‌کشد و بدون توجه به اینکه مخاطبش کیست، لطیفه‌های بی‌ادبانه و سخیفی تعریف می‌کند. تقریبا هر کسی که نزدیکش می‌شود را معذب می‌کند. قبل از امشب، شما او را مخفیانه برای ترفیع شغلی در نظر گرفته بودید. اما اکنون پس از دیدن رفتارهای نامناسب‌اش، به حذف او از این فهرست فکر می‌کنید. اگر او نمی‌تواند در جشنی معمولی، ظاهر خود را حفظ کند، چگونه می‌تواند از پس ترفیع بر بیاید؟ نه، به نظر می‌رسد او لیاقت ترفیع را ندارد.

آیا تا به حال کسانی را دیده‌اید که در شرکت رفتار نادرستی داشته‌اند. یا اصلا خودتان تا به حال کاری انجام داده‌اید که آرزو داشتید ‌ای کاش نکرده بودید؟ معاشرتِ کاری با همکاران، مشتریان، یا رئیس‌تان، قواعد متفاوتی نسبت به معاشرت با دوستان و افراد خانواده دارد. با این حال، بسیاری از مردم در هر دو موقعیت رفتار مشابهی از خود نشان می‌دهند. این امر نه تنها اشتباه است بلکه می‌تواند منجر به عواقب بدی برای حرفه‌تان هم بشود.

در این مقاله مروری خواهیم داشت بر تعدادی از رایج‌ترین موقعیت‌های معاشرت کاری و چند توصیه ارائه می‌دهیم که به شما کمک می‌کنند تا به آسانی و با اطمینان زمان خوبی را با دیگران سپری کنید.

معاشرت با مشتری‌های سازمانی

اکثر وضعیت‌های اجتماعی که با مشتری‌های سازمانی پیش می‌آیند، شامل همراهی در یک وعده‌ی غذایی هستند. «ناهارِ کاری» روشی قدیمی برای ایجاد روابط، برنده شدن در قراردادهای آتی و گسترش شبکه‌ی مشتریان است. اما اگر می‌خواهید این ملاقات موفقیت‌آمیز باشد، به یک استراتژی و برنامه ریزی مناسب نیاز دارید.

۱. مکان را با دقت انتخاب کنید

بسیاری از افراد، به طور تصادفی مکانی را انتخاب می‌کنند؛ اما این کار ممکن است اشتباه بزرگی باشد. اگر رستوران بسیار پر سروصدا باشد، یا اگر مشتری مجبور شود راهی طولانی برای رسیدن به آنجا طی کند، تحت تأثیر قرار نخواهد گرفت. مکانی را انتخاب کنید که به مشتری‌تان نزدیک است، دسترسی آسان به پارکینگ و جو آرامی دارد. رستورانی را انتخاب کنید که غذا و خدماتش هم بسیار خوب باشد.

۲. کاری کنید که مشتری احساس راحتی کند

مشتری از همان ابتدا باید احساس راحتی کنند؛ پس به او بگویید چه کسی قرار است صورت‌حساب غذا را پرداخت کند. اگر میزبان هستید و پیشنهاد ناهار از سوی شما بوده، پس شما باید صورت‌حساب را بپردازید. جهت اجتناب از سردرگمی، از قبل به مشتری بگویید که مهمان شماست. (در ضمن قبل از اینکه گارسون برای گرفتن سفارش سر میز بیاید، به مهمان‌تان بگویید که چه چیزی می‌خواهید سفارش بدهید. اگر او غذایی گران‌قیمت سفارش بدهد و در مقابل شما تنها سالاد و سوپ سفارش دهید، او احساس بدی خواهد داشت.)

۳. به درستی خرج کنید

به خاطر داشته باشید که رئیس‌تان احتمالا مقدار پولی که برای مشتری هزینه شده را بررسی و آن را با مقدار پولی که به طور معقولانه‌ای می‌توان از ایجاد این رابطه به دست آورد مقایسه می‌کند. برای مثال اگر مراجعه‌کنندگان شما فرصت‌های بالقوه‌ی فراوانی برای شما دارند، دعوت آنها به رستورانی گران‌قیمت برای شام کار درستی است، زیرا نرخ بازده‌تان بالا خواهد بود. اما اگر به طور بالقوه تنها یک یا دو قرارداد کوچک برای شما دارند، ناهاری متوسط مناسب‌تر است. قانون کلی این است که مطمئن شوید مقدار پول خرج شده برای مراجعه‌کنندگان متناسب با آن چیزی است که انتظار دارید از معاشرت با آنها به دست آورید.

معاشرت با رئیس

معاشرت با رئیس، مجموعه‌ی کاملا متفاوتی از چالش‌ها را در بر دارد. معاشرتِ پس از کار با رئیس می‌تواند شیوه‌ای عالی برای گفت‌وگوی رودررو و دو نفره در محیطی آرام باشد. از سوی دیگر، فرا رفتن از مرز صمیمیت و رسیدن به مرز بسیار صمیمی، سریع رخ می‌دهد. پس تفاوت این دو را چگونه می‌فهمید؟

۱. به یاد داشته باشید که این مسئله‌ای کاری است

وقت گذراندن با رئیس همیشه در خصوص کار است. فارغ از اینکه هر دوی شما چقدر خوب با هم کنار آمده‌اید، او هنوز هم رئیس شماست. خط قرمزها را فراموش نکنید و انتظار رفتارهای خاصی نداشته باشید.

۲. احساس راحتی کنید ولی نه خیلی زیاد

معاشرت با رئیس ممکن است به او فرصت دهد تا به منظور ترفیع یا دادن مسئولیت‌های بیشتر، شما را بهتر بشناسد. خودتان باشید، اما بیش از حد احساس راحتی نکنید! چیزی نگویید یا کاری انجام ندهید که فردا پشیمان شوید. لباس مناسب بپوشید و محترمانه برخورد کنید.

۳. انتظارات غیرمعقولانه نداشته باشید

همین که در بازی بیلیارد به هر دوی شما خوش گذشته، به این معنی نیست که به طور خودکار به ترفیعی که می‌خواستید دست خواهید یافت. در ضمن وقتی با رئیس‌تان معاشرت می‌کنید، با تقاضای ترفیع یا درخواست افزایش حقوق، او را در رودربایستی قرار ندهید. حرف زدن در مورد کار خوب است (به ویژه اگر رئیس‌تان بحث کاری را آغاز کند) اما چنین تقاضاهایی را به زمان درستی در دفتر کار موکول کنید.

معاشرت با همکاران

اینجاست که افراد بزرگ‌ترین اشتباهات خود را مرتکب می‌شوند. معاشرت با همکاران مطمئنا آسان‌تر از معاشرت با مشتری یا رئیس است، پس برخی از افراد به اندازه‌ی کافی محتاط نیستند و در رویدادهای شرکتی، کمی بیش از حد سر و صدا می‌کنند. شما با همکاران خود احساس راحتی بیشتری می‌کنید اما نباید کنترل‌تان را از دست بدهید. هم‌چنان باید اعتبار خود را حفظ کرده و احترام دیگران را نگه دارید.

۱. گفت‌وگویتان به‌جا و مناسب باشد

در مهمانی لطیفه‌هایی را تعریف نکنید که در دفتر هرگز به زبان نخواهید آورد. آزردن اعضای گروه ممکن است باعث شود احساس راحتی نداشته باشند و شاید احساسات آنها را جریحه‌دار کند. این موضوع چیزی است که آنها به این زودی‌ها فراموش نخواهند کرد.

۲. گرسنه سر قرار نروید

کارشناسان آداب کاری پیشنهاد می‌کنند که قبل از رفتن به جمع، حتما چیزی بخورید، چون هرگز نمی‌دانید چه مقدار غذا سرو خواهد شد و مطمئنا دوست ندارید تنها کسی باشید که مقدار زیادی غذا در بشقاب خود انباشته‌اید.

۳. در مورد موضوعات غیرکاری بحث کنید

هدف‌تان دور نگه داشتن گفت‌وگو از موضوع کاری باشد. سعی کنید گروه‌تان را بشناسید. از آنها در مورد سرگرمی‌ها، خانواده و علائق‌شان بپرسید. صحبت کردن در مورد گزارشی که نوشته‌اید، یا بحث کردن در مورد ترفیع اخیرتان نه تنها خسته‌کننده، بلکه آزاردهنده هم هست.

۴. با افراد جدید وقت بگذرانید

رویدادهای شرکتی روشی برای شناختن همکاران و ایجاد ارتباطات نزدیک در قالب گروه هستند. اما در مقابل وسوسه شدن به صحبت با حلقه‌ی همیشگی همکاران‌تان مقاومت کنید. به اطراف بروید و با افرادی از بخش‌های دیگر آشنا شوید. شانس اینکه رئیس‌تان شما را ببیند بالاست. پس اگر شما با افراد مختلفی دیده شوید این امر بازتاب‌دهنده‌ی توانایی‌تان به عنوان برقرارکننده‌ی ارتباط خواهد بود.

معاشرت در کنفرانس‌ها

کنفرانس‌ها جایی عالی برای برقراری ارتباطات ارزشمند هستند. به همین دلیل است که نشان دادن بهترین رفتار، بسیار مهم است.

۱. با دست چپ نوشیدنی یا بشقاب‌تان را نگه دارید

این کار باعث می‌شود دست راست‌تان برای دست دادن هنگام ملاقات با افراد جدید آزاد باشد. به علاوه، دست‌تان به دلیل نگه داشتن لیوان، سرد یا مرطوب نخواهد بود چرا که این امر احساس بدی را به فرد مقابل القا می کند.

۲. نخستین فردی که به کنفرانس می‌آید یا آخرین فردی که کنفرانس را ترک می‌کند نباشید

معمولا بهتر است هنگامی که کنفرانس هنوز داغ است آنجا را ترک کنید. اگر مطمئن نیستید که چه زمانی به خانه بروید، به مدیر عاملی که برای او احترام زیادی قائل هستید دقت کنید. زمانی که او کنفرانس را ترک کرد، شما نیز دنبالش بروید.

۳. مستمع باشید نه سخنگو

بیشتر مردم وقتی واقعا به آنچه که می‌گویند گوش می‌دهید، احساس خاص بودن می‌کنند. اگر شما تنها کسی باشید که صحبت می‌کند، دیگران شما را خودخواه و خودپسند می‌دانند. پس ابتدا گوش بدهید، بعد صحبت کنید.

برنامه‌ریزی برای یک رویداد

اگر مسئولیت برنامه‌ریزی رویداد با حضور مشتریان یا اعضای گروه بر عهده شماست، فعالیتی را انتخاب کنید که همه از آن لذت ببرند. برای مثال اگر به پیاده‌روی یا کوهنوردی علاقه‌ی زیادی دارید این بدان معنی نیست که همه‌ی اعضای شرکت هم از این فعالیت‌ها لذت می‌برند. علاقه‌ی شدید شما به موسیقی سنتی، به معنای آن نیست که مشتریان هم از کنسرت‌های سنتی لذت خواهند برد.

چیزی را انتخاب کنید که فکر می‌کنید مشتریان یا همکاران‌تان دوست دارند و مطمئن شوید که افراد را در موقعیتی قرار نمی‌دهید که احساس ناراحتی کنند. محیط و مکان را با دقت انتخاب کنید و اهداف کلی خود را به یاد داشته باشید. اگر هدف از رویداد، تقویت پیوندها در بخش خاصی است، پس گردشی در هوای آزاد تدارک ببینید که به افراد امکان می‌دهد یکدیگر را بشناسند. اگر در تلاشید تا با مراجعه‌کننده‌ای قرارداد مهمی ببندید، فعالیت و مکانی را انتخاب کنید که به شما امکان می‌دهد به طور جدی صحبت کنید.

مشاهده ادامه مطلب

مبارزه با افکار وسواسی با ۵ راهکار کاربردی

افکاری که در ذهن جا خوش کرده‌اند، نشخوارهای ذهنی و افکار وسواسی بی‌وقفه، همگی از بدترین عواقب افسردگی هستند. بنابه گفته بایرون کیتی (Byron Katie)، مؤلف کتاب پرفروش «آنچه هست را دوست بداریم»، گم‌شدن در آشفتگی‌های ذهنی‌، می‌تواند به‌اندازه‌ی وحشتی که کودک موقع گم‌شدن حس می‌کند، شما را دچار ترس و وحشت کند. در حقیقت می‌توان شدت افسردگی را براساس شدت و تعداد وقوع افکار وسواسی تعیین کرد. در این مقاله شما را با ۵ راهکار کاربردی برای مبارزه با افکار وسواسی آشنا خواهیم کرد.

افکار وسواسی گاهی‌اوقات می‌توانند فرد را دچار ضعف و ناتوانی کنند تا جایی‌ که او دست به تصمیم‌گیری‌های غلط بزند. الگوی خواب و استراحت فردی که دچار این نوع افکار می‌شود، به هم می‌خورد و به‌دلیل خستگی، بیش از پیش دچار اضطراب می‌شود. افکار وسواسی گاهی باعث می‌شوند، فرد دست به کارهای نامعقول بزند و با تمام وجودش احساس ترس کند. روش‌های زیر می‌توانند به رهایی از افکار وسواسی کمک کنند:

۱. به توانایی ذهنی دیگران تکیه کنید

نشخوار ذهنی شدید، مغزتان را می‌سوزاند. شما نمی‌توانید صرفا به منطق خود و هر موضوعی که از طریق عصب‌هایتان در وجودتان جریان پیدا می‌کنند، کاملا اعتماد کنید. زیرا ممکن است تمام آن موارد درست نباشند. باید به مغز و توانایی‌های ذهنی اطرافیان خود نیز متکی باشید تا آنها در دسته‌بندی افکارتان به شما کمک کنند و در نهایت به حقیقت دست یابید. مسلما هر کس دوستانی اطراف خود دارد. اگر گرفتار افکار وسواسی هستید، می‌توانید این افکار را با آنها در میان بگذارید تا دلیل کارهایی را که انجام داده‌اید، به شما یادآوری کنند. بدین ترتیب متوجه می‌شوید که به چه دلیل برخی از کارها را انجام داده‌اید و بیهوده خود را سرزنش نمی‌کنید و دچار درد و عذاب نمی‌شوید. وقتی با دوستان خود در مورد موضوعی صحبت می‌کنید، حرف‌های آنها را درست مانند گزارشگر مطبوعاتی یادداشت کنید تا هر زمان، افکار وسواسی به سراغ‌تان آمد، به یادداشت‌هایتان مراجعه کنید. بدین ترتیب می‌توانید روح و روان خود را آرام کنید.

۲. افکارتان را بررسی کنید

افکار وسواسی - نشخوار ذهنی

کیتی می‌نویسد: «همیشه افکار غلط موجب اضطراب می‌شوند. افسردگی، درد و ترس ناشی از افکار وسواسی نادرست هستند. در این‌گونه مواقع، فورا به موضوعی که درحال فکر کردن هستید، به‌خوبی توجه کنید و به خود بگویید که الان درون داستانی قرار گرفته‌ای که برای تو حقیقت ندارد». کیتی در ادامه می‌گوید برای بررسی افکار خود، چهار سؤال ساده از خود بپرسید:

  • آیا این تفکر حقیقت دارد؟
  • می‌توانم با قاطعیت بگویم که درست است؟
  • وقتی به آن موضوع خاص فکر می‌کنم، چه واکنشی دارم؟
  • اگر به آن موضوع فکر نکنم، چگونه فردی خواهم بود؟

سپس آن فکر را به‌گونه‌ای دیگر تغییر دهید. یعنی دقیقا عکس آن را روی برگه‌ای یادداشت کنید. مثلا اگر با خودتان گفته‌اید «من فردی شکست‌خورده هستم» این فکر را عوض کنید و روی برگه‌ای بنویسید «من فردی موفق هستم». سپس برای اثبات این موضوع، سه گواه خاص و صادقانه بیاورید. البته این ترفند همیشه کارگر نیست. گاهی‌اوقات بهتر است، هرگز فکرتان را تجزیه و تحلیل نکنید. اما فقط پرسیدن سؤال اول که «آیا این فکر من حقیقت دارد؟» کمی بین نشخوار ذهنی و شروع علائم اضطراب فاصله ایجاد می‌کند؛ یا اینکه این کار به شما یادآوری می‌کند که درون داستانی غیرواقعی گیر افتاده‌اید.

۳. افکارتان را همچون عطسه، چیزی طبیعی تصور کنید

نشخوار ذهنی درست مانند تهوع و خستگی که علائم ابتلا به آنفولانزا هستند، علائم ابتلا به افسردگی‌اند. اگر فردی گرفتار تب یا عطسه‌های دائمی شود، مسلما خود را به‌دلیل این علائم سرزنش نمی‌کند. اما وقتی گرفتار نشخوار ذهنی می‌شود، ممکن است این وضعیت را ناشی از شخصیت ضعیف و ناتوان خود بداند که همین فکر، او را ناامیدتر از قبل می‌کند. افکار وسواسی پس از رویدادی باعث می‌شوند که فرد دچار اشتباه شود و وضعیت خود را بدتر کند. درواقع اگر تفکر عمیقی نسبت به موضوعی، وضعیت را بدتر می‌کند، باید از آن دست برداشت. باید علائمی را که شما را گرفتار افکار وسواسی می‌کند، به‌خوبی شناسایی کنید و بدانید که آنها درست مانند علائم جسمانی هستند و خبر از نوعی بیماری می‌دهند که هرازگاهی سروکله‌شان پیدا می‌شود. بدین ترتیب یاد می‌گیرید به افکار وسواسی‌تان اهمیت ندهید.

۴. از تکنیک مانترا استفاده کنید

وقتی افکار وسواسی‌تان شدت می‌گیرد،‌ از تکنیک مانترا استفاده کنید. مانترا، مجموعه‌ای از کلمات و آواهایی است که با آهنگ خاصی به دفعات تکرار می‌شود. انجام دادن این کار می‌تواند به شما در برابر عقب راندن افکار وسواسی کمک کند. می‌توانید با استفاده از کتاب‌های مقدس کلماتی بیابید که در این کار به شما کمک کنند. مثلا جمله «نترسید و اندوهگین نباشید» عبارتی است که می‌توان در کتاب‌های مقدس به کرات پیدا کرد. این عبارت را بارها به‌شکلی آهنگین با خود تکرار کنید. البته مجبور نیستید در کتاب‌های مذهبی به‌دنبال کلمه یا عبارتی خاص باشید؛ این عبارت حتی می‌تواند به‌سادگی «من خوب هستم» یا «این هم می‌گذرد» باشد.

۵. روی وظایفی که باید انجام بدهید، تمرکز کنید

وقتی گرفتار نشخوار ذهنی می‌شوید، ذهن‌تان دائم به گذشته یا آینده می‌رود و مثلا تصمیمی را که در گذشته گرفته‌اید، تحلیل می‌کنید یا نگران موضوعاتی هستید که در آینده ممکن است پیش آیند. این وضعیت شما را در موقعیتی قرار می‌دهد که غیرواقعی اما بسیار ناراحت‌کننده است. در این مواقع تنها چیزی که به شما کمک می‌کند تا از این ناراحتی رها شوید، تمرکز روی وظیفه‌ای است که باید انجام بدهید. حتی می‌توانید روی نحوه‌ی تنفس‌تان متمرکز شوید و به تمام وجودتان حس خوبی منتقل کنید. هر وقت افکار وسواسی به سراغ‌تان آمد، بلافاصله خود را مشغول انجام کاری کنید.

مشاهده ادامه مطلب