مراحل نوشتن فهرست انجام کارهای روزانه برای افزایش بهره وری

آیا تا به حال از حجم کارهایی که باید انجام بدهید، به ستوه آمده‌اید؟ آیا تاکنون مهلت انجام کاری را از دست داده‌اید؟ آیا پیش آمده است که فراموش کنید کار مهمی را انجام بدهید و دیگران بالای سرتان ایستاده باشند تا کارتان را تمام کنید؟

تمامی اینها نشانه‌های نداشتن «فهرست انجام کارها» است. این فهرست‌ها، فهرست‌های اولویت‌بندی‌شده‌ از تمام کارهایی هستند که شما باید آنها را انجام بدهید. در این فهرست، مهم‌ترین کارها در ابتدا و کم‌اهمیت‌ترین کارها در انتهای فهرست قرار دارند.

با داشتن چنین فهرستی، مطمئن می‌شوید که همه‌ی کارهایتان در یک جا نوشته شده‌اند؛ بنابراین هیچ چیز مهمی را فراموش نمی‌کنید. با اولویت بندی کارها، ترتیب انجام آن کارها را مشخص می‌کنید و می‌دانید که به کدام کارها باید فورا رسیدگی کنید و چه کارهایی را می‌توانید به بعد موکول کنید.

اگر می‌خواهید از پس بار سنگین کار بربیایید، تهیه‌ی فهرست انجام کار، ضروری است. اگر از چنین فهرستی به طور مؤثر استفاده نکنید، از نظر اطرافیان‌تان فردی بی‌نظم و غیرقابل‌اطمینان به نظر خواهید رسید. اما اگر از این فهرست واقعا به نحو مؤثر استفاده کنید، نظم خواهید یافت و دیگران بیشتر به شما اعتماد خواهند کرد. استرس کمتری را تجربه خواهید کرد و خیال‌تان آسوده خواهد بود که هیچ کار مهمی را فراموش نکرده‌اید. علاوه بر این، اگر کارهایتان را هوشمندانه اولویت‌بندی کنید، وقت و انرژی‌‌تان را روی فعالیت‌های ارزشمند متمرکز خواهید کرد و این به معنیِ افزایش بهره وری و ارزش‌ شما در گروه خواهد بود.

داشتن یک فهرست ساختاریافته و سنجیده، آسان به نظر می‌رسد. اما تعجب‌آور است که بسیاری از افراد، اصلا موفق به ایجاد یک فهرست‌ مناسب و کاربردی نمی‌شوند، چه برسد به اینکه بخواهند به نحو مؤثر از آنها استفاده کنند. در واقع، اغلب اوقات، درست زمانی که افراد شروع به استفاده‌ی معقولانه و مؤثر از این فهرست‌ها می‌کنند؛ به نخستین پیشرفت‌هایشان در حیطه‌ی بهره وری فردی دست‌ می‌یابند و در کارشان موفق می‌شوند.

تهیه‌ی فهرست انجام کارهای پیش رو

مرحله‌‌ی ۱:

تمام کارهایی را که باید انجام بدهید بنویسید. اگر این کارها زیاد هستند، مرحله‌ی اول را طبقه‌بندی کنید و کارهای زیاد را در رده‌های نخست قرار بدهید. (ایده‌آل این است که کامل کردن این مرحله، بیش از ۱ تا ۲ ساعت طول نکشد).
نکته:
شاید گردآوری فهرست‌های متعدد، برای‌ شما آسان‌تر باشد (مثلا فهرست کردن کارهای شخصی، درسی و کاری). رویکردهای مختلف را امتحان کنید و از بهترین آنها برای موقعیت خودتان استفاده کنید.

مرحله‌‌ی ۲:

کارهای فهرست‌شده را اولویت‌بندی کنید. مثلا از درجه‌بندی عددی استفاده کنید. به کارهای بسیار مهم یا بسیار فوری درجه‌ی ۱ و به کارهای نه‌چندان مهم و غیرضروری درجه‌‌های عددی ۲، ۳ و غیره بدهید.

اگر کارهای زیادی هستند که اولویت‌شان بالاست، باز هم از میان آنها، کارهایی را که اولویت‌شان نسبت به بقیه کمتر است در مرتبه‌ی‌ پایین‌تری قرار بدهید. پس از انجام این کار، فهرست را دوباره به ترتیب اولویت بنویسید.

استفاده از فهرست انجام کارها

برای استفاده از فهرست‌تان، فقط به ترتیبی که خودتان نوشته‌اید عمل کنید، اول کارهایی که اولویت‌شان ۱ است، بعد به ترتیب اولویت‌های ۲، ۳ و غیره را انجام بدهید. بعد از اتمام هر کار، کنار آن تیک بزنید یا روی آن خط بکشید. موقعیت شما تعیین‌کننده‌ی این است که چه کارهایی را در فهرست قرار دهید و چگونه آنها را انجام بدهید. برای مثال، اگر در موقعیت فروش هستید، یک راه انگیزه‌ دادن به خودتان این است که فهرست‌تان نسبتا کوتاه باشد و هدف‌تان این باشد که هر روز تمام کارهای فهرست‌شده را انجام بدهید و آن را کامل کنید.

اما اگر موقعیت شما عملیاتی است یا کارتان بزرگ است و انجام دادن آن به افراد زیادی وابسته است، بهتر است روی فهرست‌های بلندمدت‌تر تمرکز کنید و هر روز مقداری از کارهای فهرست‌شده را انجام بدهید.

بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند، مثلا ۱۰ دقیقه‌ی آخر روزِ کاری‌شان را صرف منظم کردن فهرست کارهای روز بعد کنند.
نکته:
هنگام اولویت‌بندی کارها، حتما بین فوریت و اهمیت تمایز قائل شوید. برای اطلاعات بیشتر در این زمینه، مقاله‌ی اصل اهمیت-فوریت آیزنهاور را بخوانید.

استفاده از نرم‌افزار

اگرچه فهرست کاغذی راه آسانی برای شروع است، استفاده از نرم‌افزار، می‌تواند مؤثرتر باشد. این نرم‌افزارها اتفاقات و کارهایی را به یاد شما می‌آورند که به زودی مهلت انجام‌شان تمام خواهد شد. این نرم‌افزارها را می‌توانید با تلفن‌همراه یا ایمیل خود نیز هماهنگ (سنکرون) کنید و چنانچه با گروهی روی یک پروژه‌ همکاری می‌کنید، می‌توانید این اطلاعات نرم‌افزاری را با اعضای دیگر گروه نیز به اشتراک بگذارید.

نرم‌افزارهای مدیریت زمان زیادی در دسترس هستند. برای شروع در یک سطح ساده، می‌توانید از MS Word و MS Exel‌ برای مدیریت فهرست‌های خود استفاده کنید. فهرست‌های کار در برخی نسخه‌های MS Outlook و دیگر سرویس‌های ایمیل از قبیل Gmail، جزئی از ویژگی‌های استاندارد این برنامه‌ها هستند. Remember the Milk ابزار آنلاین معروف دیگری برای مدیریت زمان است که با تلفن هوشمند (Smartphone)، یا اکانت ایمیل شما یکپارچه می‌شود. این برنامه حتی می‌تواند موقعیت کارهای شما را روی یک نقشه نشان ‌دهد. سرویس‌های مشابه دیگر شامل Todoist و Toodledo‌ می‌شوند.

یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های استفاده از این نرم‌افزارها برای مدیریت فهرست‌ها این است که می‌توانید آنها را به راحتی به‌روز کنید. برای مثال، به‌جای خط کشیدن روی کارها و دوباره‌نویسی روزانه‌ی فهرست، نرم‌افزار به شما این امکان را می‌دهد که به راحتی کارها را جابه‌جا کنید و اولویت‌هایشان را تغییر دهید.
نکته:
طرز فکر، برنامه ریزی و کار کردن همه‌ی ما با یکدیگر متفاوت است. شاید برنامه‌ای که برای همکار شما خوب جواب می‌دهد، برای شما اصلا جواب ندهد، صرفا به این خاطر که شما شیوه‌ی یادگیری و تفکر خودتان را دارید. به همین دلیل بهتر است پیش از انتخاب یک سیستم واحد، تحقیق کنید و روش‌های مختلف ایجاد یک فهرست مناسب را امتحان کنید.

مثال‌ها

فهرست‌های انجام کار به شما کمک می‌کنند در رأس پروژه‌های مهم و انبوه کارها و تصمیمات قرار بگیرید.

برای مثال، شما گروهی را سرپرستی می‌کنید که مشغول کار روی یک پروژه است. کارهای زیادی وجود دارند که باید انجا‌م‌شان داد و افراد زیادی آنها را انجام می‌دهند. قرار گرفتن در رأس چنین گروه پرمشغله‌ای طاقت‌فرسا به نظر می‌رسد.

در چنین موقعیتی، ساختار فهرست‌تان را بر اساس اعضای گروه تنظیم کنید و وظایف و مهلت هر فردِ درگیر در پروژه را بنویسید. هر روز که وظایف خودتان را می‌نویسید، می‌توانید فهرست انجام کار گروه را هم بررسی کنید تا ببیند چه کسی مشغول چه کاری است و مهلت پایانی کار همان روز است یا نه. همچنین می‌توانید کارهای دیگر مربوط به خودتان را در فهرست بگنجانید.

تصور کنید عهده‌دار فروش هستید و یک فهرست طولانی از افرادی که باید با آنها صحبت کنید در اختیار شماست. چه کار می‌کنید؟ فهرست تمام افرادی را که باید با آنها تماس بگیرید و هر مشتری که باید او را ببینید می‌نویسید و سپس شروع به اولویت‌بندی می‌کنید.

می‌دانید که فلان مشتری واقعا مشتاق محصولات شماست و آماده‌ی خریدن است؛ پس درجه‌ی ۱ اولویت را به او اختصاص می‌دهید؛ چون این مشتری واقعا ارزشش را دارد که در اولویت نخست قرار بگیرد. برعکس، می‌دانید کدام مشتری‌ها فقط شما را به جان رقبایتان می‌اندازند و وقت گذاشتن برای آنها، باعث می‌شود سود کمتری نصیب‌تان شود و این احتمالِ عقلانی هم وجود دارد که نتوانید کارهایتان را طبق فهرست به اتمام برسانید. بنابراین این مشتری‌ها را در درجه‌ی پایینی از اولویت قرار بدهید. نمی‌گوییم برای این نوع مشتری‌ها اصلا وقت نگذارید؛ اما بیشترین توجه‌تان را معطوف مشتری‌های بهتر کنید.
نکته:
فهرست انجام کار، بیشتر در مواردی کاربرد دارد که تعداد کارها کم است. با وجود این، وقتی کارها زیاد است یا شما مجبور به انجام پروژه‌های متعددی هستید، فهرست کار می‌تواند طاقت‌فرسا شود.

مشاهده ادامه مطلب

رژیم خام خواری برای لاغری؛ آیا رژیم خام خواری سالم است؟

رژیم خام خواری در قرن نوزدهم میلادی ابداع شد، ولی در سال‌های اخیر محبوبیت بیشتری یافته است. طرفداران رژیم خام خواری معتقدند این رژیم برای سلامت انسان فواید بسیاری دارد. البته برخی متخصصین سلامت معتقدند دنبال‌کردن این رژیم می‌تواند بر سلامت فرد عوارض منفی برجای بگذارد. در این مقاله شما را با غذاهای قابل مصرف و غیرقابل مصرف در رژیم خام خواری، مقایسه سلامت غذاهای خام و پخته، اثرات مثبت و منفی رژیم خام خواری و تاثیرات آن بر سلامتی آشنا خواهیم کرد.

رژیم خام خواری چیست؟

رژیم خام خواری به‌طور کامل یا بیشتر از غذاهای فراوری‌نشده و خام تشکیل شده است. به‌ غذایی خام گفته می‌شود که به آن حرارت بالای ۴۰ تا ۴۸ درجه‌ داده نشده باشد. همچنین غذای خام غذایی است که تصفیه، پاستوریزه و مورد آفت‌کشی قرار نگرفته باشد. در غیر این‌صورت غذا خام محسوب نمی‌شود.

در رژیم خام خواری روش‌های آماده‌سازی مانند آب‌گیری، خشک‌کردن، خیساندن و جوانه‌زدن مجاز است. رژیم خام خواری مانند رژیم‌های گیاهخواری بیشتر از میوه‌ها، سبزیجات، مغزها و دانه‌ها تشکیل شده است.

بیشتر رژیم‌های خام‌ خواری کاملا پایه‌ی گیاهی دارند. اما برخی افراد در رژیم غذایی‌شان شیر و تخم مرغ خام هم مصرف می‌کنند. همچنین برخی افراد ماهی و گوشت قرمز خام نیز مصرف می‌کنند که تعداد آنها کمتر است.

رژیم خام خواری رژِمی است که در آن نباید از غذاهای فرآوری شده یا حرارت دیده استفاده کرد.

در این رژیم غذایی، افراد به مصرف مکمل‌ها تشویق نمی‌شوند. طرفداران این رژیم معتقدند رژیم خام خواری تمام مواد مغذی موردنیازتان را تأمین می‌کند و نیازی به مصرف مکمل‌ها نیست. طرفداران رژیم خام خواری معتقدند پختن غذاها برای سلامتی انسان مضر است، زیرا موجب تخریب آنزیم‌ها، کاهش مواد مغذی و کاهش نیروی زندگی موجود در غذاهای زنده می‌شود.

طرفداران رژیم خام خواری مدعی‌اند این رژیم فواید بسیاری برای سلامتی دارد. این فواید عبارت‌اند از کاهش وزن، افزایش سرزندگی، افزایش انرژی، کاهش خطر بروز بیماری های مزمن، افزایش سلامت عمومی بدن و کاهش تأثیرات منفی بر محیط زیست.

چگونه می‌توان یک رژیم خام خواری را دنبال کرد؟

برای داشتن رژیم خام خواری باید حداقل ۷۵٪ از غذایی که می‌خورید، خام باشد. بیشتر رژیم‌های خام خواری به‌طور عمده از سبزیجات، میوه‌ها، مغزها و دانه‌ها تشکیل شده‌اند. در این رژیم از غلات و حبوبات نیز استفاده نمی‌شود. اما معمولا باید قبل از مصرف آنها را بخیسانید تا جوانه بزنند.

غذاهایی که می‌توانید مصرف بکنید:

  • همه‌ی میوه‌های تازه؛
  • همه‌ی سبزیجات خام؛
  • مغزها و دانه‌های خام؛
  • غلات و حبوبات خیسانده‌شده یا جوانه‌زده؛
  • میوه‌ها و گوشت قرمز خشک‌شده؛
  • شیرمغزها مانند شیر بادام؛
  • کره‌ی خام‌مغزها؛
  • روغن زیتون و روغن نارگیل تهیه‌شده به‌ روش پرس سرد؛
  • غذاهای تخمیری مانند کیمچی و زاواکراوت (کلم‌ترش)؛
  • جلبک دریایی؛
  • جوانه‌ها؛
  • در صورت تمایل فرد می‌تواند از لبنیات و تخم‌مرغ خام استفاده کند؛
  • در صورت تمایل فرد می‌تواند از گوشت قرمز و ماهی خام استفاده کند.

غذاهایی که نباید مصرف کنید:

  • میوه‌ها، سبزیجات، گوشت‌ها و غلات پخته‌شده؛
  • غذاهای پختنی؛
  • مغزها و دانه‌های برشته‌شده؛
  • روغن‌های تصفیه‌شده؛
  • نمک خوراکی؛
  • قند، شکر و آرد تصفیه‌شده؛
  • آبمیوه‌ها و لبنیات تصفیه‌شده؛
  • قهوه و چای؛
  • نوشیدنی‌های الکلی؛
  • پاستا؛
  • شیرینی‌ها؛
  • چیپس؛
  • سایر غذاها و خوردنی‌های فراوری‌شده.

آیا غذاهای خام از غذاهای پخته‌شده سالم‌ترند؟

رژِم خام خواری - غذاهای خام و پخته هر کدام فواید و معایبی دارند. رژیم غذایی باید محتوی غذاهای خام و پخته باشد.

طرفداران رژیم خام خواری بر این باورند که خوردن غذاهای خام برای سلامتی انسان ایده‌آل است. البته بسیاری از باورهای این افراد مبنای علمی ندارند. براساس تحقیقات هر دوی غذاهای خام و پخته فوایدی برای سلامتی دارند.

طرفداران رژیم خام خواری معتقدند پختن غذاها باعث تخریب آنزیم‌های طبیعی موجود در غذاها می‌شود. آنها بر این باورند که این آنزیم‌ها برای سلامت انسان و گوارش او حیاتی‌اند.

حرارت بالا می‌تواند ساختار آنزیم‌ها را تغییر بدهد. این درحالی است که محیط اسیدی معده نیز خودش ساختار آنزیم‌ها را تغییر می‌دهد. بدن خودش آنزیم‌هایی تولید می‌کند که انجام فرایندهای شیمیایی مانند گوارش و تولید انرژی را تسهیل بکنند.

همچنین طرفداران رژیم خام خواری معتقدند که پختن موجب ازبین‌رفتن مواد مغذی موجود در غذاها می‌شود.

درواقع پختن برخی مواد مغذی موجود در غذاها مخصوصا ویتامین‌های محلول در آن، مانند ویتامین‌ B و ویتامین C را کاهش می‌دهد. این در حالی است که پختن می‌تواند دسترسی بدن به برخی مواد مغذی و آنتی اکسیدان های دیگر مانند لیکوپن و بتاکاروتن را افزایش بدهد. همچنین پختن به نابودی یا غیرفعال‌کردن برخی ترکیبات مضر در غذاها کمک می‌کند. به‌عنوان مثال پختن غلات و حبوبات موجب کاهش لِکتین و اسید فیتیک می‌شود. مقادیر بالای این مواد مانع از جذب مواد معدنی توسط بدن‌ می‌شوند.

علاوه‌براین پختن می‌تواند باکتری‌های مضر را از بین ببرد. به همین دلیل گنجاندن هر دوی مواد غذایی خام و پخته در رژیم غذایی مهم است.

بررسی رژیم خام خواری و تأثیرات مثبت و منفی آن بر مواد مغذی

مصرف خام برخی غذاها مزایایی دارد. از جمله‌ این غذاها می‌توان به سبزیجات و میوه‌های تازه و سایر غذاهای سرشار از فیبر اشاره کرد.

یکی از مزایای رژیم خام خواری حذف یا کاهش غذاهایی است که برای سلامتی فایده‌ای ندارند. از جمله‌ این غذاها می‌توان به غذاهای فراوری‌شده و سرشار از شکر اشاره کرد.

علاوه‌براین رژیم خام خواری کاهش وزن را تضمین می‌کند. زیرا کالری دریافتی در آن پایین است. البته رژیم خام خواری علاوه بر این مزایا، معایبی نیز به همراه دارد.

با روی آوردن از رژیم غذایی معمول به رژیم خام خواری، میزان کالری دریافتی به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. برخی افراد با مصرف غذای خام نمی‌توانند کالری موردنیاز روزانه‌شان را تأمین کنند. این امر تا حدی به‌خاطر میوه‌ها و سبزیجات است. با اینکه این غذاها فواید بسیاری دارند، اما کالری و پروتئین کافی را برای تأمین نیازهای فرد ندارند.

علاوه‌براین، پختن قابلیت هضم غذاها را افزایش می‌دهد و به بدن کمک می‌کند تا راحت‌تر کالری و مواد مغذی را از آنها جذب کند. در برخی موارد اگر غذا خام باشد، بدن به‌طور چشمگیری کالری کمتری دریافت خواهد کرد.

بررسی رژیم خام خواری و تأثیرات مثبت و منفی آن بر سلامت فرد

یکی از عوارض رژیم خام خواری کاهش وزن به محدوده ای پایین تر از محدودی سلامت وزن است.

برخلاف باور طرفداران رژیم خام خواری بسیاری از خواص این رژیم برای سلامتی اثبات نشده است. برخی مطالعات نشان می‌دهند رژیم خام خواری تأثیرات مثبتی بر سلامتی دارد، اما بیشتر مطالعات از اثرات منفی این رژیم بر سلامتی حکایت دارند.

مطالعه‌ای انجام‌شده بر روی افرادی که رژیم خام خواری را دنبال می‌کردند، نشان داد که رژیم خام خواری میزان کلسترول و تری‌گلیسرید خون را کاهش می‌دهد. درمقابل این رژیم موجب کاهش کلسترول مفید (HDL) و کمبود ویتامین B۱۲ در بسیاری از افراد شد.

مطالعه‌ی دیگر بر روی افرادی که به‌مدت طولانی رژیم خام خواری را دنبال می‌کردند، نشان داد که خطر فرسایش دندان در این افراد بیشتر است.

همچنین براساس مطالعات، دنبال‌کردن رژیم خام خواری موجب کاهش چربی بدن می‌شود. مطالعه‌ای بر روی افرادی که برای مدت طولانی رژیم خام خواری را دنبال می‌کردند، نشان داد که این افراد مقادیر چشمگیری از چربی بدن‌شان را از دست داده‌اند. پس از روی‌آوردن به رژیم خام خواری، مردان به‌طور میانگین ۹٫۹ کیلوگرم و زنان ۱۲ کیلوگرم از وزن بدن‌شان را از دست دادند. ۱۵٪ از مردان و ۲۵٪ زنان شرکت‌کننده در مطالعه، وزن‌شان به پایین‌تر از محدوده‌ی سلامت رسید. ۷۰٪ از زنانی که رژیم خام خواری را دنبال می‌کردند، بی‌نظمی‌هایی را در چرخه‌‌ی قاعدگی خود تجربه می‌کردند. همچنین نزدیک به یک‌سوم از زنان دچار آمنوره شدند. آمنوره به معنای توقف خونریزی در زمان قاعدگی زنان است و به‌نظر می‌رسد این امر یکی از عوارض کاهش شدید وزن بدن باشد.

مطالعه‌ی محدود دیگری نشان داد، افرادی که رژیم خام گیاهخواری را دنبال می‌کنند، به‌طور چشمگیری کالری کمتری نسبت به دیگران دریافت می‌کنند و چربی بدنی کمتری دارند. همچنین میزان دریافت پروتئین، کلسیم و ویتامین D در آنها نیز کمتر بود. همچنین این مطالعه نشان داد شرکت‌کنندگان توده‌ی استخوان کمتری دارند که این امر می‌تواند به‌خاطر پایین‌بودن کالری و پروتئین دریافتی باشد.

درکل باید گفت رژیم خام خواری می‌تواند موجب کاهش وزن و بهبود برخی شاخص‌های سلامتی مانند چربی خون بشود. اما در مقابل، کاهش وزن به پایین‌تر از محدوده‌ی سلامت و عوارض منفی آن نیز از اثرات رژیم خام خواری است.

آیا رژیم خام خواری سالم است و می‌توان برای مدت طولانی آن را دنبال کرد؟

دنبال‌کردن رژیم خام خواری در مدت‌زمان کوتاه نمی‌تواند خطرات جدی برای سلامتی به‌دنبال داشته باشد. اما دنبال‌کردن این رژیم برای درازمدت می‌تواند موجب بروز مشکلاتی برای سلامتی‌ بشود.

رژیم خام خواری دریافت مقدار کافی کالری، پروتئین، برخی ویتامین‌ها و مواد معدنی را با سختی مواجه می‌کند. برخی افراد شاید قادر به دریافت کالری کافی از طریق این رژیم نباشند. شواهد نشان می‌دهند هرچه نسبت مواد غذایی خام در رژیم غذایی‌ بالاتر برود، برخی خطرات برای سلامتی افزایش می‌یابد.

اگر از مکمل‌ها استفاده نکنید، با پایان‌یافتن ذخیره‌ی ویتامین‌ها و مواد مغذی در بدن، مشکلاتی برای‌تان پیش خواهد آمد. به‌عنوان مثال، دریافت ویتامین B۱۲ و D از رژیم سبزیجات خام کار دشواری است. بااین‌حال حتی مکمل‌های غذایی نیز نمی‌توانند کمبود کالری یا پروتئین دریافتی را جبران بکنند.

با مصرف غذاهای خام خطر بروز مسمویت غذایی افزایش می‌یابد. مخصوصا اگر از لبنیات خام، تخم‌مرغ و گوشت در رژیم غذایی‌تان استفاده بکنید. متخصصین تغذیه توصیه می‌کنند این مواد غذایی تنها زمانی مصرف بشوند که به‌خوبی پخته یا پاستوریزه شده باشند.

رژیم خام خواری به دلایلی می‌تواند برای افراد چالش‌‌هایی به‌وجود بیاورد. برای کسانی که تازه رژیم خام خواری را شروع می‌کنند، انتخاب غذا بسیار محدود شده و خودداری از مصرف غذاهای پخته‌شده باعث می‌شود تا آنها برای بیرون‌رفتن و غذاخوردن با دوستان و خانواده با مشکلاتی روبه‌رو بشوند.

خودداری از مصرف غذاهای پخته‌شده و روش‌های محدود آماده‌سازی غذا (غیر از پختن) موجب می‌شوند، رژیم خام خواری خسته‌کننده شود. همچنین خوردن غذاهای سرد برای بسیاری از افراد مطلوب و دلپذیر نیست.

همچنین علاوه بر موارد بالا غذاهای تازه و ارگانیک گران‌قیمت هستند و هزینه‌های آن ممکن است در استطاعت برخی افراد نباشد.

سخن آخر

غذاهای تازه و خام بخش باارزشی از یک رژیم غذایی سالم هستند. با این‌حال نمی‌توان از آنها بیش‌ازحد استفاده کرد. پختن راهی است که به کمک آن می‌توان غذاها و مواد مغذی را برای جذب در بدن آماده کرد.

یک رژیم خام خواری می‌تواند به کاهش وزن کمک کند، اما در عین حال دریافت مواد مغذی موردنیاز بدن را نیز با سختی مواجه می‌کند.

در پایان باید گفت بهترین راه برای کمک به سلامتی، قرار دادن ترکیبی از غذاهای خام و پخته‌شده در رژیم غذایی است.

مشاهده ادامه مطلب

علائم سرطان کلیه چیست؛ علت و راه‌های درمان آن

سرطان کلیه چیست و چگونه اتفاق می‌افتد؟ سرطان کلیه، نوعی بیماری است که طی آن سلول‌های کلیوی، بدخیم (سرطانی می‌شوند) و دچار رشدی کنترل‌ناپذیر می‌شوند که درنهایت منجر به تشکیل تومور خواهد شد. باید توجه داشت که سرعت رشد تومورها زیاد است و لازم است تا سریعا با آنها مقابله شود. در این مقاله شما را با علت و علائم سرطان کلیه، تشخیص، پیشگیری و درمان سرطان کلیه آشنا خواهیم کرد.

علت سرطان کلیه چیست؟

دانشمندان هنوز درمورد علت ابتلا به سرطان کلیه به نتایج قطعی نرسیده‌‌اند، اما عواملی وجود دارند که احتمال دچار شدن به این بیماری را افزایش می‌دهد. برای مثال، سرطان کلیه بیشتر در افراد بالای ۴۰ سال دیده می‌شود یا برخی از محرک‌ها می‌توانند، عامل وقوع آن باشند:

  • سیگار کشیدن، خطر ابتلا به سرطان کلیه را دو برابر می‌کند. کشیدن سیگار برگ هم می‌تواند عاملی برای ابتلا به سرطان کلیه باشد.
  • مرد بودن یکی از عواملی است که افراد را در معرض خطر ابتلا به این سرطان قرار می‌دهد. براساس آمارها، مردان دو برابر زنان به سرطان کلیه دچار می‌شوند.
  • اضافه وزن مفرط باعث ترشح هورمون‌هایی در بدن می‌شود که خطر ابتلا به سرطان را بیشتر می‌کنند.
  • استفاده‌ی بیش‌ازحد از داروهای مسکن بدون نسخه و با نسخه در بلندمدت می‌تواند باعث بروز سرطان شود.
  • ابتلا به بیماری‌های پیشرفته کلیوی هم در دچار شدن به سرطان بی‌تأثیر نیست. مثلا اشخاصی که به‌دلیل توقف عملکرد کلیه‌ها دیالیز می‌شوند، در بلندمدت در معرض ابتلا به سرطان هستند.
  • دچار بودن به مشکلات جسمانی ارثی مانند بیماری فون‌هیپل-لیندو (VHL) یا کارسینوم پاپیلاری کلیه می‌تواند موجب ابتلا به سرطان شود. بیماری فون‌هیپِل-لیندو نوعی اختلال ارثی است که باعث تشکیل تومورهای بدخیم در بدن افراد مستعد می‌شود. کارسینوم پاپیلاری هم ارثی است و ریشه‌های ژنتیکی دارد.
  • وجود سابقه‌ی بیماری در خانواده به‌ویژه در خواهر و برادرها امکان ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد.
  • قرار داشتن در معرض برخی از مواد شیمیایی مانند آزبِست، کادمیوم، بنزن، حلال‌های شیمیایی یا برخی از انواع علف‌کُش‌ها نیز احتمال بروز سرطان را افزایش می‌دهد.
  • فشار خون بالا یکی از عوامل خطرزا برای سرطان است که پزشکان هنوز نمی‌دانند خود این وضعیت موجب سرطان می‌شود یا داروهایی که برای رفع آن استفاده می‌شوند.
  • به دلایل نامشخصی، افراد سیاه‌پوست بیشتر به سرطان کلیه دچار می‌شوند.
  • به دلایل نامشخصی، داشتن لنفوم (سرطان غدد لنفاوی) هم خطر سرطان را افزایش می‌دهد.

اگر دچار وضعیت‌های مذبور هستید یا علائمی مشابه با آنها دارید، لزوما به سرطان کلیه دچار نخواهید شد. ضمن اینکه برخی از افراد هم هیچ‌یک از موارد نام‌برده را تجربه نمی‌کنند اما دچار سرطان می‌شوند.

علایم سرطان کلیه

سرطان کلیه - علائم

در بیشتر افراد، نشانه‌های اولیه‌ای برای بروز سرطان دیده نمی‌شود؛ اما با بزرگ شدن تومورها نشانه‌هایی هم ظاهر می‌شوند. احتمال بروز یک یا چند مورد از علائم زیر در هر فرد وجود دارد:

  • مشاهده‌ی خون در ادرار؛
  • وجود برآمدگی در شکم یا کمر؛
  • کاهش اشتها؛
  • کمردردی که بهبود پیدا نمی‌کند؛
  • کاهش وزن بدون دلیلی مشخص؛
  • تَبی که هفته‌ها به‌ طول می‌انجامد و براثر سرماخوردگی و عفونت ایجاد نشده است؛
  • خستگی مفرط؛
  • کم خونی؛
  • تورم قوزک یا پاها.

اگر سرطان به اعضای دیگر بدن هم منتقل شود، عوارض زیر را ایجاد خواهد کرد:

  • تنگی نفس؛
  • درد در استخوان‌ها؛
  • سرفه‌ی توأم با بالا آوردن خون.

چگونه می‌توان به وجود سرطان در بدن پی برد؟

سرطان کلیه - دلایل

احتمال دارد که علائمی همچون کمردرد، خستگی مفرط یا کاهش وزن داشته باشید یا ممکن است که پزشک با معاینه‌ی شما، برآمدگی یا علامتی را تشخیص دهد. امکان اینکه ضمن بررسی مشکل یا بیماری دیگری، به وجود سرطان کلیه پِی برده شود هم وجود دارد. اما درنهایت، برای تشخیص سرطان به معاینه‌ی جسمانی، انجام آزمایش‌های دقیق و بررسی سوابق پزشکی فردی نیاز است.

پزشک برای معاینه، شکم و کمر را لمس می‌کند تا از وجود تومور و برآمدگی باخبر شود. بررسی فشار خون بالا و تب هم از سایر اقداماتی است که درجهت تشخیص سرطان انجام می‌شود. ضمنا پزشک درباره‌ی سابقه‌ی بیماری‌های دیگر، درمان‌هایی که انجام داده‌اید و عادت‌های مرتبط با سلامت جسمی، پرسش‌هایی مطرح می‌کند. برای تشخیص قطعی سرطان، آزمایش‌هایی به شرح زیر نیز انجام می‌شود:

  • آزمایش ادرار برای بررسی خون در ادرار یا علائم دیگر؛
  • آزمایش خون برای اطمینان از عملکرد مطلوب کلیه‌ها؛
  • پیلوگرام داخل وریدی (IVP) که نوعی تصویربرداری با اشعه‌ی ایکس است که با تزریق رنگ به مجاری کلیوی، امکان عکس‌برداری از این ناحیه و تشخیص وجود تومور را ممکن می‌کند؛
  • سونوگرافی که به مشخص شدن تومورها کمک می‌کند و به کمک آن معلوم می‌شود که تومور جامد است یا به‌صورت کیستی پر از مایع به‌وجود آمده است؛
  • سی‌تی اسکن مقطع‌تعزیه ویژهی رایانه‌ای یا تومورگرافی رایانه‌ای (Computed Tomographyn) هم نوعی تصویربرداری است که به‌کمک اشعه‌ی ایکس، تصویری با جزئیات از کلیه‌ها ارائه می‌کند. در این آزمایش نیز احتمال تزریق رنگ برای تصویربرداری بهتر وجود دارد. سی‌تی‌اسکن به‌کمک اشعه‌ی ایکس و پلی‌گرام باعث تشخیص سرطان می‌شود.
  • ام‌آرآی ( Magnetic Resonance Imaging) یا تصویرسازی تشدید مغناطیسی هم روش دیگری است که با امواج رادیویی و مغناطیسی، تصاویر دقیقی از بافت‌های درونی به نمایش می‌گذارد. ممکن است که برای نمایش تصاویر بهتر نیاز به تزریق عامل ایجاد کنتراست در تصویر باشد.
  • آنتریوگرام کلیوی هم برای ارزیابی وضعیت خون‌رسانی به تومور انجام می‌شود. این روش زیاد مورداستفاده نیست، اما در تشخیص تومورهای کوچک مفید است و کاربردهای دیگری هم دارد.

برخلاف سرطان‌های دیگر، پزشکان معمولا در تشخیص سرطان کلیه نیاز به بیوپسی (بافت‌برداری) ندارند. گاهی‌اوقات، انجام بیوپسی به تشخیص قطعی می‌انجامد. برای انجام بیوپسی از سوزنی برای برداشت نمونه‌ی بافت استفاده می‌شود. سپس این بافت‌ها زیر میکروسکوپ قرار می‌گیرند تا وجود سلول‌های سرطانی در آنها مشخص شود. بیوپسی به تشخیص مرحله و سطح سرطان نیز کمک می‌کند و نشان می‌دهد که میزان شدت و تهاجمی بودن سرطان کلیه به چه اندازه است. در بیشتر موارد، پزشکان کل تومور را برمی‌دارند و بعد نمونه را موردبررسی و آزمایش قرار می‌دهند.

در صورت تشخیص سرطان، نیاز به انجام آزمایش‌های دیگری برای بررسی وضعیت پخش شدن سلول‌های سرطانی در تمام کلیه، کلیه‌ی دیگر و سایر اعضای بدن پیش می‌آید. درصورتی‌ که سرطان از نقطه‌ی شروع به نقاط دیگر بدن سرایت کند، حالت متاستاز رخ می‌دهد. برای آگاهی از سرایت یا عدم سرایت سرطان به بخش‌های دیگر بدن به سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی نیاز است. تصویری که به کمک اشعه‌ی ایکس از قفسه‌ی سینه برداشته می‌شود، نشان خواهد داد که سرطان به ریه‌ها هم منتقل شده است یا خیر. اسکن استخوان هم برای تشخیص وجود سرطان در استخوان‌ها انجام می‌شود. پزشکان با استفاده از آزمایش‌های مختلف از پیشروی سرطان مطلع می‌شوند.

سرطان کلیه چه سطوحی دارد؟

سرطان کلیه - سطوح

پیش‌بینی وضعیت سرطان در بدن بیمار وابسته به سلامت عمومی، سطح و مرحله‌ی سرطان است. سطوح سرطان به‌صورت زیر دسته‌بندی می‌شود و هرچه شماره‌ی سطح بالاتر باشد یعنی سرطان پیشرفته‌تر است:

سطح ۱

توموری به‌طول ۷ سانتی‌متر یا کوچک‌تر فقط درون کلیه به وجود می‌آید.

سطح ۲

توموری بزرگ‌تر از ۷ سانتی‌متر فقط درون کلیه وجود دارد.

سطح ۳

  • در این مرحله، تومور در کلیه و حداقل یک لنف نزدیک به آن به وجود می‌آید.
  • تومور در یکی از رگ‌های خونی کلیه و لنفی در مجاورت آن به وجود می‌آید.
  • تومور در بافت‌های چربی اطراف کلیه و لنف‌های مجاور آن به وجود می‌آید.
  • تومور در رگ‌های اصلی یا بافت‌های پری‌نِفریک به وجود می‌آید اما به غدد فوق‌کلیوی و لایه فاسیای کلیوی سرایت نمی‌کند.

سطح ۴

  • در این مرحله، سرطان به لایه‌های چربی بافت‌های اطراف کلیه سرایت کرده است و احتمال پخش شدن در گره‌های لنفاوی مجاور هم وجود دارد.
  • سرطان به سایر اعضا همچون روده، لوزالمعده یا شُش‌ها هم سرایت کرده است.
  • سرطان به لایه‌ی فاسیای کلیوی هم رسیده است (یعنی غدد کلیوی هم درگیر شده‌اند).

درمان‌ سرطان کلیه چگونه است؟

سرطان کلیه - درمان

بعد از تشخیص سرطان و مشخص شدن سطح و درجه‌ی آن، بیمار باید به کمک پزشک معالج، درمان را انتخاب و پیگیری کند. احتمالا بیمار مایل به کسب اطلاعاتی درباره بیماری است. احتمال دارد که پزشک، فرد مبتلا را به متخصصانی مثل جراح، متخصص اورولوژی یا سرطان‌شناس در زمینه‌ی پزشکی و پرتو درمانی ارجاع بدهد. در بسیاری از موارد، بررسی مجدد وضعیت بیمار و مطرح کردن روند درمان با متخصصی دیگر مفید واقع می‌شود.

سرطان کلیه، یکی از انواع سرطان است که امکان بهبودی خودبه‌خود آن در حدود ۰٫۵ درصد است. البته چنین چیزی به‌ندرت رخ می‌دهد. درمان‌های استاندارد متعددی برای درمان این سرطان پیشنهاد می‌شوند. در بیشتر مواقع، جراحی اولین گام برای شروع درمان است. حتی اگر با برداشتن تومور، سرطان از بدن خارج شود باز هم پزشکان توصیه می‌کنند که درمان‌ به شیوه‌های دیگری ادامه پیدا کند و هرگونه سلول سرطانی و خطرناک باقی‌مانده از بین برود.

جراحی

درادامه به انواع اصلی جراحی سرطان کلیه اشاره شده است. هر نوع جراحی به میزان پیشرفتگی بیماری مرتبط است:

نفرکتومی رادیکال

در این جراحی، کلیه، غده‌ی فوق‌کلیه و بافت‌های اطراف برداشته می‌شوند. در برخی از موارد هم گره‌های لنفاوی مجاور جراحی و برداشته می‌شوند. نفرکتومی رادیکال، رایج‌ترین جراحی برای سرطان کلیه است و به کمک یک برش کوچک و لاپاروسکوپی انجام می‌شود.

نفرکتومی ساده

در عمل نفرکتومی ساده فقط کلیه برداشته می‌شود.

نفرکتومی بخشی

در این جراحی نیز بخشی از کلیه که درگیر سرطان است به‌همراه بافت‌های اطراف آن از بدن خارج می‌شود. این روش برای بیمارانی با تومورهای کوچک (کوچک‌تر از ۴ سانتی‌متر) مورداستفاده قرار می‌گیرد. از نفرکتومی بخشی برای بیمارانی که نفرکتومی رادیکال باعث آسیب دیدن کلیه‌ی دیگرشان می‌شود هم استفاده می‌کنند.

اگر تنها بخشی از کلیه باقی بماند، درصورتی‌ که به‌درستی کار کند، احتمال زنده ماندن وجود خواهد داشت. اگر هر دو کلیه از بدن خارج شوند یا هیچ‌یک به‌درستی عمل نکنند نیاز به ماشین دیالیز برای پاکسازی خون یا پیوند کلیه به وجود می‌آید. درصورتی‌ که سرطان فقط در کلیه مانده باشد و جراحی برای خروج آن انجام شود، امکان پیوند کلیه وجود خواهد داشت. گاهی‌اوقات، امکان برداشتن تومور با جراحی وجود ندارد به همین خاطر پزشکان از روش‌های دیگری برای از بین بردن تومور بهره می‌برند:

  • سرمادرمانی، روشی است که طی آن تومور با سرمای شدید از بین می‌رود.
  • حذف با بسامد رادیویی نیز با به کارگیری امواج پرانرژی اقدام به حذف و از بین بردن تومور می‌کند.
  • رَگ‌بندی شریانی یا آمبولیزاسیون روشی است که در آن، موادی در سرخرگ کار گذاشته می‌شوند تا با حرکت به سمت کلیه، مانع از حرکت تومور شود. این روش، راهی برای کوچک کردن تومور قبل از جراحی است.

درمان بیولوژیک

سرطان کلیه - درمان

درمان بیولوژیک با تقویت و هدایت سیستم ایمنی و دفاعی بدن باعث مبارزه با سرطان می‌شود. مواد لازم برای درمان بیولوژیک به‌وسیله‌ی بدن بیمار در آزمایشگاه ساخته می‌شوند. مثال‌های درمان بیولوژیک برای سرطان کلیه شامل اینترفرون آلفا یا اینترلوکین -۲ می‌شود. ایمنی‌درمانی‌های مختلفی برای درمان انواع سرطان در مرحله‌ی بررسی و مطالعه هستند.

درمان هدفمند

در این روش از داروها یا مواد دیگر برای یافتن و هدف‌گیری سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود و تمایز آن در ایجاد خطرات و مسمویت‌های کمتر برای سلول‌های سالم بدن است. یکی از روش‌های درمان هدفمند، بازدارنده رگ‌زایی است که در آن از تغذیه‌ی تومورهای سرطانی جلوگیری می‌شود. به همین خاطر، نبود غذارسانی به تومور موجب کوچک شدن و توقف رشد آن خواهد شد. روش دیگر درمان هدفمند، مهارکننده‌های مولتی‌کیناز یا بازدارنده‌ی تیروزین-کیناز هستند. اینها داروهایی خوارکی هستند که باعث انسداد مسیر آنزیم‌هایی خاص می‌شوند. آنزیم‌هایی که به سلول‌های سرطانی اجازه‌ی رشد می‌دهند.

روش سوم درمان هدفمند هم بازدارنده‌های ام-تور (m-TOR) هستند. این داروهای را می‌توان به‌ دو صورت خوراکی یا تزریقی مصرف کرد. داروهای ام‌-تور با انسداد مسیری که رگ‌های خونی از طریق آن به رشد تومورها کمک می‌کنند، مانع از پخش شدن تومور و بزرگ‌ شدن آن می‌شوند. هر یک از این داروها، جایگاه منحصربه‌فردی در درمان سرطان‌های پیشرفته‌ی کلیه دارند.

پرتو درمانی

پرتو درمانی برای بیمارانی که علائم سرطان کلیه دارند یا برای درمان نمی‌توانند تحت جراحی قرار بگیرند، روشی مفید است. در پرتودرمانی از اشعه‌های پرانرژی ایکس یا سایر اشعه‌ها برای کشتن یا متوقف کردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. در روش پرتودرمانی خارجی، با کمک ماشین‌هایی از بیرون بدن به بیمار پرتو می‌تابانند.

شیمی درمانی

در شیمی درمانی به کمک داروهایی، سلول‌های سرطانی کشته یا متوقف می‌شوند. این روش برای سرطان‌های دیگر مؤثرتر از سرطان کلیه است. برای درمان نوع خاصی از سرطان کلیه که سلول‌های سرطانی دوکی شکل هستند (سارکوماتوئيد) از شیمی‌درمانی بهره می‌برند.

روش‌های جلوگیری از سرطان کلیه

علت دقیق ابتلا به سرطان کلیه مشخص نیست به همین‌ خاطر نمی‌توان برای پیشگیری از آن اقدامات ویژه‌ای را مدنظر قرار داد. اما رعایت نکاتی مانند ترک یا عدم استعمال سیگار، تناسب وزن، تنظیم فشار خون و پرهیز از قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی می‌تواند مفید باشد.

سلامتی ارزشمندترین دارایی انسان است


۱۵۰۰۰تومان

مشاهده ادامه مطلب

۵ بیماری خطرناک که از گربه به انسان منتقل می‌شود

به‌طور کلی، احتمال انتقال بیماری از فرد دیگر به شما بیشتر از احتمال انتقال بیماری از حیوانات به شماست. چنان‌که اغلب بیماری‌های عفونیِ انسان‌ها فقط مختص انسان‌هاست، بیشتر بیماری‌های عفونیِ گربه‌ها نیز فقط خود آنها را آلوده می‌کند. اما برخی بیماری‌ها میان انسان‌ها و حیوانات مشترک بوده و امکان انتقال آنها از راه حیواناتی مانند گربه‌ها وجود دارد. این بیماری‌‌های مشترک ممکن است از راه تماس با بزاق و مدفوع گربه‌ی آلوده به انسان‌ها منتقل شوند. در این مقاله تعزیه ویژه شما را با ۶ بیماری عفونی مشترک که از گربه‌ها به انسان منتقل می‌شوند آشنا خواهیم کرد.

۱. بیماری خراش گربه

بیماری خراش گربه (چنگ گربه) یک بیماری باکتریایی مشترک میان انسان و گربه‌هاست. معمولا گربه‌ها زمانی‌که درحال لیسیدن خود هستند، از راه قورت‌دادن مدفوع کک‌ها یا کنه‌ها به این بیماری مبتلا می‌شوند. سپس، این بیماری از راه چنگال‌های گربه‌های آلوده به انسان منتقل می‌شود. همچنین، لیسیدن زخم بازِ انسان توسط گربه نیز می‌تواند موجب انتقال این بیماری از راه بزاق گربه‌ی آلوده شود.

بیماری هایی که از گربه به انسان منتقل می‌شوند - بیماری خراش گربه یک بیماری مشترک بین انسان و گربه است که از طریق کنه یا چنگال گربه آلوده به انسان منتقل می شود.

معمولا گربه‌های آلوده دچار تب یا ورم غده‌ها می‌شوند. در انسان نیز این بیماری ممکن است علائمی مانند ورم غده‌های لنفی، تب و سردرد ایجاد کند. این علائم معمولا خودبه‌خود بهبود می‌یابند. هرچند ممکن است این روند بهبودی ماه‌ها به‌طول بینجامد. همچنین افرادی که دچار ضعف دستگاه ایمنی هستند، بیش از دیگران درمعرض ابتلا به بیماری خراش گربه هستند.

۲. کرم های لوله ای

کرم‌های لوله‌ای از انگل‌های رایج در گربه‌ها هستند که امکان انتقال آنها به انسان‌ها نیز وجود دارد. تخمِ کرم‌های لوله‌ای در مدفوع گربه‌های آلوده وجود دارد و چنانچه چیزی به این مدفوع آلوده شود و سپس توسط انسان خورده شود، به انسان منتقل خواهد شد. این تخم‌ها در بدن به کرم تبدیل شده و می‌توانند به مغز، کبد، چشم و ریه‌ی انسان منتقل شوند. اگر کرم‌ها به چشم‌های انسان حمله کنند، احتمال نابینایی همیشگی فرد وجود دارد. خطر آلودگی به این کرم‌ها در کودکان بیشتر است؛ زیرا احتمال اینکه کودکان چیزهای آلوده به مدفوع گربه را به دهان‌شان بزنند، بیشتر است. بنابراین، باید مراقب بود که مدفوع گربه‌ها در تماس با اشیای خانه قرار نگیرد و کودکان پس از دست‌زدن به چیزهای مختلف دست‌شان را بشویند.

بسته به اینکه فرد چه تعداد کرم لوله‌ای خورده باشد، علائم متفاوتی را تجربه می‌کند. علائم ممکن است شامل دردهای شکمی، استفراغ و اسهال باشند یا علامتی در فرد بروز نکند. برای درمان کرم‌های لوله‌ای باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک برای‌تان داروی ضدانگل مناسب تجویز می‌کند.

۳. توکسوپلاسموز

توکسوپلاسموز یک بیماری انگلی رایج در گربه‌هایی است که بیرون از خانه زندگی می‌کنند. توکسوپلاسموز، زنان باردار و افرادی را که دستگاه ایمنی ضعیفی دارند، بیشتر تهدید می‌کند. گربه‌ها از راه خوردن گوشت شکار آلوده، گوشت خام یا شیر پاستوریزه‌نشده به این بیماری مبتلا می‌شوند. انگل‌ها به دستگاه گوارش گربه‌ها حمله کرده و موجب تولید زیگوسیت‌هایی می‌شوند که در مدفوع گربه‌ی آلوده وجود دارند. تماس با مدفوع گربه‌ی آلوده می‌تواند موجب بروز عفونت در برخی افراد شود. همچنین آلودگی می‌تواند از راه مادر به نوزاد نیز منتقل شود. معمولا نوزادان در بدو تولد علائمی ندارند؛ ولی به‌مرور علائمی مانند نابینایی و معلولیت ذهنی در آنها بروز می‌کند. می‌توان با ترکیبی از داروها، توکسوپلاسموز را در انسان‌ درمان کرد؛ اما احتمال دارد انگل‌ها تا ابد در سلول‌ها و بافت‌های فرد باقی بمانند. توکسوپلاسموز را در گربه‌ها به‌کمک آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توان درمان کرد.

برای پیشگیری از توکسوپلاسموز نباید بگذارید گربه‌تان شکار کند. همچنین اگر باردار هستید، بهتر است مسئولیت نظافت گربه را به فردی دیگر واگذار کنید.

۴. درماتوفیتوز

بیماری هایی که از گربه به انسان منتقل می‌شوند - درماتوفیتوز یک بیماری مشترک بین انسان و گربه است که باعث ایجاد ضایعات دایره ای شکل در فرد می شود.

درماتوفیتوز (کچلی یا قارچ پوستی) از عفونت‌های قارچی رایج در گربه‌هاست که ممکن است از راه تماس مستقیم انسان با خز یا پوست گربه به انسان منتقل شود. هاگ‌های این قارچ‌ها در محیط‌های مرطوب و گرم رشد کرده و از راه بستر یا وسیله‌ی تنظیف گربه یا از راه تماس با حیوان آلوده به گربه‌تان منتقل شده و نقاط دایره‌ای‌شکلِ کچلی روی پوست گربه ایجاد می‌کنند. معمولا پوست گربه‌های آلوده خشک یا چرب شده و ناخن یا چنگال آنها نیز تغییرشکل پیدا می‌کند. در انسان‌ها نیز ضایعات دایره‌ای‌شکلی به‌وجود می‌آید. درحالی‌که گربه‌ها به‌مرور بهبود می‌یابند، انسان‌ها تنها با کِرِم و پودرهای ضدقارچ OTC درمان می‌شوند.

۵. هاری

بیشتر موارد هاری در انسان‌ها از راه تماس مستقیم با خفاش، راکون و هر پستاندار دیگری مانند سگ‌ها و گربه‌های آلوده به ویروس هاری بروز می‌کنند. بنابراین، واکسیناسیون هاری در این حیوانات بسیار مهم است.

اگر گمان می‌کنید حیوانی آلوده به هاری شما را گاز گرفته است، بلافاصله محلِ گازگرفتگی را با آب و صابون‌ و محلول‌های ضدعفونی رایج مانند یُد بشویید. سپس به پزشک مراجعه کنید. یک دوره‌ واکسیناسیونِ یک‌ماهه می‌تواند به درمان این ویروس کمک کند. درصورت عدم‌درمان، ویروس هاری ممکن است به مرگ فرد بینجامد. بنابراین، اگر واکسیناسیون هاری گربه‌تان را انجام نداده‌اید یا زمان آن به‌تأخیر افتاده، باید گربه‌تان را به‌مدت ۴۵ روز قرنطینه کنید تا ببینید علائمی از هاری در آن وجود دارد یا خیر.

حقایقی درباره‌ی ایدز و هرپس گربه‌ها

این بیماری‌های گربه‌ها میان گربه‌ها و انسان‌ها مشترک نیستند. بنابراین، احتمال انتقال آنها از گربه‌ها به انسان‌ها وجود ندارد. ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان (FIV) که از آن با عنوان «ایدز گربه‌ها» یاد می‌شود، موجب تضعیف دستگاه لنفاوی گربه‌ها شده و درنهایت، به کل دستگاه ایمنی گربه‌ها حمله می‌کند. ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان از سویه‌ ویروس لوسمی گربه‌ها و ویروس نقص ایمنی انسانی یا ایدز است. هیچ درمانی برای ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان وجود ندارد. البته گربه‌های آلوده می‌توانند تا سال‌ها پس از آلودگی نیز به زندگی‌شان ادامه دهند. گربه‌ها معمولا از راه گازگرفتن گربه‌ی آلوده به این ویروس آلوده می‌شوند.

ویروس هرپس گربه‌سانان (FVH-۱) موجب عفونت دستگاه تنفسی فوقانی در گربه‌ها می‌شود. عفونت این ویروس موجب بروز علائمی مانند عطسه‌کردن، تخلیه‌ی ترشحاتی از بینی و چشم و التهابات پلک در گربه‌ها می‌شود. ترشحات بینی، چشم و دهان گربه‌ی آلوده می‌تواند موجب انتقال این ویروس به گربه‌های دیگر شود. همچنین احتمال انتقال این ویروس از ظرف آب و غذای گربه‌ها نیز وجود دارد. هنوز برای این ویروس، درمانی وجود ندارد؛ اما می‌توان آن را به‌کمک داروهایی کنترل کرد. همچنین واکسن‌هایی برای پیشگیری از ابتلا به آن نیز وجود دارند.

چگونه از بیماری های مشترک گربه‌ها در امان بمانیم؟

بیماری هایی که از گربه به انسان منتقل می‌شوند - شستن دست ها س از دست زدن به گربه ها می تواند احتمال آلودگی به بیماری گربه ها را کاهش بدهد.

با رعایت نکات بهداشتی عمومی می‌توانید از ابتلا به بیماری‌های گربه‌ها در امان بمانید. همیشه پس از دست‌زدن به گربه‌ها دستان‌تان را بشویید و برنامه‌های کنترل کک را به‌طور منظم دنبال کنید. با دقت مراقب خانه‌ی گربه‌تان باشید. به خاک آلوده به مدفوع گربه دست نزنید. رعایت این نکات، خطر ابتلا به بیماری‌های گربه را تا حد چشمگیری کاهش می‌دهد.

سلامتی ارزشمندترین دارایی انسان است


۱۵۰۰۰تومان

مشاهده ادامه مطلب

دفتر ثبت فعالیت؛ ابزاری برای استفاده‌ی بهینه از زمان

شما در محل کارتان چقدر زمان صرف کارهایی می‌کنید که کمکی به پیشرفت شما نمی‌کنند؟ شاید در ابتدا بگویید: «زمان زیادی صرف نمی‌کنم». اما اگر تاکنون از دفتر ثبت فعالیت استفاده نکرده‌اید، پس حتما از مزایای استفاده از آن در یافتن وقت بیشتر، شگفت‌زده خواهید شد.

هنگامی‌که بفهمید چگونه در محل کار به درستی از زمان‌تان استفاده کنید، می‌توانید فعالیت‌های کم‌ارزش را به حداقل برسانید یا به کلی آنها را حذف کنید. این به آن معناست که می‌توانید فعالیت‌های باارزش بیشتری را انجام بدهید، در عین حال، محل کارتان را در زمان مناسبی ترک کنید.

حالا چگونه این کار را انجام دهیم؟ یک راه مفید این است که دفتر ثبت فعالیت داشته باشیم و این موضوعی است که در این مقاله به آن خواهیم پرداخت.

دفتر ثبت فعالیت چیست؟

دفتر ثبت فعالیت (یا دفتر گزارش فعالیت کاری) یک گزارش کتبی است که نشان می‌دهد شما زمان‌تان را چگونه می‌گذرانید.

با داشتن دفتر ثبت فعالیت، ظرف چند روز می‌توانید به تصویر دقیقی از فعالیت‌های روزانه‌ و چگونگی سرمایه گذاری روی زمان‌تان، دست یابید. با این کار می‌فهمید که حافظه‌، کمک زیادی به زمان‌بندی نمی‌کند و به همین دلیل داشتن دفتر ثبت فعالیت، تجربه‌ای کارآمد است!

چنین دفتری به شما کمک می‌کند که دریابید آیا مهم‌ترین کارهایتان را در زمان درستی از روز انجام می‌دهید یا نه. برای نمونه، اگر صبح‌ها خلاقیت و انرژی‌تان بیشتر است، بهتر است مهم‌ترین کارهایتان را در این زمان از روز انجام دهید. سپس می‌توانید بعد از ظهر را به کارهایی اختصاص بدهید که به انرژی کمتری نیاز دارند، کارهایی نظیر جواب دادن به ایمیل‌ها یا تماس‌های تلفنی.

کمک دیگری که دفتر ثبت فعالیت به شما می‌کند، شناسایی فعالیت‌های غیراصلی است که مانع انجام فعالیت‌های اصلی می‌شوند. برای نمونه، شاید بیش از آنچه که فکر می‌کنید برای جست‌وجو در اینترنت یا تهیه‌ی قهوه‌ی هر روز عصر، زمان صرف می‌کنید. وقتی شاهد زمانی باشید که برای انجام چنین فعالیت‌هایی به هدر می‌دهید، آن وقت می‌توانید روش کارتان را برای حذف آنها، تغییر بدهید.
نکته:
دفتر ثبت فعالیت را با برگه‌های ثبت زمان انجام کارها اشتباه نگیرید. این برگه‌ها برای ثبت زمان شروع و پایان کارها و کنترل مدت زمانی که برای کارها صرف می‌کنید، استفاده می‌شود.

ملزومات دفتر ثبت فعالیت چیست؟

برای تهیه‌ی دفتر ثبت فعالیت، از شکل زیر استفاده کنید.

سپس بدون تغییر الگوی عادی و همیشگی رفتارتان، اطلاعات هر کاری را که انجام می‌دهید، در همان لحظه در ستون‌های مربوطه بنویسید.

هر زمان که نوع کارتان را تغییر می‌دهید، فرقی نمی‌کند چه کاری باشد؛ (جواب دادن به ایمیل، کار کردن روی یک گزارش، درست کردن قهوه یا گپ زدن با همکاران) نوع کار، زمان تغییر و چگونگی احساس‌تان (هوشیار، کسل، خسته، پرانرژی و غیره) را بنویسید.

پس از آن، در یک زمان مناسب، به دفتر ثبت فعالیت رجوع کنید و مدت زمان هر فعالیت و ارزش آن را یادداشت کنید. (ارزیابی‌تان بر این اساس باشد که این فعالیت تا چه حد در رسیدن شما به اهداف کاری‌تان، کمک کرده است).

دفتر ثبت فعالیت چه کاربردی دارد؟

بعد از گذشت چند روز از ثبت زمان و شرح فعالیت‌ها، دفتر ثبت فعالیت را تحلیل کنید. شاید از اینکه ببینید چقدر از زمان کاری‌تان را صرف فعالیت‌های کم‌ارزش می‌کنید متعجب شوید!

همچنین از این طریق با ساعت‌هایی از روز که در آنها پرانرژی یا کسل هستید، آشنا می‌شوید. برآیند ثبت زمان کاری شما به حال و هوای شما، استراحت شما، زمان غذا خوردن، نوع غذایی که می‌خورید و نوع فعالیتی که انجام می‌دهید، بستگی دارد.

پس از تحلیل دفتر ثبت فعالیت، با به کار بردن یکی از روش‌های زیر در مورد فعالیت‌های مختلف، باید بتوانید بهره وری خودتان را افزایش بدهید:

  1. کارهایی را که بخشی از وظیفه‌ی کارمندیِ شما نیستند یا کمکی به رسیدن شما به اهداف‌تان نمی‌کنند، حذف کنید یا به دیگران واگذار کنید. این کارها شامل کارهایی می‌شوند که یا فرد دیگری در سازمان باید آنها را انجام بدهد (احتمالا فردی که حقوق پایین‌تری دارد)، یا فعالیت‌های شخصی هستند، برای مثال، فرستادن ایمیل‌های غیرکاری و جست‌وجو در اینترنت برای موضوعات غیرکاری.
  2. چالش‌برانگیزترین کارهایتان را زمانی از روز انجام بدهید که بیشترین انرژی را دارید. با این روش، کارتان را با کیفیت بهتری انجام می‌دهید و زمان کمتری را هم صرف انجام آن خواهید کرد. مقاله‌ی کدام کارها را صبح انجام بدهیم؟ حاوی اطلاعات بیشتری درباره‌ی شناسایی زمان‌های پرمشغله‌ی روز است.
  3. دفعات تغییر در انواع مختلف کارهایتان را به حداقل برسانید. برای نمونه، می‌توانید فقط یک بار در روز ایمیل‌هایتان را بخوانید و به آنها جواب بدهید یا زمان مشخصی در هر هفته، صورت‌حساب‌هایتان را بررسی کنید.
  4. زمانی را که صرف فعالیت‌های شخصی خود می‌کنید؛ (مثل درست کردن نوشیدنی) کاهش دهید. (این کارها را می‌توانید به نوبت به یکی از اعضای تیم محول کنید. با این روش، در زمان صرفه‌جویی می‌کنید و روحیه‌ی تیمی را هم بالا می‌برید!)

نکته

گاهی‌اوقات، صرف زمان زیاد برای انجام کارهای کم‌ارزش یا کارهایی که اولویت پایین دارند، نشانه‌ی به تعویق انداختن کارها است. در این مقاله با اقدامات لازم برای غلبه بر عادت به تعویق انداختن کارها آشنا می‌شوید.

مشاهده ادامه مطلب

کتاب مهمانی عصرانه در جنگل؛ روایتی کودکانه بین خیال و واقعیت

مخاطبان کتاب‌های کودک و نوجوان نیز همانند انیمیشن‌هایی که برای این رده سنی ساخته می‌شوند، فقط مورد توجه این گروه سنی یعنی کودکان و نوجوانان، قرار نمی‌گیرند. بعضی از بزرگسالان نیز به چنین کتاب‌هایی با موضوعات خاص علاقه دارند و از خوانندگان پروپاقرص آن‌ها هستند. کتاب مهمانی عصرانه در جنگل نوشته آکیکو میاکوشی یکی از این کتاب‌هاست که علاوه‌بر مخاطبان گروه سنی ب و ج، می‌تواند توجه آدم‌بزرگ‌ها را نیز به خودش جلب کند! در ادامه با ما همراه باشید که این کتاب خاص را به شما معرفی کنیم.

شناسه کتاب

عنوان کتاب به فارسی: مهمانیِ عصرانه در جنگل

عنوان کتاب به لاتین: The party in the woods

نویسنده: آکیکو میاکوشی

نشر: طوطی

درباره کتاب مهمانی عصرانه در جنگل

کتاب‌های کودکان به تناسب سن مخاطبان‌شان تعداد صفحات کمی دارند، اما تعدادِ کمِ صفحات به این معنا نیست که محتوای آن‌ها نیز چیز درخور و ارزشمندی نیست؛ بلکه برعکس، چنین کتاب‌هایی مفاهیمی عمیق و موضوعاتی خاص را برای کودکان به‌تصویر می‌کشند، زیرا نویسنده ناچار است با تعداد کمی واژه و در نهایت ایجاز، موضوع موردنظر خود را با جذابیت بسیار برای مخاطبان خود بیان کند.

کتاب «مهمانی عصرانه در جنگل» نیز چنین کتابی است. این کتاب یا یک گره داستانی ساده و معمولی یعنی جا گذاشتن کیک شروع می‌شود. راوی این کتاب، سوم شخص است و روایتی بی‌نقص و کامل از چند ساعت ارائه می‌کند که دختر کوچولوی داستان یعنی کیکو می‌گذارند. داستان از جایی آغاز می‌شود که پدر کیکو، کیکی را که قرار بود برای مادربزرگ ببرد، در خانه جا می‌گذارد. کیکو نیز تصمیم می‌گیرد، سریعا کیک را بردارد و به‌دنبال پدر برود.

کتاب مهمانی عصرانه در جنگل

ماجرای اصلی داستان زمانی آغاز می‌شود که او در جنگل، مردی را می‌بیند که از دور شبیه پدرش است و او را دنبال می‌کند تا کیک را به دستش برساند، اما در نهایت متوجه می‌شود که او پدرش نیست. این تعلیق به جذابیت قصه افزوده است و کودک را مشتاق می‌کند تا پایان، همراه این ماجرا و دختر داستان باشد تا ببینید قرار است چه بلایی سر کیکوی دوست‌داشتنی و شجاع بیاید. اما هیچ خطری متوجه او نیست و همه‌چیز برخلاف انتظار پیش می‌رود.

از دیگر نقاط قوت این کتاب، تصاویر آن است. ازآنجایی‌که تصویرگر کتاب همان نویسنده کتاب، یعنی آکیکو میاکوشی، است، تصاویر خاص با آن رنگ‌آمیزی منحصربه‌فرد توجه کودک را به خود جلب می‌کند. برای مثال بیشتر تصاویر کتاب، سیاه و سفید هستند و مانند نقاشی سیاه‌قلم به‌نظر می‌رسند، اما در برخی صفحات، بخشی‌هایی از تصاویر مثل مویِ طلایی کیکو، شیرینی‌های مهمانی، لباس‌های حیوانات و… رنگی هستند که این توجهِ هر مخاطبی را برمی‌انگیزد.

در پایان، خواندن این کتاب را در یکی از شب‌های بلند پاییز و زمستان به خودتان یا فرزندان‌تان پیشنهاد می‌کنیم. کتاب مهمانی عصرانه در جنگل ما را به روزهای دورودراز کودکی می‌برد؛ روزهایی که به‌آسانی خیال می‌بافتیم و با خیال‌های قشنگ‌مان به خواب می‌رفتیم.

با خواندن این کتاب به فرزندان‌مان راه و رسم خیال‌کردن را می‌آموزیم و خودمان یاد می‌گیریم که گاهی فاصله بین خیال و واقعیت، به‌قدر یک کلمه است؛ به‌قدرِ یک داستان.

از صفحات کتاب

  • کیکو بالاخره به پدرش رسید. یا شاید هم فکر کرد که به او رسیده است. ناگهان دید پدرش وارد خانه‌ای شد که او تا حالا آنجا را ندیده بود. (با خودش فکر کرد: یعنی خانه مادربزرگ قبلا اینجا بوده؟ اصلا یادش نمی‌‌آمد.) کیکو کنجکاو شده و از پنجره سرک کشید تا توی خانه را ببیند. اما چه دید؟
مشاهده ادامه مطلب

چگونه چندوظیفه‌ای بودن را کنار بگذاریم؟

در حال مکالمه‌ی تلفنی با یک فروشنده هستید، درحالی‌که به آرامی یادداشت‌هایی درباره‌ی تماس‌های تلفنی قبلی خود می‌نویسید. به محض تمام شدن این مکالمه‌ی تلفنی، همکاری برای شما یک پیام فوری می‌فرستد. شما حین خواندن پیام این همکار، در حال گرفتن شماره‌ی داخلی مدیرتان هستید. سپس، حین مکالمه‌ی تلفنی با مدیر، فهرست انجام کارهای هفتگی‌تان را به‌روز می‌کنید.

بسیاری از ما برای افزایش بهره وری خود، تا حدی چند وظیفه را به صورت هم زمان انجام می‌دهیم. در دنیایی که سرعت زندگی دیوانه‌وار است، اغلب افراد تصور می‌کنند، کسانی که بتوانند چندوظیفه‌ای باشند معمولا کارآمدتر و مؤثرتر از دیگران هستند. با این حال نمی‌توان به صورت قطعی گفت وقتی همزمان چند کار را با هم انجام می‌دهیم (عملکرد چندوظیفه‌ای)، سریعتر به کارهایمان می‌رسیم.

در واقع، عملکردِ چندوظیفه‌ای آن‌قدرها هم که فکر می‌کنیم سبب بهره وری ما نمی‌شود. مهم‌تر از این، کیفیت کار ما تحت تأثیر عملکرد چندوظیفه‌ای، پایین می‌آید. به عبارت دیگر، به‌جای صرفه‌جویی در زمان، وقت کم می‌آوریم.

در این مقاله به مسائل مربوط به عملکرد چندوظیفه‌ای و دلایل درست نبودن آن می‌پردازیم. همچنین پیشنهادهایی را مطرح می‌کنیم تا عادت چندوظیفه‌ای بودن را ترک کنید.

عملکرد چندوظیفه‌ای و توهم بهره‌وری

بسیاری از افراد در دهه‌ی گذشته، چندوظیفه‌ای بودن را تجربه کرده‌اند و اغلب آنها به یک نتیجه‌ی مشترک رسیده‌اند: عملکرد چندوظیفه‌ای، بهره‌وری ما را بیشتر نمی‌کند!

طبق بررسی‌های متعدد، با عملکرد چندوظیفه‌ای، حدود ۲۰ تا ۴۰ درصد از زمان‌ ما، بسته به نوع کاری که انجام می‌دهیم، به هدر می‌رود.

دلیل ساده‌ی بی‌فایده بودن عملکرد چندوظیفه‌ای این است که ما نمی‌توانیم همزمان روی بیش از یک کار تمرکز کنیم. اما خودمان این‌طور فکر نمی‌کنیم، به همین دلیل، برای به پایان رساندن کارهای بیشتر، چند کار را با هم انجام می‌دهیم.

تصور کنید می‌خواهید با کسی صحبت کنید و همزمان پاسخ یک ایمیل را هم تایپ کنید. هر دوی این کارها مستلزم ارتباطات هستند. شما نمی‌توانید با کسی صحبت کنید و همزمان یک پاسخ بسیار روشن و متمرکز به یک ایمیل بدهید. این دو کار بسیار متناقض هستند. هنگام انجام هر دوی این کارها با هم، فشار زیادی را به مغزتان وارد می‌کنید.

حالا به این فکر کنید که حین گوش دادن به حرف‌های کسی، در حال نوشتن یک ایمیل هستید. انجام همزمان این دو کار با هم، اندکی راحت‌تر است، چون مهارت‌های لازم برای انجام آنها با هم متفاوت است. اما هنگام نوشتن، باز هم توجه‌تان به فردی که با شما صحبت می‌کند، کم و زیاد می‌شود. شما نمی‌توانید همزمان روی هر دو کار، به‌طور کامل تمرکز کنید.

بزرگ‌ترین مشکل چندوظیفه‌ای بودن این است که کیفیت انجام کار را پایین می‌آورد. ما می‌خواهیم دو کار یا بیشتر از آن را همزمان انجام بدهیم و نتیجه این می‌شود که کیفیت انجام کارمان، در مقایسه با زمانی که به تک‌تک کارها جداگانه می‌پرداختیم، کمتر می‌شود. حین انجام چند وظیفه‌ با هم، مغز برای پردازش اطلاعات هر وظیفه، باید جهت‌یابی کند. اگر این کار با سرعت انجام شود، ما نمی‌توانیم تمام تمرکز و توجه‌مان را معطوف هر یک از آن کارها کنیم. بنابراین، کیفیت کارمان پایین می‌آید. هرچه این جابه‌جایی، بین کارهای پیچیده‌تر و فنی‌تر باشد، افت کیفیت هم بیشتر خواهد بود. برای مثال، غیرممکن است بتوانید حین گپ زدن احساسی با یک همکار، یک متن سخنرانی باکیفیت هم بنویسید.

نقطه‌ضعف دیگر عملکرد چندوظیفه‌ای اثری است که بر روی سطوح استرس ما می‌گذارد. رسیدگی فوری به کارهای متعدد باعث می‌شود احساس ضعف و خستگی بیش از حد کنید.

از سوی دیگر، به احساس رضایتی فکر کنید که از توجه کامل‌تان به یک کار خواهید داشت. وقتی روی یک کار تمرکز می‌کنید، پس از پایان آن کار، احساس می‌کنید آن را با کیفیت خوبی هم به سرانجام رسانده‌اید. این حالت، وضعیت جریان یامدل تچان نام دارد و مهارتی است که با اندکی تمرین‌، می‌توان به آن دست یافت.

تشخیص گرایش به عملکرد چندوظیفه‌ای

شاید تشخیص اینکه چه زمانی مشغول عملکرد چندوظیفه‌ای هستید، کار سختی باشد، اما برای شناسایی این حالت، شاخص‌های مهمی وجود دارند:

  • اگر صفحات زیادی روی مانیتور کامپیوتر شما باز است، پس احتمالا مشغول انجام چند وظیفه‌ با هم هستید. همین شاخص درباره‌ی میز کار شما هم صدق می‌کند. اگر پوشه‌ها و کاغذهای زیادی روی میز کار شماست، ممکن است در حال عملکرد چندوظیفه‌ای باشید.
  • احتمال عملکرد چندوظیفه‌ای زمانی بیشتر می‌شود که شما پروژه یا کاری را انجام می‌دهید که لذتی از انجام آن نمی‌برید. برای مثال، تحلیل با استفاده از نرم‌افزارهای صفحه گسترده (اکسل) شاید کار ناخوشایندی باشد، بنابراین ممکن است حین انجام این کار، برای کم کردن بار وظیفه‌ی فعلی، مرتب در اینترنت جست‌وجو کنید و به دنبال برنامه‌ها یا دستورالعمل‌های کمکی جدید برای پیشبرد کارتان باشید.
  • وقفه‌های مکرر هم می‌تواند سبب چندوظیفه‌ای بودن شود. برای مثال، ممکن است مشغول نوشتن حساب دخل و خرج واحد کاری‌‌تان باشید که یکی از همکاران‌ به اتاق شما بیاید و سؤالی بپرسد. در این موقعیت، سعی می‌کنید همچنان به نوشتن ادامه دهید و همزمان جواب سؤال همکارتان را هم بدهید.

چگونه چندوظیفه‌ای بودن را کنار بگذاریم

اگر بخواهیم کیفیت کارمان را بالا ببریم، استرس خود را کم کنیم و کارآمدتر شویم، پس باید عادت چندوظیفه‌ای بودن را کنار بگذاریم. در زیر پیشنهادهایی برای کمک به ترک عادت چندوظیفگی بیان می‌کنیم:

  • روز خود را به چند بخش تقسیم کنید. زمان‌های خاصی را به تماس‌های تلفنی، جواب دادن به ایمیل‌ها و انجام تحقیقات اختصاص دهید.
  • وقفه‌های کاری‌تان را مدیریت کنید. جایی بنویسید که چه کسی بیش از همه در کار شما وقفه ایجاد می‌کند و ضرورت یا فوریت این وقفه‌ها در چه حدی است. وقتی وقفه‌های پیش‌بینی‌شده‌ی یک هفته را جمع کردید، با هدف مدیریت وقفه‌هایی که دیگران ایجاد می‌کنند و کاستن آنها، مؤدبانه اما قاطعانه با این افراد برخورد کنید.
  • بیاموزید چگونه تمرکزتان را بالا ببرید. اگر به چندوظیفه‌ای بودن عادت کرده باشید، انجام نوبتی کارها ممکن است در ابتدا عجیب به نظر برسد. اما از نتیجه‌ی تمرکز کامل روی انجام یک کار و پیاده کردن این روش برای انجام کارهای بعدی، شگفت‌زده خواهید شد.
  • هر زمان که مشغول انجام کاری هستید و وسوسه‌ی بررسی ایمیل یا جست‌و‌جو در اینترنت به سراغ شما می‌آید، نفس عمیقی بکشید و در برابر این وسوسه مقاومت کنید. توجه‌تان را مجددا معطوف کاری کنید که در حال انجام آن هستید.
  • اگر دریافت ایمیل یا پیام‌های شبکه های اجتماعی همراه با هشدار صوتی یا تصویری است، این گزینه را غیرفعال کنید تا بتوانید از وسوسه‌ی خواندن آنها به محض دریافت‌شان، اجتناب کنید.
  • هر زمان مچ خود را حین چندوظیفه‌ای بودن گرفتید، همانجا دست از کار بکشید. پنج دقیقه آرام روی صندلی بنشینید و چشمان‌تان را ببندید. این استراحت‌های کوتاه می‌تواند ذهن شما را دوباره متمرکز کند، استرس‌تان را پایین بیاورد و موجب افزایش تمرکز شود. بعلاوه حین روزهای شلوغ و پرمشغله، این استراحت‌های کوتاه برای مغز خوشایند است.
  • گاهی حین انجام وظیفه، یک کار فوری پیش می‌آید و شما نمی‌توانید جلوی این گونه وقفه‌ها را بگیرید. اما به‌جای اینکه هم به کار خودتان و هم به این وقفه‌ها همزمان رسیدگی کنید، کار اصلی را کنار بگذارید و در یادداشتی بنویسید کار را در چه مرحله‌ای رها کردید. هرگونه ایده و فکری که درباره‌ی پیشبرد کار داشتید، یادداشت کنید. سپس به حل آن وقفه‌ی آنی بپردازید. با این روش از پسِ هر دو کار به خوبی برمی‌آیید و پس از بازگشتن به کار اصلی، به کمک یادداشت‌هایی که نوشته‌اید، کارتان را فورا از سر می‌گیرید.
  • اگر هنگام انجام کاری، حواس‌تان جای دیگری است، با تمرکز و حضور ذهنی در لحظه، باید به افکارتان نظم بدهید. برای مثال، شاید در یک جلسه‌ی مهم گروهی حضور داشته باشید، اما در فکر یک سخنرانی باشید که باید به‌زودی انجام بدهید. به خودتان بگویید: «من الان تو جلسه هستم و باید روی چیزی که اینجا یاد می‌گیرم تمرکز کنم.» قدردانی از لحظات، اغلب به حفظ تمرکز ما کمک می‌کند.
مشاهده ادامه مطلب

۱۷ غذایی که سگ ها هرگز نباید بخورند

مقاومت دربرابر چشم‌های درشت و بانمک سگ‌ها که اتعزیه ویژه منتظر چیزی هستند، کار ساده‌ای نیست! اما همیشه نباید مطابق میل آنها رفتار کرد. برخی خوراکی‌ها برای سگ‌ها به‌شدت خطرناک هستند. درواقع بسیاری از خوراکی‌های رایج انسان‌ها برای سگ‌ها مضر هستند. در این مقاله شما را با ۱۷ غذایی که سگ ها هرگز نباید بخورند آشنا می‌کنیم.

۱. زایلیتول

آب‌نبات، آدامس، خمیردندان، برخی غذاهای رژیمی و شیرینی‌ها با زایلیتول شیرین می‌شوند. این ماده ممکن است باعث کاهش شدید قند خون و نقص عملکرد کبد در سگ‌ها شود. نشانه‌های اولیه‌ی این مشکل شامل استفراغ، بی‌حالی و مشکل حرکتی است که درانتها به تشنج ختم می‌شود. ممکن است که کبد حیوان درعرض چند روز از کار بیفتد.

۲. آووکادو

آیا می‌توانیم کمی از سالادمان را به سگ‌مان بدهیم؟ بستگی به محتویات سالاد دارد؛ به‌طور مثال، آووکادو دارای ماده‌ای به‌نام پرسین است که برای کسانی که به آن حساسیت ندارند، مفید است. اما مقدار زیاد آن ممکن است به اسهال و استفراغ در سگ‌ها منجر شود. اگر در خانه آووکادو پرورش می‌دهید، سگ‌تان را از آن دور نگه دارید. پرسین در برگ‌ها، بذر، ساقه و میوه‌ی آووکادو وجود دارد. همچنین ممکن است بذر یا دانه‌ی میوه در روده‌ی حیوان گیر کند؛ خطری که می‌تواند مرگ‌آور باشد.

۳. الکل

اثر الکل بر کبد و مغز سگ‌ها مشابه اثر آن در انسان است. اما در سگ‌ها مقدار جزئی الکل هم می‌تواند آسیب‌رسان باشد. مصرف الکل در سگ‌ها ممکن است با اسهال، استفراغ، مشکلات حرکتی، مشکلات تنفسی، کما و حتی مرگ همراه باشد. هرچه جثه‌ی سگ‌تان کوچک‌تر باشد، تأثیر الکل شدیدتر است.

۴. سیر و پیاز

سیر و پیاز برای سگ ها خطرناک است.

سیر و پیاز را در هر شکلی (خام، پخته، پودر و …) از سگ‌ها دور نگه دارید. شاید مقدار جزئی آن مشکلی ایجاد نکند، اما مصرف زیاد آن حتی برای نخستین بار، می‌تواند به مسمومیت بینجامد. نشانه‌هایی مانند ضعف، استفراغ و مشکل تنفسی می‌توانند نشان‌دهنده‌ی این مشکل باشند.

۵. چای، قهوه و دیگر مواد کافئین‌دار

مصرف کافئین در سگ‌ها می‌تواند حتی منجر به مرگ شود. کاکائو، شکلات، نوشابه و نوشیدنی‌های انرژی‌زا را از دسترس سگ‌تان خارج کنید. مراقب داروهایی که حاوی کافئین هستند، باشید. اگر فکر می‌کنید سگ‌تان کافئین مصرف کرده است، هرچه سریع‌تر به دامپزشک مراجعه کنید.

۶. انگور و کشمش

با خوردن انگور یا کشمش ممکن است عملکرد کلیه‌ی سگ‌ها دچار مشکل شود. حتی مقدار کم آن می‌تواند سگ را بیمار کند. از نشانه‌های اولیه‌ی خوردن این مواد، استفراغ پی‌درپی است. پس از یک روز، سگ‌تان بی‌حال و افسرده می‌شود.

۷. شیر و دیگر لبنیات

شاید فکر کنید، خوردن بستنی در یک روز گرم برای سگ‌تان خوب است. این کار را نکنید، به‌جای آن به سگ آب خنک بدهید. شیر و دیگر محصولات لبنی سگ‌ها را دچار اسهال و مشکلات گوارشی می‌کند. همچنین ممکن است باعث بروز حساسیت‌های غذایی شود که خارش را به‌دنبال دارند.

۸. فندق استرالیایی

فندق استرالیالی و خوراکی‌های تشکیل‌شده از آن برای سگ‌ها مضر است. تنها ۶ دانه فندق خام یا بوداده، می‌تواند سگ را مریض کند. نشانه‌هایی مانند لرزش ماهیچه‌ها، استفراغ، تب و ضعف پاهای عقبی در تشخیص این مشکل به شما کمک خواهند کرد. مصرف شکلات فندقی با نشانه‌های شدیدتری همراه است و حتی ممکن است به مرگ بینجامد.

۹. شکلات

سگ ها نباید شکلات بخورند.

بیشتر افراد از مضر بودن شکلات برای سگ‌ها آگاهند. همه‌ی انواع شکلات، حتی شکلات سفید دارای تئوبرومین هستند که برای سگ‌ها خطرناک است. شکلات ممکن است سگ‌ها را دچار اسهال، استفراغ، مشکلات قلبی، رعشه، تشنج و مرگ کند.

۱۰. آشغال گوشت و استخوان

چربی‌های جداشده از گوشت، چه خام و چه پخته، ممکن است به پانکراس سگ‌ها صدمه بزند. بااینکه به‌نظر می‌رسد استخوان غذایی طبیعی برای سگ‌هاست، اما ممکن است باعث خفگی آنها شود. همچنین استخوان‌ ممکن است خرد شود و دستگاه گوارش را دچار بریدگی یا گرفتگی کند.

۱۱. خرمالو، هلو و آلو

مشکل این میوه‌ها دانه‌ها و هسته‌ی آنهاست. دانه‌های خرمالو می‌توانند برای روده‌ی کوچک سگ‌ها مشکل‌ساز باشند و همچنین به انسداد روده منجر شوند. این مشکل با خوردن هسته‌ی هلو یا آلو هم پیش می‌آید. باید بدانید که هسته‌ی این میوه‌ها دارای سیانید است که برای سگ‌ها و همچنین انسان‌ها سمی است. انسان‌ها می‌دانند که نباید هسته‌ها را بخورند اما سگ‌ها نمی‌دانند.

۱۲. تخم مرغ خام

کارشناسان و دامپزشکان بسیاری معتقدند که خوراندن تخم‌مرغ خام به سگ‌ها ایده‌ی خوبی نیست. خوردن تخم‌مرغ خام با احتمال مسمومیت باکتریایی که از باکتری‌هایی مانند سالمونیا یا ایکولای ناشی می‌شود، همراه است.

۱۳. ماهی و گوشت خام

مانند تخم‌مرغ خام، ماهی و گوشت خام هم احتمال مسمومیت باکتریایی را افزایش می‌دهند. همچنین برخی ماهی‌ها دچار بیماری‌های انگلی هستند که سگ را به بیماری‌ ماهی‌ مبتلا می‌کنند. این بیماری‌ها درمان‌پذیرند اما برای درمان آنها باید از دامپزشک کمک گرفت. نخستین نشانه‌ها عبارتند از استفراغ، تب و تورم غدد لنفاوی. برای از بین بردن انگل‌ها، ماهی را خوب بپزید.

۱۴. نمک

خوراکی‌های شوری مانند چیپس برای سگ خوب نیستند. مصرف زیاد نمک، سگ را به‌شدت تشنه می‌کند. این امر باعث می‌شود سگ به دفعات به‌سراغ آب برود و همین امر می‌تواند او را به مسمومیت سدیومی دچار کند. نشانه‌های مصرف زیاد نمک، اسهال، استفراغ، افسردگی، رعشه، افزایش دمای بدن و تشنج است. این مسئله حتی ممکن است به مرگ بینجامد.

۱۵. نوشیدنی ها و خوراکی های قندی

سگ ها نباید خوراکی و نوشیدنی قندی بخورند

مصرف زیاد قند در سگ‌ها همان تأثیری را بر جای می‌گذارد که در انسان‌ها ایجاد می‌کند. قند بالا می‌تواند باعث اضافه وزن و آسیب به دندان‌های سگ‌تان شود؛ حتی ممکن است به دیابت منجر شود.

۱۶. خمیر تخمیرشده

خمیر نان پیش از پخته شدن باید ور بیاید. سگ با خوردن خمیر تخمیرشده، دچار تورم شکم می‌شود، زیرا خمیر درون شکم شروع به ورآمدن و منبسط‌ شدن می‌کند که این وضعیت می‌تواند بسیار دردناک باشد.

۱۷. داروهای شخصی‌تان

سگ‌ها نباید از داروهای انسانی استفاده کنند. دارو‌هایتان را دور از دسترس سگ‌تان نگه دارید. هیچ دارویی را بدون دستور دامپزشک به سگ‌تان ندهید. ترکیباتی مانند استامینوفن یا ایبوپروفن که استفاده از آنها به‌عنوان مسکن و داروی سرماخوردگی، رایج است، می‌توانند باعث مرگ سگ‌ها شوند.

چند توصیه

  • مواد و ترکیبات بسیاری در کابینت‌های آشپزخانه یافت می‌شوند که می‌توانند به سگ‌تان آسیب برسانند. ادویه‌ها و چاشنی‌ها را در قفسه‌های بالا و دور از دسترس حیوانات نگه دارید.
  • درصورت مراقبت شدید، باز هم ممکن است که سگ‌تان چیزی را که نباید، ببلعد. شماره‌ی نزدیک‌ترین دامپزشک یا درمانگاه حیوانات را در گوشی خود ذخیره کنید. اگر فکر می‌کنید سگ‌تان مسموم شده است، به‌سرعت به درمانگاه حیوانات مراجعه کنید.

خوراکی های بی‌خطر برای سگ‌ها

هندوانه از خوردنی های بی خطر برای سگ ها است.

می‌توانید با کمک دامپزشک رژیم غذایی سالمی برای سگ‌‌تان تهیه کنید. درعین‌حال می‌توانید هرازگاهی خوراکی‌های دلپذیر دیگری هم به سگ‌تان بدهید، اما بدانید که باید مقدار کمی از این خوراکی‌ها را در اختیار سگ‌تان قرار دهید.

گوشت

بسیاری از سگ‌ها به‌راحتی برش‌های گوشتی را که به‌خوبی پخته شده باشد، می‌خورند. بهتر است همه‌ی چربی گوشت و استخوان‌ها را جدا کنید.

برخی میوه‌ها

تکه‌های سیب، پرتقال، موز و هندوانه برای سگ‌ها دلپذیر هستند. فراموش نکنید که دانه‌ها و هسته‌ها را کاملا جدا کنید.

برخی سبزیجات

سگ‌ها می‌توانند تکه‌های هویج، لوبیا‌ سبز، خیار و کدو را بخورند. سیب‌زمینی پخته‌شده هم مشکلی ایجاد نمی‌کند. اما اجازه‌ی خوردن سیب‌زمینی خام را به سگ‌تان ندهید.

ماکارونی و برنج سفید پخته‌شده

خوردن ماکارونی و برنج ساده‌ی پخته‌شده برای سگ‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند. همچنین برنج ساده‌ی پخته‌‌شده همراه با مرغ پخته می‌تواند در تسکین شکم‌درد سگ‌ها مؤثر باشد.

مشاهده ادامه مطلب

دنیای خرید کالاهای گران با پیشنهادهای ارزان در اینترنت

احتمالا شما هم در این روزها شاهد تبلیغات وسوسه‌انگیزی برای خرید کالاهای گرانی بوده‌اید که شاید خرید آن‌ها کمی برای‌تان سخت باشد. تخفیف‌های ۱۰ درصدی، ۲۰ درصدی و حتی ۵۰ درصدی در فروشگاه‌های آنلاین، جمعه‌های سیاه و یا سایت‌های حراجی، همه و همه (البته اگر واقعیت داشته باشند)، بسیار جذاب و اغواکننده خواهند بود.

به‌تازگی نیز یکی از روش‌های فروش کالا با تخفیف زیاد که ایده‌ آن را از کشورهای خارجی گرفته‌اند، در کشور ما نیز باب شده است. سایت مادر و اصلی این روش، سایت QuiBids است. به روشی که این سایت‌ها از آن استفاده می‌کنند، Penny Auction می‌گویند. البته سایت‌های دیگری مانند beezid و Swoopo نیز هستند که مانند سایت QuiBids فعالیت می‌کنند.

در این سایت‌ها، انواع موبایل، لپ‌تاپ، لوازم کامپیوتر، کارت شارژ، طلا و سکه، کارت اعتباری ویزا و مستر کارت، پلی استیشن ۳ و پی اس پی گو (PSP GO)، دوربین دیجیتال و کالاهای گران‌قیمت دیگر به‌صورت مزایده آنلاین عرضه می‌شوند و برندگان مزایده از ۵۰ تا ۹۵ درصد تخفیف ویژه بهره می‌برند.

در سال گذشته، در کشور ما نیز نمونه‌های مشابهی طراحی و اجرا شدند که برخی موفق و برخی شکست خوردند. برخی، کالاهای گران‌قیمت را حراج کردند و برخی با فروش کالاهای ارزان‌قیمت سعی داشتند تا در این زمینه موفق شوند.

گرچه دسته‌ای هم بدون اطلاعات دقیق، اصالت و تأییدیه‌ای برای فعالیت، با ارائه کالاهای غیراصل و تقلبی از کاربران بسیاری کلاهبرداری کردند.

معرفی کالابین به‌عنوان مدل بومی و ایرانی از روش Penny Auction

کالابین

کالابین با آدرس اینترنتی www.calabin.com استارت‌آپی در حوزه فروش و حراجی آنلاین است که با طراحی یک مدل منطقی و ریاضی، بدون استفاده از روش‌های متقلبانه و بدون اتکا بر شرط‌بندی یا قرعه‌کشی در تلاش است تا کاربرانش بتوانند در مشارکتی همگانی و یک رقابت سالم شرکت کنند و در نهایت بتوانند، کالای مورد نظر خود را با یک‌دهم قیمت بخرند.

اگر چه در یکی دو سال اخیر، سایت‌های اینترنتی با تکنیک‌های مشابه که همگی از مدل خارجی Quibids کپی شده‌اند، در تلاش بوده‌اند تا با ایجاد فضایی هیجان‌انگیز، کالاها را با قیمت‌های باورنکردنی بفروشند، اما در کشور ایران، قوانین کسب و کار الکترونیک به این شکل است که اجازه نمی‌دهد هزینه‌ها و قیمت‌های پیشنهادی کسانی که برنده نمی‌شوند، سوخت شود؛ چراکه این امر، نشانه ملموس شرط‌بندی است و رسما غیرقانونی خواهد بود.

در زبان ساده، کالابین فضای رقابتی سالمی برای خرید یک کالا ایجاد می‌کند تا شما با هزینه‌ای اندک بتوانید، کالایی با قیمت بالا بخرید. به‌طور مثال، در کالابین، یک آیفون ایکس با قیمت حدودی ۱۵ میلیون تومان، در بدترین حالت، برای شما حدود ۴ میلیون تومان تمام خواهد شد؛ یعنی ۳۰ درصد قیمت واقعی آن.

اگر هم شانس بیشتری داشته باشید، تنها با ۲۰ درصد قیمت، یعنی سه میلیون تومان برنده آن خواهید شد. در هر حال، موضوع مهم این است که پیشنهادات شما روی کالاها هیچ‌وقت نادیده گرفته نمی‌شوند؛ بلکه در سبدی جمع‌آوری می‌شوند تا شانس شما را برای برنده‌شدن بیشتر کنند.

اگر به یک سرگرمی همراه با خریدی هیجان‌انگیز علاقه‌مندید، حتما به کلابین سری بزنید.

روش‌های برنده شدن یک کالا در کالابین

برنده شدن در کالابین

قبل از اینکه به روش‌های برنده‌شدن در کالابین اشاره کنیم، باید به یک سؤال اصلی و مهم پاسخ بدهیم و این است که:

آیا ممکن است هزینه پرداخت‌شده در کالابین سوخت شود؟

پاسخ این سؤال در یک کلام منفی است؛ اما اینکه شما در چه زمانی برنده شوید، کاملا به سرعت عمل شما و حضور در سایت بستگی دارد.

در ادامه به معرفی روش‌های برنده‌شدن می‌پردازیم تا در پایان این نوشتار، دوباره به موضوع بررسی شانس برنده‌شدن برسیم. در کالابین، شما به دو روش می‌توانید برنده شوید.

همان‌طور که مشاهده می‌کنید، کنار هر محصول ۵ کلید دایره نارنجی وجود دارد که عبارت ۱ تا ۲۰ روی آن نوشته شده است. ضمنا زمانی هم کنار کالا نمایش داده شده است. اگر شما اعتبار کافی داشته باشید و روی هر یک از این ۵ کلید، کلیک کنید، به اندازه عدد نوشته‌شده روی آن، بر اساس ثانیه از زمان محصول کسر خواهد شد.

به‌طور مثال اگر شما روی ۵ کلیک کنید، زمان محصول ۵ ثانیه کم خواهد شد. فروش هر محصولی، یک زمان اولیه دارد. هر قدر شرکت‌کنندگان بیشتری در آن فروش مشارکت کنند، این زمان به‌صورت هوشمند کم و کمتر می‌شود تا به حداقل خود برسد. در هر زمان، اگر شما با کلیک روی دایره‌ها یک پیشنهاد جدید بدهید، نام شما به‌عنوان خریدار در بالای نام‌های دیگر قرار خواهد گرفت. وقتی زمان به ۱۰ ثانیه رسید، به‌صورت یک کرنومتر معکوس زمان شروع به کم‌شدن می‌کند. اگر کسی پیشنهادی بدهد، زمان دوباره به ۱۰ بازمی‌گردد و اگر زمان به صفر برسد، شخصی که آخرین پیشنهاد را داده و نام وی آنجا نوشته شده، برنده خرید کالا با ۹۰ درصد تخفیف خواهد بود.

فهرست کسانی که پیشنهاد خود را برای خرید این کالا ارسال کرده‌اند نیز در کنار محصول و در صفحه داخلی آن نمایش داده می‌شود که نام شما نیز یکی از آنها خواهد بود.

ممکن است از خود سؤال کنید که این زمان هیچ‌وقت تمام نخواهد شد. در این شرایط، یک شانس جدید به شما داده شده است.

شما با دادن هر ۲۰۰۰ پیشنهاد در کالابین یک کلید جادویی به‌دست خواهید آورد. با داشتن کلید جادویی در هر زمان می‌توانید، روی کالایی که کلید جادویی آن روشن شده، کلیک کنید و بدون هیچ قرعه‌کشی صاحب آن شوید. لازم است به این نکته نیز توجه داشته باشید که این کلیدها ممکن است در هر زمانی روشن شوند. به‌همین علت شما باید در هر لحظه، منتظر روشن شدن یک از آنها باشید. به‌محض روشن شدن، کسانی که کلید جادویی دارند، می‌توانند با کلیک روی آن، کالا را با ۹۰ درصد تخفیف بخرند. این شانس تا ۵۰ کلیک روشن است. اگر برخی از کاربران کلید جادویی ندارند تا ۵۰ پیشنهاد برای خرید کالا بدهند، این کلید خاموش می‌شود و شما باید منتظر روشن شدن کلید بعدی باشید.

در بالای صفحه، شما تعداد اعتبارهای باقی‌مانده، تعداد اعتبار لازم برای به‌دست آوردن آن و همچنین تعداد کلید جادویی و پیشنهادات شما نوشته شده است و شما با هر پیشنهاد، تغییرات آن را مشاهده خواهید کرد.

سؤال مهم: چرا باید روی کالایی که بیش از ۵۰۰۰ پیشنهاد رسیدن زمان آن به ۱۰ ثانیه مانده کلیک کنیم و اعتبارمان را خرج کنیم؟

توجه داشته باشید شما هر قدر پیشنهاد دهید، به همان میزان شانس شما برای برنده‌شدن بیشتر خواهد بود. درواقع، شما با به‌دست آوردن کلید جادویی، شانس برنده‌شدن‌تان را افزایش خواهید داد.

در نهایت، شما هر قدر پیشنهاد خرج کنید، چیزی از دست نخواهید داد؛ چراکه می‌توانید با داشتن گزینه کلید جادویی با نصف قیمت، صاحب هر کالایی شوید که می‌خواهید.

اصالت کالا و روش تحویل آن به برندگان در کالابین

فهرست برندگان و پیام‌های آنان در بخش برندگان کالابین مشاهده می‌شود که خود می‌تواند متضمن اطمینان شما به کالابین باشد. از طرفی کلیه کالاهای موجود در کالابین اصل بوده که به‌همراه گارانتی آن به برندگان تحویل داده خواهد شد. چنانچه شما در خرید یک کالا برنده شدید، ظرف مدت کمتر از ۱۲ ساعت در روزهای کاری و ۲۴ ساعت در روزهای تعطیل، از طرف تیم پشتیبانی کالابین با شما تماس گرفته خواهد شد و با کنترل و بررسی مجدد اطلاعات شما، هماهنگی لازم برای تحویل کالا انجام خواهد شد.

زمان تحویل کالا بعد از پرداخت ۱۰٪ قیمت، برای کاربران تهرانی، ۱۰ تا ۱۵ روز و برای کاربرای غیرتهرانی، ۱۵ تا ۲۰ روز طول می‌کشد.

در آخر، ذکر این نکته ضروری است که نه‌تنها برای فعالیت در سایت کالابین، بلکه برای فعالیت در هر سایت و خرید کالا، حتما قبل از هر اقدامی، به بخش قوانین و مقررات و راهنمای آن مراجعه کنید تا با آگاهی کامل نسبت به آن، اقدام کنید.

مشاهده ادامه مطلب

۹ علت سوزش گلو و راه‌های درمان سوزش گلو

معمولا بروز گلودرد یا سوزش گلو باعث نگرانی نیست. سوزش گلو معمولا به‌خاطر عفونت‌های ساده‌ای مانند سرماخوردگی یا گلودرد استرپتوکوکی ایجاد می‌شود. در موارد نادری، سوزش گلو به‌خاطر بیماری‌ها و مشکلات جدی و خطرناک است. زمانی‌که بیماری‌ای باعث سوزش گلو شود، معمولا علائم دیگری همراه با سوزش گلو وجود دارد. در این مقاله شما را با ۹ علت سوزش گلو و راه‌های درمان سوزش گلو آشنا خواهیم کرد.

دلائل سوزش گلو

۱. بازگشت اسید به مری

سوزش سرِدل از علائم بازگشت اسید معده به مری (رفلاکس اسید یا تُرش‌کردن) است. این پدیده معمولا زمانی اتفاق می‌افتد که دریچه‌ای که بین معده و مری وجود دارد، اجازه بدهد اسید از سمت معده به سمت گلو بیاید.

طعم تیز و زننده‌ی اسید باعث ایجاد سوزش در پشت گلو و قفسه‌ی سینه می‌شود. همچنین بازگشت اسید باعث احساس طعم ترش یا تلخ در گلو یا دهان‌تان می‌شود. زمانی‌که این بازگشت اسید شدید و مکرر باشد، به این بیماری بازگشت اسید به مری گفته می‌شود.

سایر علائم بازگشت اسید به مری عبارت‌اند از:

  • احساس‌ طعم مایعی ترش در پشت گلو؛
  • سرفه کردن؛
  • سختی در بلع؛
  • درد قفسه‌ سینه؛
  • گرفتگی صدا؛
  • احساس اینکه چیزی در گلویتان گیر کرده است.

ممکن است علائم‌تان پس از صرف یک وعده‌ی غذایی مفصل یا هنگام خواب شب، تشدید بشود.

۲. ترشحات مزمن در ناحیه‌ی پشت حلق

یکی از دلایل سوزش گلو بروز ترشحات مزمن در ناحیه پشت حلق است.

ممکن است مخاطی که به‌طور طبیعی بینی را می‌پوشاند تا جایی که به پشت حلق می‌ریزد، تجمع پیدا بکند. این پدیده ترشحات مزمن در ناحیه‌ی پشت حلق نام دارد. سرماخوردگی، عفونت‌های تنفسی، آلرژی و هوای سرد از علل بروز ترشحات مزمن در ناحیه‌‌ی پشت حلق هستند. بروز مداوم این پدیده می‌تواند موجب تحریک پشت گلو بشود.

سایر علائم ترشحات مزمن در ناحیه‌ی پشت حلق عبارت‌اند از:

۳. گلودرد استرپتوکوکی

گلودرد استرپتوکوکی از رایج‌ترین علل عفونت گلو است که گروهی از باکتری‌های استرپتوکوکوس A آن را ایجاد می‌کنند. زمانی‌که فرد سرفه یا عطسه می‌کند، این باکتری‌ها در هوا پخش می‌شوند.

سوزش گلو از علائم اصلی گلودرد استرپتوکوکی است. درد ممکن است به‌حدی شدید باشد که عمل بلع را با مشکل روبه‌رو کند.

سایر علائم گلودرد استرپتوکوکی عبارت‌اند از:

  • قرمزی و ورم لوزه‌ها و امکان ایجاد رگه‌های سفیدرنگ بر روی آنها؛
  • ورم غده‌های گردن؛
  • تب؛
  • ایجاد راش یا جوش بر روی پوست؛
  • حالت تهوع؛
  • استفراغ؛
  • درد.

داروهای مُسکن بدون‌ نسخه در کاهش و تسکین درد مؤثرند. اما هنوز امکان انتقال عفونت به دوستان و خانواده‌تان وجود دارد. برای درمان این عفونت باید به پزشک مراجعه کنید تا او برای‌تان آنتی بیوتیک تجویز بکند.

۴. سرماخوردگی

سوزش گلو یکی از علائم سرماخوردگی است. این عفونت ویروسیِ دستگاه فوقانیِ تنفسی می‌تواند باعث ناراحتی فرد بشود. اما معمولا جدی نیست. بیشتر بزرگسالان در سال ۲ تا ۳ بار دچار سرماخوردگی می‌شوند.

سایر علائم سرماخوردگی عبارت‌اند از:

معمولا علائم سرماخوردگی بین ۷ تا ۱۰ روز از بین می‌روند.

۵. آنفولانزا

آنفولانزا یک بیماری ویروسی است. این بیماری موجب بروز علائمی مشابه سرماخوردگی مانند سوزش گلو می‌شود. اما آنفولانزا جدی‌تر از سرماخوردگی است. ممکن است آنفولانزا در برخی افراد عوارض خطرناکی مانند ذات الریه ایجاد بکند. علائم آنفولانزا بین ۱ تا ۴ روز پس از آلوده‌شدن به ویروس آن ظاهر می‌شوند.

سایر علائم آنفولانزا عبارت‌اند از:

  • تب؛
  • لرز؛
  • سرفه‌کردن؛
  • آبریزش بینی؛
  • گرفتگی سینه؛
  • درد عضلات؛
  • سردرد؛
  • خستگی؛
  • استفراغ؛
  • اسهال.

بهتر است تا ۴۸ ساعت پس از بروز علائم به پزشک مراجعه کنید تا زودتر بیماری‌تان درمان بشود. همچنین راه‌هایی برای کاهش علائم آنفولانزا نیز وجود دارد.

۶. مونونوکلئوز

مونونوکلئوز بیماری بسیار واگیرداری است که توسط ویروس اپشتین‌بار به‌وجود می‌آید. این ویروس از طریق مایعات بدن مانند بزاق منتقل می‌شود. به‌همین دلیل به این بیماری، بیماری بوسه نیز گفته می‌شود.

معمولا علائم بین ۴ تا ۶ هفته پس از آلوده‌شدن بروز می‌کند. سوزش گلوی شدید یکی از علائم مونونوکلئوز است.

سایر علائم مونونوکلئوز عبارت‌اند از:

  • خستگی مفرط؛
  • تب؛
  • بدن درد؛
  • سردرد؛
  • ورم غده‌های گردن و زیربغل؛
  • راش یا جوش‌هایی بر روی پوست.

۷. آبسه‌ لوزه

آبسه‌ی لوزه عفونت گردن و سر است. این پدیده باعث تجمع چرک در پشت گلو و ایجاد درد و ورم گلو می‌شود. آبسه‌ی لوزه اغلب یکی از عوارض التهاب لوزه محسوب می‌شود. اگر این بیماری را درمان نکنید، ورم باعث هل‌دادن لوزه‌ها به سمت وسط گلو و بستن مسیر تنفس می‌شود.

سایر علائم آبسه‌ی گلو عبارت‌اند از:

  • مشکل در بلع یا بازکردن کامل دهان؛
  • ورم غدد موجود در گردن؛
  • تب؛
  • لرز؛
  • سردرد؛
  • ورم صورت.

۸. سندرم دهان سوزان

این بیماری مانند این است که داخل دهان یا گلو‌ی‌تان را سوزانده‌اید یا آب جوش در آن ریخته‌اید. درحالی‌که چنین اتفاقی رخ نداده است. درد و سوزش می‌تواند گلو، دهان‌، لب، زبان و سقف دهان را نیز در بگیرد.

سایر علائم سندرم دهان سوزان عبارت‌اند از:

  • افزایش تشنگی؛
  • احساس‌کردن طعم فلز یا تلخ در دهان؛
  • احساس‌نکردن طعم‌ها.

۹. آیا ممکن است سوزش گلو ناشی از سرطان باشد؟

در موارد نادری سوزش گلو می‌تواند نشانه‌ای از سرطان گلو یا سرطان مری باشد. البته احتمال بروز سرماخوردگی، آنفولانزا و سایر عفونت‌هایی که موجب سوزش گلو می‌شوند، بسیار بیشتر از سرطان است.

سوزش گلوی ناشی از عفونت‌ها معمولا بین ۱ تا ۲ هفته بهبود می‌یابد. درحالی‌که در صورت ابتلا به سرطان این درد از بین نمی‌رود.

برخی دیگر از علائم بروز سرطان عبارت‌اند از:

  • سختی در بلع یا احساس اینکه چیزی در گلوی‌تان گیر کرده است؛
  • سرفه‌کردن که به‌مرور بهتر نمی‌شود و باعث می‌شود خون بالا بیاورید؛
  • سوزش سرِدل؛
  • درد در قفسه‌ی سینه؛
  • کاهش وزن بدن بدون دلیل مشخص؛
  • گرفتگی صدا؛
  • استفراغ.

اگر یک یا چند مورد از علائم بالا را دارید، به پزشک مراجعه بکنید. پزشک می‌تواند علت مشکل‌تان را شناسایی و به شما در اقدام بعدی کمک بکند.

راه‌های درمان سوزش گلو

به کمک روش‌های زیر می‌توانید درد یا سوزش گلو را تسکین بدهید:

  1. حدود ۲۲۵ سی‌سی آب ولرم را با نصف یا یک‌چهارم قاشق چای‌خوری نمک خوراکی ترکیب و آن را غِرغِره بکنید.
  2. استفاده از آب‌نبات‌های سرماخوردگی که می‌توانند به رطوبت گلو کمک بکنند.
  3. نوشیدن نوشیدنی‌های گرمی مانند چای و عسل یا خوردن بستنی نیز می‌توانند به تسکین سوزش گلو کمک بکنند.
  4. استفاده از دستگاه رطوبت ساز سرد نیز می‌تواند به مرطوب‌کردن هوای پیرامون‌تان و کاهش خشکی گلو کمک بکند.
  5. از مُسکن‌های بدون‌ نسخه مانند استامینوفن و ایبوبروفن استفاده بکنید.
  6. مقدار زیادی مایعات مخصوصا آب بنوشید.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه بکنید؟

معمولا سوزش گلو پس از گذشت چند روز بهتر می‌شود. اما اگر دردتان بیش از ۱ هفته ادامه پیدا کرد یا به‌طرز غیرمعمولی افزایش یافت، به پزشک مراجعه بکنید.

همچنین در صورت بروز علائم زیر به پزشک مراجعه کنید:

  • تب بالای ۳۸ درجه‌ی سلیسیوس؛
  • وجود خون در خلط یا بزاق؛
  • سختی در بلع یا خشکی دهان؛
  • سختی در تنفس؛
  • وجود چرک در لوزه‌ها؛
  • جوش؛
  • ایجاد غده‌هایی در گردن؛
  • گرفتگی صدا که بیش از ۲ هفته طول بکشد.

سلامتی ارزشمندترین دارایی انسان است


۱۵۰۰۰تومان

مشاهده ادامه مطلب